Gest Andrzeja Suprona, który postanowił odesłać szefowi MKOl Jacquesowi Rogge srebrny medal z Moskwy z 1980 r. w proteście przeciwko planom usunięcia dyscypliny z programu igrzysk, stał się szybciej, niż mogłoby się wydawać, tematem ogólnoświatowym.

Czas pokaże, czy jest to tylko chwilowy news, czy może początek szerokiej dyskusji na opisywany już wcześniej przez nas temat. Wszystko wskazuje na to, że to początek dłuższej debaty. ESPN i Daily Mail bez zwłoki podały na swoich portalach informację o decyzji wicemistrza olimpijskiego.

Sportowe Wywiady: ESPN i Daily Mail nie zwlekały z publikacją informacji o zwrocie medalu. Wygląda na to, że rozpoczyna się szersza debata na temat losów zapasów. 

Andrzej Supron: – O, to świetnie. Nie wiedziałem, że tam również ukazała się informacja. To dobrze. Cieszę się bardzo. Trzeba coś wreszcie zrobić. Rzeczywiście zrobiło się chyba dosyć głośno, bo dzwoniły do mnie różne osoby, także z zagranicy, w tym telewizje.

Nie można zatem narzekać na brak odzewu.

- Byłem dzisiaj bardzo mile zaskoczony, kiedy na konferencji prasowej pojawili się przedstawiciele chyba wszystkich naszych stacji.

A z zagranicznych telewizji? Która zainteresowała się tematem?

- Skontaktowało się ze mną na przykład BBC. Udzielałem też wywiadu m.in. jakiejś rosyjskojęzycznej telewizji, której nazwy w tym momencie nie pamiętam, a nie chce wprowadzać w błąd. Dzwonił też minister sportu Kazachstanu. Wyraził zadowolenie z mojej decyzji, z tego, że zdecydowałem się na taki gest. Dużo się działo.

W tej sytuacji można chyba mieć jeszcze większą nadzieję, że coś uda się zrobić.

- Tak. Ale chodzi o to, by poruszony przeze mnie temat nie skupił się wyłącznie na zapasach. Dobrze by było, by objął swoim zasięgiem cały sport. Tak naprawdę na tym mi najbardziej zależy.

Czy działania MKOl z którymi mamy do czynienia można nazwać arogancją?

- Nie tylko arogancją, bo to akurat z całą pewnością, ale może nawet głupotą. Absurdalne działania. Jakaś pani z decyzyjnego grona wymyśliła sobie kiedyś, że skoro zapasy rozgrywane są w hali, to w sumie można je włączyć w program zimowych igrzysk. To przechodzi ludzkie pojęcie. Nie chce się wierzyć, że tacy ludzie piastują jakieś ważne funkcje w organizacji.

Miejmy nadzieję, że to co się dzieje nie będzie jednodniowym wydarzeniem.

- Moją intencją jest zachęcenie właściwych osób do rozważań na temat powstałego problemu. Jak widać jest on nieobojętny całemu światu. To ważna informacja. O roli zapasów jako ogólnorozwojowego sportu już u was mówiłem. Pragnę to podkreślić raz jeszcze. Zapasy to nie tylko sport olimpijski, ale pożyteczna dyscyplina.

A zatem trzymamy kciuki za dalszy bieg zdarzeń.

Nie ukrywam, że właśnie w mediach widzę nadzieję na to, że uda się przeciwstawić dziwnym rzeczom, które się dzieją. Dziękuję wam za to. Wszystkim mediom. Jest szansa, że ktoś pójdzie wreszcie po rozum do głowy i się zastanowi, czy można w taki sposób postępować z zapasami, z dyscypliną tak zasłużoną dla ruchu olimpijskiego.

Dziękujemy za rozmowę.

sad

Pogłoski o wykluczeniu zapasów z Igrzysk Olimpijskich w 2020 roku stają się coraz bardziej zapowiedzią realnych zmian.

To jeden z pierwszych symboli, obok dyskobola, który kojarzy się z tą wielką imprezą. Tradycja może zostać wyparta np. przez chłopców na wrotkach. Czy to nie przesada?

Quo vadis organizacjo MKOl? Pytamy Andrzej Suprona.

Sportowe Wywiady: Już rok 1996 i przyznanie Atlancie organizacji Igrzysk Olimpijskich był bardzo niepokojącym sygnałem, że wartości wskrzeszone przez Pierre’a de Coubertina przegrywają z szelestem pieniędzy. W setny jubileusz nowożytnych igrzysk zawody winny się przecież odbyć w Atenach. Nikt nie sądził, że ktokolwiek poza Grekami mógłby wówczas gościć sportowców. Stało się inaczej.

Andrzej Supron: – Największą zmorą sportu jest to, że wpadł w szpony komercjalizacji. Dotyka to również organizatorów największych imprez. Sport stał się świetnym produktem komercyjnym. Idą za nim ogromne pieniądze, a w konsekwencji pojawiła się walka o wynik za wszelką cenę.

Cenę tę płacą też sportowcy.

- Tak. Tą ceną dla sportowca jest doping, farmakologia, która kłóci się z fundamentem sportowej rywalizacji. Na szczęście zapasy są dyscypliną, w której ta sprawa nie ma większego wpływu, więc mój sport jest w uprzywilejowanej sytuacji pod tym względem.

Ostatnio słowo „tradycja” wydaje się przeszkadzać wielu „mędrcom”, nie tylko w sporcie. Zapasy to przecież ikona igrzysk.

- Nawet nie chcę się na to powoływać, bo jest to oczywista sprawa i tu nie ma co dyskutować. To podstawa. Zapasy, boks, konkurencje rzutowe były nieodłącznym elementem rywalizacji olimpijskiej. Zawsze.

Zapasom zarzuca się, że są mało widowiskowe.

- Tak, to jest pewien mankament, z którym mógłbym się nawet zgodzić. Międzynarodowa Federacja Zapaśnicza wprowadza pewne zmiany w przepisach, ale czasami komplikują one tylko sprawę i robią z zapasów sport mniej czytelny. Ale czy to znaczy, że w życiu mamy robić tylko widowiskowe, przynoszące materialne zyski rzeczy nie dbając o te, które dają nam potężne korzyści? Poza tym jest wiele znacznie mniej widowiskowych dyscyplin, a o nich się nie mówi.

Jakie to korzyści?

- Korzyści płynące z zapasów są nie do przecenienia. Są o wiele większe niż się to wydaje przeciętnemu człowiekowi. Zapasy są doskonałą dyscypliną pod względem ogólnorozwojowym i mogą stanowić fundament do uprawiania każdej innej dyscypliny sportu. Powinny być powszechnie obecne w szkołach. W szkołach w Stanach Zjednoczonych czy w Skandynawii są wszędzie. Maty nie służą tam tylko do fikołków. Zresztą to odrębny temat. Przewrót w tył okazuje się dziś karkołomnym wyczynem dla dziecka. W zajęciach WF-u w szkołach uczestniczy tak naprawdę co czwarte dziecko. Nie muszę mówić, co to oznacza dla nas w przyszłości. Kalekie społeczeństwo.

MKOl już nie pierwszy raz podnosi rękę na zapasy.

- Szkoda gadać. Rozumiem, że wszystko się jakoś rozwija, technika pozwala zwiększyć zasięg pod względem oglądalności, ale bez przesady. Źle się dzieje. Trudno się też dziwić. Przecież wśród członków MKOl-u są nawet ludzie, którzy nigdy nie byli sportowcami. Nie wiedzą, co robią. Przykre i tyle. Będziemy czekać.

Wrotki zamiast zapasów – oto co nam grozi.

- Tak. Mamy jakieś mody powstałe pod wpływem filmów, albo ktoś w coś inwestuje i kładzie pieniądze. To się robi nieprzyzwoite. Są pewne kanony, święte zasady. Ok – możemy je modyfikować, tak jak zresztą się to dzieje – w zapasach zmniejszono liczbę kategorii, wprowadzono rywalizację kobiet, ale żeby likwidować całkowicie? To jest niewiarygodne. Po prostu niewiarygodne. Nie wierzę…

Dziękujemy za opinię. Pozdrowienia.

- Dziękuję. Pozdrawiam.

Marek Kaleta