Siatkarze Asseco Resovii obronili mistrzowski tytuł. Zabiegi w sezonie zasadniczym, by zająć czwarte miejsce okazały się uzasadnione. Droga jaką wybrali zawodnicy do obrony tytułu nie była najprostsza, ale jak się okazało szlaki pełne zakrętów i trudnych wyzwań też mogą doprowadzić na szczyt.

Sukces smakował wyjątkowo, bowiem nie sztuką jest wygrywać kiedy wszystko się układa, ale wtedy, kiedy jest pod górkę i trzeba powstać z kolan.

Resovia po zajęciu czwartej pozycji w lidze trafiła w ćwierćfinale na Skrę. W piątym meczu decydującego piątego seta wygrała różnicą zaledwie trzech punktów.

Kolejnym rywalem, w półfinale, była Delecta. Poza pierwszym spotkaniem nad Brdą, zwycięstwo przyszło już zdecydowanie łatwiej.

Finał z ZAKSĄ był huśtawką nastrojów. Po wygraniu jednego ze spotkań w Kędzierzynie-Koźlu wydawało się, że nic już nie odbierze Asseco mistrzostwa i rzeszowianie będą fetować u siebie zdobycie tytułu mistrzowskiego. Nic bardziej mylnego. ZAKSA skutecznie powstrzymała ten scenariusz i przed decydującym spotkaniem przed własną publicznością wydawało się, że to ona może już powoli nakrywać stoły do wielkiej uczty. Tak się jednak nie stało. Ostatnie słowo należało bowiem do podopiecznych Andrzeja Kowala. Piąty mecz finału nie był może porywającym widowiskiem, ale z pewnością przejdzie do historii. Oto w jaskini lwa gościom udało się wyrwać trzy cenne sety tracąc tylko jednego. Tym samym Resovia wygrała w play-off 3:2.

Aż trudno uwierzyć, że Paweł Zagumny pozostaje więc dalej niczym świetny koszykarz NBA Reggie Miller – obaj nigdy nie byli mistrzami ligi. Ale nie tylko od Zagumnego można było wymagać więcej w finale. Lepiej mogli zagrać też Felipe Fonteles czy Michał Ruciak.

Daniel Castellani skrytykował system Challenge nazywając go „głupim”, ale gdyby ten pomógł mu wygrać mistrzostwo z pewnością byłby „mądrym”.

Za nami interesujący sezon w którym wiele się działo. Było kontrowersyjnie, było kolorowo i nieszablonowo. To był sezon, który zaskakiwał już w trakcie rundy zasadniczej i jeszcze bardziej zaskoczył w ostatniej fazie. Konia z rzędem temu, który przewidzi do kogo trafi mistrzostwo za rok.

 Resovia Pany!

Tomasz Kowalczyk

Dziennikarz Orange Sport i Polskiego Radia

Ostatnie dni przyniosły wiele powodów do radości i optymizmu kibicom siatkówki w Polsce. Przed kilkoma dniami kadetki wywalczyły tytuł mistrzyń Europy. Tydzień później kadeci zostali wicemistrzami Starego Kontynentu przegrywając finałowy mecz z Rosją 1:3.

Szefem wyszkolenia w Polskim Związku Piłki Siatkowej jest Witold Roman. Sukces kadetek określa jako dużą niespodziankę. Srebrny medal wywalczony przez kadetów niespodzianką już nie był. - Z chłopakami mieliśmy prawo wiązać większe nadzieje. Oni rzeczywiście wygrywają wszystko i są stawiani w roli faworytów, ale na dobry wynik musi się złożyć parę rzeczy i trzeba mieć pewnie także trochę szczęścia.

Witold Roman, wieloletni menedżer polskiej reprezentacji, wzbogacał swoją wiedzę współpracując z kolejnymi trenerami kadry: Raulem Lozano, Danielem Castellanim oraz Andreą Anastasim. Pierwszy z nich, zdaniem Romana, w dużym stopniu przyczynił się do rozwoju polskiej siatkówki. - Myślę, że osobą, która dała mocny impuls do zmian w siatkówce w naszym kraju pod kątem metodyki szkolenia i wszystkiego o czym teraz mówimy był Raul Lozano. Jego pojawienie się w Polsce wyszło naszej siatkówce na dobre – stwierdza były siatkarz, olimpijczyk, dwukrotny mistrz Polski w barwach AZS-u Olsztyn.

Sportowe Wywiady: Polscy kadeci zostali wicemistrzami Europy w siatkówce. Wcześniej kadetki wywalczyły mistrzostwo Europy. Jest się z czego cieszyć!

Witold Roman: – Jeśli chodzi o dziewczyny to zrobiły nam bardzo miłą niespodziankę. Mieliśmy określone przewidywania. Robiliśmy prognozy wyników i tak naprawdę spodziewaliśmy się miejsca od szóstego do maksymalnie trzeciego.

A w wypadku chłopaków?

- W ich wypadku mieliśmy większe przekonanie, że mogą stanąć na podium.

Czyli ich sukces nie jest niespodzianką.

- I tak i nie. Niespodzianką nie jest, ale wynik był sporą niewiadomą. To są młodzi ludzie i wszystko może się zdarzyć.

Trener Niemczyk podkreślał po zwycięstwie kadetek, że przed dziewczynami wiele pracy, zwłaszcza nad psychiką. Czy to o to chodzi?

- W dużym stopniu. Na tym poziomie, w kategoriach młodzieżowych, nie można być niczego pewnym. W najmłodszych grupach z reguły zdarza się tak, że coś się układa albo nie. Jeden nieudany mecz może wszystko przekreślić. Z chłopakami mieliśmy prawo wiązać większe nadzieje. Oni rzeczywiście wygrywają wszystko i są stawiani w roli faworytów, ale na dobry wynik musi się złożyć parę rzeczy i trzeba mieć pewnie także trochę szczęścia. Aby osiągnąć sukces ważne jest to, żeby dzieciaki były zdrowe oraz żeby najlepsi mogli jechać. Pamiętajmy, że to nie są zawodowcy. Oni jeszcze nie podporządkowują wszystkiego grze w siatkówce. Nie są całkowicie niezależni.

Tym większa radość, że się udało w wypadku obu reprezentacji.

- O tak. Dla wszystkich to wspaniała rzecz. Jako związek mamy satysfakcję z tego, że są pozytywne efekty naszych działań. Jak widać trenerzy się sprawdzają. Praca z młodszymi dzieciakami nie idzie na marne,  a wprowadzane zmiany wychodzą na dobre i wreszcie zaczynają przynosić rezultaty.

Zmiany?

- Od ubiegłego roku wdrażamy system SOS-ów, czyli Siatkarskich Ośrodków Szkolnych. By to zrealizować została specjalnie stworzona cała bibliografia, która jest wsparciem dla trenerów, zwłaszcza na pierwszych poziomach. To zabrzmi trochę dziwnie, ale do tego czasu, przez może 40 lat, wydane zostały chyba tylko ze dwie książki dotyczące szkoleniowych aspektów w siatkówce.

Kto był prekursorem tych działań?

- Myślę, że osobą, która dała mocny impuls do zmian w siatkówce w naszym kraju pod kątem metodyki szkolenia i wszystkiego o czym teraz mówimy był Raul Lozano. Jego pojawienie się w Polsce wyszło naszej siatkówce na dobre. On wniósł ze sobą szereg rozwiązań ze światowej siatkówki, którymi objęliśmy najpierw reprezentację, a później cały ten system zszedł do dołu.

Osiągnęliście niemal natychmiastowy skutek w postaci fantastycznych wyników.

- SOS-y wprowadzamy od roku, a te dzieciaki trenują od dobrych 3-4 lat, więc pamiętajmy, że mistrzostwo i wicemistrzostwo Europy nie jest zasługą wyłącznie wprowadzanych zmian i nowej literatury. Wyniki są zawsze efektem wielu czynników. To system naczyń połączonych. W tym wypadku trafiliśmy na dobry rocznik, w którym znaleźli się odpowiedni gracze, czy wśród dziewczyn, czy chłopców. Musi być potencjał a potem właściwa selekcja i maksymalna pomoc w rozwoju umiejętności, czyli wspólna praca i jeszcze raz praca.

Atmosfera wokół siatkówki jest bardzo dobra.

- Bez wątpienia. Popularność i sukcesy jakie odnosiliśmy w seniorskiej siatkówce przeniosły się na znaczny wzrost popularności siatkówki wśród dzieci. One są otwarte na tę dyscyplinę. Chcą się z nią zetknąć. To bardzo pomaga. Dzięki temu mamy liczne grono chętnych i możemy dokonać właściwej selekcji wśród dzieci i młodzieży na poszczególnych etapach rozwoju.

Przed nami kolejne tłuste lata jeśli chodzi o tę dyscyplinę?

- Myślę, że śmiało możemy być dobrej myśli co do przyszłości siatkówki w Polsce.

Ściskamy kciuki.

Rozmawiał Marek Kaleta