Równo za rok zaczną się ZIO w Soczi. Zapraszamy na kolejny odcinek cyklu „Kierunek – Kraj Krasnodarski”. Pierwsze zestawienie polskich sportowców reprezentujących dyscypliny zimowe, którzy w rankingach PŚ zajmują lokaty w „30” oraz najlepszych na dalszych miejscach przedstawiliśmy miesiąc temu.

Od tego czasu w czołowej „10” obok Justyny Kowalczyk, reprezentantów w trzech olimpijskich konkurencjach łyżwiarstwa szybkiego i saneczkarskiej sztafety mamy też Kamila Stocha. Jego awans z 17. na piąte miejsce w ciągu minionego miesiąca to największy skok. Utrzymała się też sztafeta saneczkarska, która potwierdziła tę lokatę na MŚ.

Spośród skoczków poprawił się też Maciej Kot (z 23. na 18.); Dawid Kubacki od poprzedniego notowania tylko trzy razy wszedł do „30”; spadł na 34. miejsce i wypadł z rankingu.

W short tracku bardzo dobrze wypadła podczas próby przedolimpijskiej w Soczi nasza kobieca sztafeta, która pierwszy raz w tym sezonie dotarła do czołowej „8”, zajmując czwarte miejsce w finale B.  Czołowa polska łyżwiarka na krótkim torze Patrycja Maliszewska utrzymała 22. miejsce w rankingu na 500 m.

Obniżyły nieco loty biathlonistki (w najmniejszym stopniu – jak na liderkę przystało zresztą – Krystyna Pałka, która jest sklasyfikowana tylko o lokatę niżej). Znacząco (z 26. na 44. miejsce) spadła Julia Piasecka w rankingu specjalistek od jazdy na desce w rynnie (rozegrano dwie rundy w USA). Oby podczas próby przedolimpijskiej w Soczi oraz zawodów w Sierra Nevada (o ile na nie pojedzie) było lepiej.

W snowboardzie w „30” PŚ jest tylko Diana Sadłowski (tak jest w materiałach FIS); wypadły zawodniczki, które przed miesiącem były klasyfikowane w tym gronie (Aleksandra Król, Julia Piasecka i Joanna Zając).

Pojawiło się kilka nowych nazwisk – Maciej Bydliński dzięki 9. pozycji w superkombinacji w Kitzbühel (za Polakiem był tylko Carlo Janka ze Szwajcarii; aż 16 zawodników nie ukończyło rywalizacji) jest 14. w klasyfikacji łącznej. Po raz pierwszy w historii zawodnik reprezentujący nasz kraj wystartował w zawodach PŚ w jeździe po muldach (pochodzący z USA Colin Lang), a Sadłowski urodziła się w Budapeszcie.

Notowanie II; stan na 5-II-2013 r. (kolejno: lokata w PŚ, imię i nazwisko, dyscyplina i ew. konkurencja; w biegach narciarskich i biathlonie miejsca Polaków wyłącznie w klasyfikacji łącznej; w pozostałych wypadkach – w poszczególnych konkurencjach):

• 1.         Justyna Kowalczyk                  biegi narciarskie K
• 3.         Zbigniew Bródka                    łyżwiarstwo szybkie, 1500 m M
• 5.         Konrad Niedźwiedzki              łyżwiarstwo szybkie, 1500 m M
•             drużyna kobiet                       łyżwiarstwo szybkie, wyścig na dochodzenie
•             Kamil Stoch                            skoki narciarskie M
• 8.        Artur Waś                               łyżwiarstwo szybkie, 500 m M
•             drużyna                                  saneczkarstwo, sztafety

• 11.       drużyna kobiet                       short track, sztafeta (na 11 zespołów)
• 12.       Krystyna Pałka                        biathlon K
• 14.       Karolina Riemen                    narciarstwo dowolne, ski cross K
•              Maciej Bydliński                     narciarstwo alpejskie, kombinacja M
• 16.       drużyna mężczyzn                  short track, sztafeta (na 18 zespołów)
• 17.       Magdalena Gwizdoń              biathlon K
• 18.       Maciej Kot                              skoki narciarskie M
• 20.       Dawid Kupczyk                       bobsleje, czwórki
•              A. Petyniak, A. Wanielista      saneczkarstwo, dwójki

• 21.       P. Poręba, K. Mikrut               saneczkarstwo, dwójki
• 22.       Patrycja Maliszewska             short track, 500 m K

•              Dawid Kupczyk                       bobsleje, dwójki
• 26.       A. Gędzius, J. Kowalewski      saneczkarstwo, dwójki
• 27.       Ewa Kuls                                 saneczkarstwo, jedynki K
• 28.       W. Nowakowska-Ziemniak    biathlon K
•              Maciej Kurowski                 saneczkarstwo, jedynki M
• 29.       Diana Sadłowski                 snowboard, slopestyle K

• 32.       Joanna Zając                       snowboard, halfpipe K
• 33.       Aleksandra Król                  snowboard, slalom równoległy K
• 34.       Zuzanna Smykała               snowboard, cross K
•              Piotr Janosz                          snowboard, slopestyle M
• 40.       Maciej Jodko                       snowboard, cross M
• 43.       Michał Ligocki                      snowboard, halfpipe M
• 47.       Szczepan Karpiel                 narciarstwo dowolne, slopestyle M
• 50.       Bartosz Konopko                 short track, 500 m M
• 54        Patrycja Maliszewska          short track, 1000 m K
• 56.       Oskar Bom                           snowboard, slalom równoległy M
• 60.       Paula Bzura                          short track, 1500 m K
• 75.       Dawid Rzemieniecki           short track, 1500 m M
• 78.       Bartosz Konopko                 short track, 1000 m M
• 114.     Maciej Staręga                       biegi narciarskie M

Kolejne notowanie na koniec sezonu. Już teraz zapraszamy.

Paweł Ulbrych

Fot. Sportowe Wywiady

Ministra sportu radośnie ogłosiła koniec komuny, ale mnie marzy się również koniec socjalizmu. Nie tylko w sporcie, ale od czegoś trzeba zacząć.

Z kratka, jak mawiają Czesi, to reforma kastracyjna polskiego sportu nie przyniesie nic poza obniżeniem poziomu we wszystkich dyscyplinach. Wszystkich, bowiem grupa „złota” – poza narciarstwem przygotowującym się do IO w Soczi – też dostanie po kieszeni. A ponieważ nie słyszałem, by w ramach wiekopomnej reorganizacji planowano ograniczenie czegokolwiek poza finansami, to po prostu mniej dostaną sportowcy i ośrodki szkoleniowe.

Dlatego podrzucam pomysł następujący: w ramach walki z komuną, etatyzmem, biurokracją i zbędnymi kosztami czas zlikwidować ministerstwo sportu. Pomijając fakt, że haniebna ranga tego urzędu sprawia, iż trafiają tam na stanowiska mężowie (i żony) stanu tej rangi co Mirosław Drzewiecki, błyskotliwa Elżbieta Jakubiak czy wszechkompetentna Joanna Mucha, to sam sens istnienia resortu „od wuefu” jest mocno wątpliwy.

Oczywiście minister Jakubiak wytłumaczyłaby mi, że bez urzędników piłkarze kopaliby się w głowę a lekkoatleci przewracali o własne nogi, ale będę brnął dalej. Na sport przeznaczana jest co roku określona suma pieniędzy z budżetu, wyrażana w procentach. Czy też ułamkach procent. W minionym, olimpijskim roku 2012, na ministerstwo p. Muchy zadatkowano w budżecie pół miliarda złotych. Dużo? Sam Król Bul, czyli kancelaria prezydencka, kosztowała ponad 30% tej sumy. Wszystko z fotoradarów, jak założył Jan vel Vincent. Czyli – kwota nieznaczna. A przecież trzeba z niej opłacić niemałą liczbę urzędników, jak również koszty funkcjonowania resortu. Nie lepiej byłoby pozostawić decyzję dotyczącą wydania tych pieniędzy tym, którzy je zarabiają (o ile w ogóle mamy za to płacić)? Oczywiście teraz to nie do pomyślenia, żebym sam miał decydować, czy chcę dotować boks czy łucznictwo, ale skoro żegnamy komunę…?

Nie jest problemem określenie, jaki procent podatków obywatele i firmy mogliby przeznaczać na sport, skoro istnieje odpowiedni zapis w budżecie. Wszystko zostałoby po staremu, ale uniknęlibyśmy centralnego rozdzielnika. Pozostałe „sportowe procenty” z podatków (których nie brakuje, skoro Dzień Wolności Podatkowej – wedle rozmaitych obliczeń – wypada bądź to pod koniec czerwca, bądź w lipcu) mogłyby zaś zostawać do dyspozycji samorządów. Taka sportowa autonomia. W czym lepsza od planowania centralnego? Bo lepiej wiadomo, czego w gminie czy powiecie potrzeba sportowcom, taniej można to wykonać, no i trudniej ukraść po drodze. Bo mniej pośrednich ogniw…

No dobrze, ale jeśli wszyscy znienacka pokochają, dajmy na to, curling a nikt nie zadeklaruje wpłaty na rzecz gimnastyków? Ano, trudno. Widoczny będzie to znak, że curlerzy bardziej się starają przyciągnąć zainteresowanie i pieniądze podatników. Byłby to też sygnał dla związkowych działaczy, żeby swoje dyscypliny promować i ułatwiać ich uprawianie chętnym. Uproszczenie przepisów, likwidacja setek bzdurnych zapisów w statutach związków, także – wobec zlikwidowania ministerstwa – byłyby prostsze.

I niech mi nikt nie jęczy, że w ten sposób polegniemy na Igrzyskach. Myślę, że dużo gorzej być nie może. A wolałbym 10 milionów sprawnych, ćwiczących amatorsko jakikolwiek sport (za swoje, wydane celowo, pieniądze) Polaków, niż 10 medali w Rio. To co, likwidujemy tę komunę?

Igor Błachut

A co! Nam też udzieliła się noworoczna euforia, pozbawiona wszelkiej dozy krytycyzmu. Dlatego postanowiliśmy już dzisiaj zacząć odliczanie do eksplozji najczystszego, najbardziej spontanicznie spontanicznego szaleństwa podyktowanego wyłącznie racjonalnymi przesłankami, czyli wielkich, medalowych żniw na zimowych igrzyskach w Soczi. Od święta Trzech Króli, czyli od najbliższej niedzieli do ich rozpoczęcia pozostanie równo 13 miesięcy.

Na poważnie – mamy już za sobą ok. 1/3 przedolimpijskiego sezonu i postanowiliśmy co jakiś czas zadręczać Czytelników zestawieniami obrazującymi mniej i bardziej spektakularne osiągnięcia polskich sportowców na śniegu i lodzie.

Jeśli chodzi o śnieg – sprawy z grubsza są oczywiste w narciarstwie klasycznym i biathlonie: klasyfikacje ogólne Pucharu Świata i w poszczególnych konkurencjach. W biathlonie i biegach narciarskich mamy największą  wszechstronność, co oznacza sytuację odwrotną do np. narciarstwa alpejskiego czy łyżwiarstwa szybkiego, w których za wszechstronność medali się nie przyznaje. Na igrzyskach liczą się poszczególne konkurencje lub dystanse. Podobnie rzecz się ma z narciarstwem dowolnym i snowboardem.

Po tym wprowadzeniu czas na kilka wyjaśnień:

nr 1: w biegach narciarskich i biathlonie podajemy miejsca Polaków wyłącznie w klasyfikacji łącznej; w pozostałych wypadkach – w poszczególnych konkurencjach (specjalnościach)

nr 2: podajemy czołową „30” oraz najwyżej sklasyfikowanych w innych dyscyplinach / konkurencjach obecnych w programie olimpijskim

nr 3: niektóre lokaty mogą być zaskakujące, ale np. 11. pozycja w rankingu narciarstwa alpejskiego to zupełnie co innego niż 11. miejsce kobiecej sztafety w short tracku na 11 sklasyfikowanych ekip

nr 4: pomijamy (niestety bez większej szkody dla samego rankingu) łyżwiarstwo figurowe, hokej na lodzie i curling, w których to dyscyplinach albo Polacy nie mają już szans na występ w Soczi (hokeiści) albo taki występ nam „nie grozi” (curling) lub też – jeśli dojdzie do skutku – będzie się wiązać wyłącznie z udziałem w igrzyskach.

Oto zestawienie uwzględniające wyłącznie dyscypliny i konkurencje olimpijskie, ułożone wg najwyższych zajmowanych miejsc, stan na 2-I-2013 r. (kolejno: lokata, imię i nazwisko, dyscyplina i ew. konkurencja):

1.            Justyna Kowalczyk (biegi narciarskie K)

3.            Zbigniew Bródka (łyżwiarstwo szybkie,1500 mM)

4.            Artur Waś (łyżwiarstwo szybkie,500 mM)

5.            Konrad Niedźwiedzki (łyżwiarstwo szybkie,1500 mM)

               drużyna kobiet (łyżwiarstwo szybkie, wyścig na dochodzenie)

8.            drużyna (saneczkarstwo, sztafety)

11.          Krystyna Pałka (biathlon K)

               drużyna kobiet (short track, sztafeta, na 11 zespołów)

12.          Karolina Riemen (narciarstwo dowolne, ski cross K)

14.          Magdalena Gwizdoń (biathlon K)

15.          drużyna mężczyzn (short track, sztafeta, na 16 zespołów)

17.          Kamil Stoch (skoki narciarskie M)

19.          Patryk Poręba, Karol Mikrut (saneczkarstwo, dwójki)

22.          Patrycja Maliszewska (short track,500 mK)

               Artur Petyniak, Adam Wanielista (saneczkarstwo, dwójki)

23.          Artur Gędzius, Jakub Kowalewski (saneczkarstwo, dwójki)

23.          Maciej Kot (skoki narciarskie M)

24.          Aleksandra Król (snowboard, slalom równoległy K)

25.          Weronika Nowakowska-Ziemniak (biathlon K)

26.          Julia Piasecka (snowboard, halfpipe K)

               Dawid Kubacki (skoki narciarskie M)

28.          Ewa Kuls (saneczkarstwo, jedynki K)

               Maciej Kurowski (saneczkarstwo, jedynki M)

               Dawid Kupczyk (bobsleje, czwórki)

               Joanna Zając (snowboard, halfpipe K, na 28 sklasyfikowanych)

               Szczepan Karpiel (narciarstwo dowolne, slopestyle M)

32.          Dawid Kupczyk (bobsleje, dwójki)

35.          Michał Ligocki (snowboard, halfpipe M)

40.          Mateusz Ligocki (snowboard, cross M)

50.          Bartosz Konopko (short track,500 mM)

51.          Patrycja Maliszewska (short track,1000 mK)

55.          Aida Bella (short track,1500 mK)

57.          Oskar Bom (snowboard, slalom równoległy M)

71.          Dawid Rzemieniecki (short track,1500 mM)

75.          Bartosz Konopko (short track,1000 mM)

91.          Maciej Staręga (biegi narciarskie M)

W narciarstwie alpejskim kobiet i mężczyzn, kombinacji norweskiej, biathlonie mężczyzn, skokach narciarskich kobiet, bobslejach kobiet, skeletonie kobiet i mężczyzn oraz pozostałych konkurencjach narciarstwa dowolnego i snowboardu Polacy nie startują bądź jeszcze nie zdobywali punktów PŚ. Pierwsze pucharowe zawody w snowboardowym slopestyle’u dopiero się odbędą.

Paweł Ulbrych