Fot. East News

W sobotę 5 stycznia miała miejsce gala, podczas której ogłoszono wyniki 78. Plebiscytu Przeglądu Sportowego na 10 Najlepszych Sportowców Polski. Jest to drugi najstarszy tego typu konkurs na świecie po organizowanym od 1925 roku Svenska Dagbladets guldmedalj (plebiscyt na najlepszego sportowca roku w Szwecji).

Czołowa “10”plebiscytu została zdominowana przez medalistów Igrzysk Olimpijskich w Londynie. Zajęli sześć z 10 miejsc. Cztery pozostałe lokaty przypadły przedstawicielom: biegów narciarskich, tenisa, siatkówki i piłki nożnej.

Najniżej spoza medalistów IO Londynie – na 7. miejscu – został sklasyfikowany lider polskiej reprezentacji piłkarskiej, napastnik Borussii Dortmund Robert Lewandowski. Pozycję wyżej znalazł się przedstawiciel jednej z naszych największych nadziei medalowych w Londynie – reprezentacji siatkarzy – Bartosz Kurek. Na piątym miejscu jest najwyżej sklasyfikowana w rankingu WTA polska tenisistka Agnieszka Radwańska.

Spośród medalistów IO w Londynie 10. miejsce zdobyły brązowe medalistki w wioślarskiej konkurencji dwójek podwójnych Magdalena Fularczyk i Julia Michalska (na zdjęciu). Wyścig finałowy był tak wyczerpujący, szczególnie dla tej pierwszej, że po dopłynięciu do brzegu została wyjęta przez służby medyczne i zawieziona na wózku inwalidzkim na dekorację. Pozycję wyżej w rankingu znalazł się zapaśnik stylu klasycznego Damian Janikowski. Na ósmym miejscu rywalizację plebiscytową zakończyła następczyni trzykrotnej medalistki olimpijskiej Renaty Mauer-Różańskiej, Sylwia Bogacka. Wychowanka trenera Ryszarda Taysnera zdobyła w Londynie srebrny medal w konkurencji karabinu pneumatycznego. Tuż za podium plebiscytowej „10″ znalazła się wicemistrzyni olimpijska w rzucie młotem Anita Włodarczyk. Do grona najwierniejszych kibiców młociarki warszawskiej Skry należą rodzice jej zmarłej tragicznie przyjaciółki, mistrzyni olimpijskiej z Sydney Kamili Skolimowskiej. Na najniższym stopniu podium znalazł się przedstawiciel ciężkiej atletyki – sztangista Adrian Zieliński. Zawodnik zadedykował medal zmarłemu w trakcie przygotowań do igrzysk trenerowi Ireneuszowi Chełmowskiemu.

Najbardziej zacięta była rywalizacja o zwycięstwo w Plebiscycie. Faworytem ekspertów i sportowców był kulomiot AZS AWF Warszawa, dwukrotny złoty medalista olimpijski Tomasz Majewski. Główną kontrkandydatką Majewskiego była polska królowa nart Justyna Kowalczyk. Trzykrotna zdobywczyni Pucharu Świata w biegach, czterokrotna medalistka olimpijska oraz czterokrotna zwyciężczyni cyklu Tour de Ski, została również czterokrotną tryumfatorką Plebiscytu.

Już od lutego na łamach Sportowych Wywiadów będziecie Państwo mogli przeczytać rozmowy z czołową „10″ Plebiscytu Przeglądu Sportowego na 10 Najlepszych Sportowców Polski. Pierwszymi, które zostaną przepytane, będą brązowe medalistki IO w Londynie z wioślarskiej dwójki podwójnej – Julia Michalska i Magdalena Fularczyk (na zdjęciu).

Jakub Karbownik

]]> http://sportowewywiady.pl/index.php/bez-kategorii/sportowe-wywiady-zapraszaja-na-cykl-rozmow-z-laureatami-78-plebiscytu-przegladu-sportowego-na-10-najlepszych-sportowcow-polski/feed/ 3 http://sportowewywiady.pl/index.php/bez-kategorii/wiadomosci/polska-urugwaj-13-analiza-przyczyn-porazki/ http://sportowewywiady.pl/index.php/bez-kategorii/wiadomosci/polska-urugwaj-13-analiza-przyczyn-porazki/#comments Thu, 15 Nov 2012 13:05:53 +0000 http://sportowewywiady.pl/?p=2001  

fot. East News

         Czego się Piotruś nie nauczył, tego Piotr nie umie – ta oto mądrość jak ulał pasuje mi jako kwintesencja meczu Polaków z Urugwajem. Ogromna różnica w umiejętnościach na korzyść naszych przeciwników wynikała głównie z tego jak znakomicie, tzn. szybko i płynnie poruszali się oni z piłką, grając przy tym dokładnie. Do tego potrzebne są jednak wysokie umiejętności techniczne, a te nabywa się w młodości, w początkowym okresie szkolenia. Dysproporcja widoczna też była w szybkości, a to kolejna cecha trenowana we wczesnym wieku. Biało-czerwoni tych atrybutów mieli dużo mniej i dlatego mecz wyglądał jak wyglądał. Te niedobory mogli ewentualnie zniwelować zaangażowaniem, przygotowaniem fizycznym, twardą, nieustępliwą walką, wybieganiem, ale tego wszystkiego było wyraźnie mniej niż w meczu z Anglią. Dużo za mało, by zatrzymać Urugwaj.

         Polacy odstawali od Urugwajczyków tak bardzo, że aż trudno chwalić czy ganić konkretnego naszego zawodnika. ‚Celeste’ uwypuklili wszystkie nasze mankamenty – choćby to, że mamy wolnych, mało zwrotnych i takich sobie w rozegraniu piłki stoperów. Przy zaangażowaniu Kamila Grosickiego na prawej stronie okazało się, że lewe skrzydło w reprezentacji Polski nie istnieje (przypominacie sobie jakąkolwiek ciekawą akcje dwójki Komorowski – Mierzejewski?). Skoro mamy dwóch defensywnych pomocników, to przydałoby się, by jeden z nich dawał czasami coś w ofensywie. Niestety, ani Eugen Polański, ani Grzegorz Krychowiak tego nie zrobili. Mieli za to sporo niecelnych podań, strat i przegranych pojedynków. W tak jednostronnym meczu trudno ocenić grę Roberta Lewandowskiego, bo nasz napastnik prawie nie dostawał podań, a bez nich każdy snajper umiera. ‚Lewy’ szarpał, cofał się po piłkę, ale wówczas nie było nikogo bliżej bramki Urugwaju. Ludovic Obraniak przynajmniej podarował nam chwilę magii, strzelając pięknego gola. Wiemy to, co już wiedzieliśmy – tego piłkarza reprezentacja bardzo potrzebuje.

         Jeśli szukać pozytywów, to albo należy odwołać się do wydarzeń wokołoboiskowych, albo uciec w kwaśne pocieszenia. Te pierwsze to komplet widzów w Gdańsku, nowa, równa jak stół i bujna niczym kobierzec na Wembley trawa, super zachowanie publiczności, która oklaskami pożegnała MVP spotkania Luisa Suareza, wreszcie obecność w loży VIP byłych reprezentantów kraju – członków klubu wybitnego reprezentanta, zaproszonych przez nowe władze PZPN. Uff – powoli nastaje normalność. Drugie to nadzieja, że w kwalifikacjach mistrzostw świata 2014 żaden z naszych przyszłorocznych rywali nie wzniesie się na poziom Urugwaju. Poziom, do którego Polacy, ale też wiele innych zespołów, nie są w stanie się zbliżyć.

Tomasz Lach