Fot. oficjalna strona PGE Skry Bełchatów

Wszystkie polskie zespoły męskie, ale tylko jeden kobiecy przeszły pierwszą rundę Champions League w siatkówce. W Lidze Mistrzów PGE Skra Bełchatów wygrała grupę z kompletem zwycięstw. Asseco Resovia i ZAKSA Kędzierzyn-Koźle awansowały z drugich miejsc dzięki zwycięstwom w ostatnich meczach. Z Ligi Mistrzyń odpadły dwa kluby z Polski: Bank BPS Muszynianka Fakro Muszyna i Tauron MKS Dąbrowa Górnicza. Zagrają w Pucharze CEV. W rozgrywkach elity pozostały tylko siatkarki Atomu Trefla Sopot, które w decydującym spotkaniu pokonały Asystel MC Carnaghi Villa Cortese i zajęły drugie miejsce.

Znamy już rywali polskich drużyn w pierwszej rundzie play off. Zawodniczki z Sopotu zmierzą się z Vakifbankiem Stambuł. PGE Skra wylosowała inną ekipę z Turcji – Arkas Izmir. ZAKSA zagra z Noliko Maaseik (Belgia), a Asseco Resovia z Lube Banca Marche Macerata (Włochy).

„Mamy potwierdzenie tego, co wiadomo od dwóch lat – nasza liga jest jedną z trzech najsilniejszych w Europie. Mówię oczywiście o rozgrywkach mężczyzn.

Co do losowania, uważam, że było dobre, chociaż w tej fazie Ligi Mistrzów oczywiście nie ma już słabych drużyn. Wszyscy rywale są w zasięgu naszych klubów. Najtrudniejsze zadanie ma rzecz jasna Resovia. Skra i ZAKSA są faworytami swoich konfrontacji.

Skra chce wygrać Ligę Mistrzów i każdy inny wynik będzie dla tej ekipy porażką. ZAKSA nie może lekceważyć Noliko Maaseik, drużyny, która od lat gra w pucharach, ale na pewno nie jest nie do pokonania. Szanse Resovii oceniam pół na pół. W tej parze nie ma faworyta, wygra ten kto będzie miał lepszy dzień. Lube Banca Marche Macerata to silny zespół – w końcu występował tam Sebastian Świderski.

Tutaj wrócę do rundy grupowej. Pokazała ona, że nasze kluby nie muszą bać się nikogo. Zresztą widać to było także w poprzednim sezonie, zakończonym finałami europejskich pucharów z udziałem polskich drużyn. Dla ekip z Polski trudni rywale to tak naprawdę już tylko zespoły z Rosji i Włoch. Jednak występy naszych reprezentantów w fazie grupowej udowodniły, że ich też nie musimy się obawiać. A szczególnie Skra, która ma bardzo szeroki skład i może wygrać z każdym. Nie zdziwię się, jeśli wszystkie polskie kluby awansują dalej. Nasze zespoły pościągały wielu czołowych zawodników z najlepszych lig europejskich, z najwyższej półki. Polska liga jest na prawdę bardzo silna i – co ważne – coraz bardziej wyrównana, czego dowodem jest chociażby gra AZS Politechniki Warszawskiej w tym sezonie.

Jeśli zaś chodzi o rozgrywki kobiece, liga w naszym kraju nie jest słaba i nieźle się w niej płaci. Dowodem jest to, że większość najlepszych Polek nie wyjeżdża za granicę. Jednak Liga Mistrzyń jest dużo bardziej wyrównana niż rozgrywki mężczyzn i stąd biorą się problemy naszych klubów. Mają one wielu trudnych rywali, nie tylko z Rosji i Włoch, ale też z Turcji czy Azerbejdżanu. Kobieca europejska siatkówka klubowa po prostu jest wyrównana i dlatego trudniej w niej o sukces.

Jeśli chodzi o rywala Atomu Trefla, sądzę, że minimalnym faworytem są zawodniczki ze Stambułu. Podkreślam jednak, że minimalnym, a Atom Trefl absolutnie nie jest bez szans i powinien powalczyć o awans. Łatwo nie będzie, bo liga turecka jest jedną z najsilniejszych w Europie. W Vakifbanku gra przecież Małgorzata Glinka, co świadczy o sile tego zespołu. Polka już kończy karierę, ale wciąż jest wielką gwiazdą światowej siatkówki. Skoro tam występuje, rywalki Atomu Trefla muszą być bogatym, mocnym klubem.”

adu

fot. Mariusz Pałczyński / oficjalna strona PGE Skry Bełchatów

Wszystkie zespoły siatkarzy z PlusLigi mają wciąż spore szanse na wyjście z grup Ligi Mistrzów. W Lidze Mistrzyń jest mniej różowo. Może więc pora na polski lobbing w sprawie zmiany systemu gry w męskiej LM?

Od dłuższego czasu zastanawiam się, czy kibice siatkówki nie byliby zadowoleni, gdyby tego grania na wysokim poziomie było więcej. Marek w Lidze Mistrzów nie brakuje, słowa „Trentino”, „Zenit Kazań” czy nawet „Friedrichshafen” potrafią w Polsce zapełnić hale. Czy LM siatkarzy nie zyskałaby, gdyby zamiast licznych (w tym sezonie siedmiu) grup po cztery zespoły, była jak w Eurolidze koszykarzy rywalizacja sześciu zespołów? 10 kolejek, 5 meczów u siebie, wszystkie emocjonujące i wszystkie przy pełnych halach w Rzeszowie, Łodzi czy Kędzierzynie (albo Jastrzębiu). A później dopiero morderczy play off.

Szkoda mi tych emocji, których nie ma, tygodni w listopadzie, grudniu czy styczniu, w których kibice siatkówki właściwie bez powodu odpoczywają od wielkich emocji. Patrząc na liczne mecze drużyn zagranicznych widać, że kibice we Francji, Niemczech, Rosji, Włoszech czy Turcji też nie obraziliby się na większą dawkę spotkań.

Polska mogłaby ostro lobbować za tym rozwiązaniem, bo kluby mamy nie tylko przyciągające kibiców, ale i coraz lepsze sportowo. W ostatnim tygodniu co prawda Asseco Resovia i ZAKSA Kędzierzyn-Koźle przegrały z włoskimi potentatami (odpowiednio Cuneo i Trentino), ale nie były to mecze jednostronne. Na wygrywanie z zespołami mającymi największe gwiazdy przyjdzie jeszcze być może czas w play-off. Najważniejsze dla polskiej siatkówki, by cała trójka (jest jeszcze PGE Skra Bełchatów) awansowała do dwunastki, która będzie walczyła o Final Four. Bełchatowianie sprawę mają już załatwioną. W czterech meczach, grając momentami supersiatkówkę, zdobyli 12 punktów, a z najgroźniejszymi rywalami już zagrali dwa razy. Teraz mieszają w składzie. Odszedł niewykorzystywany i nieszczęśliwy Kubańczyk Yosleyder Cala, przyszedł weteran rozgrywania Dante Boninfante. To zapewne nie koniec, bo przyjmujących brakuje, a trzech rozgrywających to nadmiar. Ciekawe czy naruszanie niepokonanego w LM składu nie zaszkodzi na dłuższą metę.

Kędzierzynianie będą musieli o awans powalczyć w bezpośrednim meczu z mistrzem Francji z Tours, a rzeszowianie z innymi Francuzami z Arago de Sete. To jednak dopiero w połowie grudnia, w ostatniej kolejce.

W żeńskich rozgrywkach polskie zespoły – także aż trzy w tym sezonie – zapewne o przedłużeniu rywalizacji nie marzą. Tu o zyskach z pełnych hal raczej mowy nie ma, a koszty liczniejszych podróży mogłyby się nie zwracać. Zresztą zanosi się na to, że żaden z polskich zespołów nie awansuje do play off. Szansę na cud mają jeszcze zawodniczki Banku BPS Fakro Muszyna, podczas gdy Tauron Dąbrowa Górnicza i Atom Trefl Sopot z jedną wygraną w czterech meczach są na straconej pozycji. Ale prawda jest też taka, że w innych grupach, przy korzystniejszym losowaniu, mogłoby być zupełnie inaczej. Na to jednak żaden lobbing raczej nie pomoże.

Adam Romański

fot. East News

W Lidze Mistrzów siatkarzy polskie kluby w sześciu meczach przegrały tylko jednego seta. W tym tygodniu wysokie zwycięstwa znów odnieśli zawodnicy Asseco Resovii, PGE Skry Bełchatów i Zaksy Kędzierzyn-Koźle. Gorzej radzą sobie siatkarki. W Lidze Mistrzyń Tauron MKS Dąbrowa Górnicza doznał drugiej porażki, a zespoły Atomu Trefla Sopot i Banku BPS Fakro Muszyna w drugiej kolejce odniosły pierwsze zwycięstwa.

„Już w poprzednim sezonie było widać, że polska liga mężczyzn jest jedną z trzech najlepszych w Europie. Cztery polskie drużyny zagrały w finałach europejskich pucharów. Zdobyliśmy jeden puchar, porażek doznaliśmy ze strony potęg z ligi rosyjskiej. Można dyskutować czy polska liga nie jest drugą w Europie, za zdecydowanie najlepszą rosyjską, ale przed włoską.

Podobnie jak w Italii, u nas też mamy podział na biednych i bogatych. Kluby z największymi budżetami biją się o medale w kraju i odnoszą sukcesy w pucharach. Jeszcze kilka sezonów temu polskim zespołom przydarzały się wpadki. Teraz jest oczywiste, że na mecz do Rumunii PGE Skra jedzie po pewne zwycięstwo, nie gra w najlepszym składzie a i tak wygrywa sety do 19 czy 20. W dzisiejszej siatkówce jest to różnica klasy. Podobny dystans między Polską o słabszymi krajami widzę jeśli chodzi o hale czy kibiców. Do niedawna właściwie tylko Włosi jeździli po Europie za swoimi drużynami. Teraz zorganizowane grupy kibiców z Polski, na przykład Skry, nie są niczym dziwnym.

Mówi się, że pieniądze nie grają, ale jest inaczej. Siła polskiej ligi to właśnie w dużej mierze spore pieniądze. Oczywiście mamy znakomitych polskich siatkarzy, ale też przyjeżdżają do nas coraz lepsi obcokrajowcy. Trzeba tylko pamiętać, że rozgrywki Ligi Mistrzów są skonstruowane w specyficzny sposób. Polskie kluby grały na razie ze słabszymi przeciwnikami. Mecze o pierwsze miejsca w grupach z głównymi rywalami są dopiero przed naszymi drużynami.

W rozgrywkach kobiet nie jest tak, że dominują ekipy z Polski, Rosji i Włoch. Są bardzo dobre zespoły z Turcji, we Francji stworzono potęgę w Cannes. Wiele krajów ma mocne kluby. Siły rozkładają się równomierniej. W kobiecej siatkówce łatwiej zbudować dobrą drużynę, bo potrzebne są do tego mniejsze pieniądze.

Polska liga kobiet jest słabsza od męskiej, bo nie ma w niej tyle gotówki. Poza tym rozgrywki ligowe są zawsze odbiciem poziomu reprezentacji. To nie przypadek, że Polki nie awansowały do igrzysk olimpijskich w Londynie. Żeńska drużyna narodowa to już nie to samo co słynne „Złotka”. Liga jest stabilna i wciąż dobra, ale słabsza niż 3-4 lata temu.”