Fot. Sportowe Wywiady

Mężczyźni rywalizowali w konkurencjach technicznych, a kobiety w szybkościowych – tak wyglądał kolejny weekend startów zaliczanych do alpejskiego Pucharu Świata. W niedzielę tryumfowali liderzy klasyfikacji generalnych: Tina Maze i Marcel Hirscher. Słowenka była najlepsza w supergigancie, Austriak wygrał slalom. Oboje powiększyli przewagę, ale na czele klasyfikacji pewnie czuć się może tylko Maze. W sobotę w gigancie najszybszy był Ted Ligety z USA. Niespodziewanie zjazd wygrała jego rodaczka Alice McKennis. W zawodach Pucharu Świata 24-letnia Amerykanka nigdy wcześniej nie zajęła lepszego miejsca niż siódme. Inna narciarka z USA Lindsey Vonn wróciła do rywalizacji po miesięcznej przerwie, ale nie zachwyciła. Była szósta w zjeździe i czwarta w supergigancie.

Dla Sportowych Wywiadów komentator narciarstwa Witold Domański:

Fot. oficjalna strona Alice McKennis

„Zwycięstwo McKennis to pełna niespodzianka. Trzeba jednak podkreślić, że warunki w St. Anton mocno odbiegały od normalnych. Po ogromnych opadach śniegu było bardzo miękko. Pogoda zrobiła się na tyle zła, że odwołano trening. Trasa była nieprzyjemna i wręcz niebezpieczna. McKennis normalnie ciuła punkty, ale tutaj wykorzystała fakt, że rywalki nie pojechały dobrze w specyficznych warunkach.

Maze po raz pierwszy w tym sezonie odniosła tryumf w supergigancie, ale to nie jest zaskoczenie. Słowenka w tej konkurencji często staje na podium i zdobywa dużo punktów. Maze jest specjalistką od zmagań technicznych, ale tylko w zjazdach idzie jej słabo. W punktacji łącznej ma coraz większą przewagę i może zostać pierwszą Słowenką w historii, która zdobyła Puchar Świata. Oczywiście nie można jeszcze odtrąbić zwycięstwa Maze, ale jeśli nic się nie wydarzy Kryształowa Kula będzie dla niej. Bezpośrednia rywalka Maze, Maria Hoefl-Riesch była piąta w supergigancie. Niemka traci do Słowenki ponad pól tysiąca punktów. Jeszcze mniejsze szanse na dogonienie Maze ma Vonn. Amerykanka ani w zjeździe, ani w supergigancie nie odegrała takiej roli, do jakiej przyzwyczaiła nas w ostatnich latach. Przerwa miała pozwolić jej odzyskać dobrą dyspozycję, ale wygląda na to, że nic nie dała.

Wśród mężczyzn w Adelboden byliśmy świadkami niesamowitej walki Hirscher kontra Ligety. Rok temu Austriak wygrał oba starty na tym stoku i liczył, że powtórzy to osiągnięcie. I rzeczywiście mało brakowało. W gigancie Hirscher prowadził po pierwszym przejeździe, ale w drugim popełnił kardynalny błąd w końcówce trasy. W takiej sytuacji każdy inny zawodnik wypadłby z trasy, ale Austriak zdołał utrzymać się na nogach. Dojechał 16. i zdobył kilkanaście punktów. Na podium – za Ligetym – stanęli dwaj Niemcy Fritz Dopfer i Felix Neureuther. To historyczne wydarzenie. Niemcy nie mieli dobrych gigancistów od 20 lat.

W slalomie Hirscher po pierwszej części był ósmy po błędzie na tej samej stromej ścianie. W drugim przejeździe Austriak pokazał niesamowity charakter – zaryzykował wszystko, pojechał na 200% i odrobił stratę. Tym razem nie zrobił żadnego błędu. Pokerowa zagrywka udała się. Hirscher, który mógł pojechać asekuracyjnie, pokazał, że jest bardzo pewny siebie. Powiększył przewagę nad Akselem Lundem Svindalem, który nie startuje w slalomach.

Między Hirscherem a Svindalem cały czas trwa walka o pierwsze miejsce w Pucharze Świata. Dzieli ich ponad 100 punktów. Zbliżają się zawody w Wengen, a potem w Kitzbühel. Będą konkurencje szybkościowe i Svindal może trochę zyskać, chociaż zaplanowano też slalomy. Można spodziewać się, że Norweg zbliży się do Austriaka, ale raczej nie da rady go wyprzedzić.”

adu

Fot. Sportowe Wywiady

Miniony tydzień należał do specjalistów od slalomu. W środku tygodnia Słowaczka Veronika Velez-Zuzulova i Niemiec Felix Neureuther tryumfowali w slalomie równoległym w Monachium. Velez-Zuzulova wyprzedziła liderkę klasyfikacji generalnej i slalomowej Tinę Maze ze Słowenii. Neureuther pokonał zaś wicelidera punktacji łącznej i najlepszego slalomistę sezonu Austriaka Marcela Hirschera. Natomiast w weekend rozegrano slalomy w Zagrzebiu, gdzie najszybsi byli Mikaela Shiffrin z USA i Hirscher. Amerykanka objęła prowadzenie w klasyfikacji slalomistek, a Austriak w generalnej.

O tym, co było warte uwagi w zawodach w Monachium i Zagrzebiu oraz o zmianie na czele klasyfikacji PŚ wśród mężczyzn mówi komentator narciarstwa Witold Domański:

„Slalomy równoległe w Niemczech kontrowersyjnie były zaliczane również do punktacji slalomowej. W latach poprzednich włączano je tylko do klasyfikacji generalnej. Obecne rozwiązanie jest nieuczciwe, bo startowało tylko 16 zawodników i zawodniczek dobieranych według punktacji łącznej Pucharu Świata, czyli niekonieczne najlepsi slalomiści. U siebie wygrał Niemiec, co nie było niespodzianką. Nie zwyciężył Hirscher, ale to też nie jest niespodzianka. Co innego Velez-Zuzulova. Słowaczka, która wcześniej przez 10 lat startów w Pucharze Świata nie odniosła żadnego tryumfu, teraz wygrała drugi raz z rzędu. Dość niespodziewanie po znakomitym starcie w Semmering, tutaj odniosła kolejne zwycięstwo.

W Monachium rywalizowano w Parku Olimpijskim, a w Chorwacji10 kilometrówod centrum Zagrzebia na normalnym stoku slalomowym. Trasa była ciekawa. Najważniejsza wiadomość jest taka, że Maze po raz pierwszym w sezonie nie ukończyła konkurencji technicznej i nie zdobyła w niej punktów. Shiffrin, która ma 17 lat, wygrała po raz drugi w sezonie i w karierze. Pod nieobecność Lindsey Vonn, Shiffrin rośnie na gwiazdę nr 1 ekipy USA. Co do Vonn, Amerykanka już jest w Europie, trenuje gdzieś na uboczu i ma niebawem powrócić do rywalizacji w PŚ.

Hirscher wygrał, chociaż po pierwszym przejeździe prowadził Szwed Jens Byggmark. W drugiej próbie Hirscher nie dał szans rywalom. Po bardzo dziurawej trasie pojechał w stylu, który pokazuje że słusznie jest liderem klasyfikacji slalomowej. W generalnej Austriak wyprzedził Aksela Lunda Svindala. Norweg w ogóle nie jeździ slalomów. Hirscher po raz pierwszym w tym sezonie jest liderem Pucharu Świata. Rozczarowująco wypadł reprezentant gospodarzy Ivica Kostelić, dopingowany przez kilkanaście tysięcy fanów. Chorwat był czwarty po pierwszej części, ale nie wyszedł mu drugi przejazd i spadł na koniec czołowej ‘10’. Z kolei Ted Ligety, który niedawno był drugi w PŚ, nie ukończył pierwszej próby.

Ligety już raczej nie liczy się w walce o Kryształową Kulę. Mamy na czele klasyfikacji generalnej dwóch narciarzy: Svindala i Hirschera. Trwa walka, ze wskazaniem na tego drugiego. Pozycja Austriaka jest coraz mocniejsza i jego szanse na drugi z rzędu Puchar Świata rosną. Hirscher jest tak mocny w konkurencjach technicznych, że Svindalowi ciężko będzie go dogonić. Norweg nie jest tak wyraźnym liderem w zmaganiach szybkościowych i nie zyskuje w nich tyle punktów, aby wyprzedzić Austriaka.”

adu

Fot. Sportowe Wywiady

Za nami trzy dni rywalizacji kobiet i mężczyzn o Puchar Świata w narciarstwie alpejskim. Zawody odbywały się na stokach Francji i Włoch. W piątek Aksel Lund Svindal z Norwegii wygrał supergigant i umocnił się na czele punktacji generalnej. Natomiast Szwajcarka Laura Gut tryumfowała w zjeździe. W sobotę zmagania kobiet odwołano, a pierwsze miejsce w zjeździe zajął niespodziewanie Amerykanin Steve Nyman. W niedzielę odbyły się giganty. Najlepsi byli Ted Ligety i Tina Maze. Amerykanin i Słowenka potwierdzili dominację w tej konkurencji. Ligety został liderem klasyfikacji giganta kosztem Austriaka Marcela Hirschera. Maze powiększyła przewagę w klasyfikacji łącznej PŚ nad Niemką Marią Hoefl-Riesch do ponad 300 punktów. Amerykanka Lindsey Vonn jest dopiero czwarta.

Weekendowe wydarzenia we francuskich i włoskich kurortach oraz sytuację w punktacji łącznej Pucharu Świata dla Sportowych Wywiadów ocenia komentator Eurosportu Witold Domański:

„Ligety, który tydzień temu w Val d’Isere po raz pierwszy w tym sezonie nie wygrał giganta, w Alta Badia rozniósł stawkę. W pierwszym przejedzie Amerykanin zdeklasował rywali. Różnica wynosząca dwie i pół sekundy w tych czasach już się właściwie nie zdarza. W drugim przejeździe Ligety nie był najszybszy, ale utrzymał dużą przewagę nad znakomicie jadącym Hirscherem. Stok w Alta Badia był w tym roku jeszcze bardziej wymagający i twardy niż zwykle i nawet najbardziej wytrawni narciarze czasami wyglądali na nim jak bezradne dzieci. Nie dotyczyło to Amerykanina. Ligety potwierdził, że w gigancie nie ma rywali. Jego porażka w Val d’Isere była wypadkiem przy pracy. Amerykanin jest o klasę lepszym gigancistą od pozostałych.

Warto wrócić do sobotniego zjazdu mężczyzn, który rozpoczął się w śniegu i mgle. Potem pogoda poprawiła się – przestało padać a mgła podniosła się. W efekcie wyniki były kuriozalne. Tryumf Nymana to nie jest pełna sensacja. Amerykanin już kiedyś wygrał w Val Gardenie, ale ostatnie lata to seria kontuzji, w wyniku których nie mógł normalnie trenować. Największą sensacją nie jest więc sam zwycięzca, ale fakt, że w czołowej ‘10’ znaleźli się zawodnicy startujący z numerami 40-stymi czy 50-tymi. Najlepszy przykład – Holender był lepszy od Szwajcarów. Dobrze powiedział Svindal: ‘Szczęście, że to były zawody Pucharu Świata a nie start po medale mistrzostw świata czy igrzysk olimpijskich, bo stałaby się duża niesprawiedliwość.

Co do rywalizacji kobiet, w piątek podczas zjazdu w Val d’Isere Vonn wywróciła się. Amerykanka upadła w miejscu, gdzie wiele zawodniczek miało kłopoty, bo było nierówno. Vonn nic się nie stało, ale po dojechaniu do mety z płaczem uciekła do namiotu. W niedzielę było widać, że upadek odbił się na jej psychice. Vonn nie ukończyła giganta w Courchevel. Amerykanka nie istnieje w konkurencjach technicznych, w których Maze nie ma rywalki. Vonn była faworytką Pucharu Świata, ale teraz jest nią Słowenka. Amerykanka musiałaby odbudować się psychicznie. Maze potrafi zdobyć punkty w konkurencjach szybkościowych, a Vonn w technicznych właściwie wcale. Z kolei Hoefl-Riesch, która miała być główną rywalką Vonn, nie imponuje formą. Trzeba jednak pamiętać, że w tym sezonie są mistrzostwa świata i zawodnicy różnice celują z formą. Niemka może być tego przykładem.”

adu

fot. oficjalna strona Aksela Lunda Svindala

Po tym co Norweg pokazał podczas dwudniówki w kanadyjskim Lake Louise już teraz można w nim upatrywać jednego z głównych pretendentów do walki o zwycięstwo w alpejskim Pucharze Świata. Trzeba oczywiście zaznaczyć, że zdeklasował rywali jedynie w konkurencjach szybkościowych, ale wiemy, że również w gigancie radzi sobie całkiem przyzwoicie i potrafi wygrywać. Dorobek z trzech konkurencji alpejskich wystarcza w zupełności, aby bić się o Wielką Kryształową Kulę.

Chętnych jest oczywiście bardzo wielu, chociażby triumfator z ubiegłego sezonu Marcel Hirscher. Austriacki supergwiazdor punktuje jednak dotychczas jedynie w konkurencjach technicznych, a więc w takim meczu Svindal wygrywa 3:2.

Hirschera w Lake Louise nie było, nie chciał ryzykować kości przy szybkościach przekraczających 130 km/godz. w zjeździe i 110 w supergigancie. Pokaże się dopiero za tydzień w Beaver Creek na trasie giganta, a wtedy Svindal może być już daleko z przodu, bo tam najpierw będą ścigać się w zjeździe i supergigancie. Norweg opuszcza Lake Louise z dorobkiem 200 punktów, Austriak ma ich po Soelden i Levi 140.

Zdaję sobie sprawę, że wszelkie kalkulacje co do rywalizacji w PŚ po kilku zaledwie rozegranych konkurencjach to wróżenie z fusów. Myślę jednak, że wszyscy, którzy mieli okazje oglądać Norwega w akcji na trasie zjazdowej i supergigantowej też są pod wrażeniem. Tak w sobotę jak i w niedzielę Svindal nie ustrzegł się błędów, nie przeszkodziło mu to jednak rozprawić się z konkurencją i wygrać z dużą przewagą. Po prostu szybciej poruszał się po trasie! Najgroźniejsi rywale, stojący obok niego na podium, błędów nie popełniali, a jednak byli wolniejsi o więcej niż pół sekundy.

Czwarte miejsce (o setną sekundy od podium) zajął Amerykanin Ted Ligety. Na tego chłopaka też trzeba mieć oko, bo zapowiedział włączenie się do rywalizacji o PŚ i wszystko wskazuje, że jest w stanie dotrzymać słowa. Znany ostatnio z bezbłędnych przejazdów gigantowych, ma dołączyć podobne w slalomach, co nie powinno mu przyjść trudno, bo od slalomu zaczynał. Natomiast fakt, że w niedzielnym supergigancie był o setną sekundy od podium budzi respekt. To coś nowego. Oczywiście nie wszystkie supergigantowe trasy będą się Tedowi podobać tak jak ta w Kanadzie, jednak nie musi przecież za każdym razem zgarniać 50 punktów, aby postraszyć czy to Svindala czy Hirschera.

Początek rywalizacji pań przebiega pod dyktando Tiny Maze. Słowenka lideruje w klasyfikacji generalnej, prowadzi wśród gigancistek, jest trzecia w punktacji slalomowej. A gdzie Lindsey Vonn? Czyżby Amerykanka miała się w tym sezonie nie liczyć? To chyba nie ona. Myślę, że dopóki będzie miała ochotę startować, nie odpuści ani na jotę. To nie Bode Miller. Vonn w niedzielnym slalomie nie brała udziału, co zresztą było wcześniej przez nią zapowiedziane. Czeka na Lake Louise. Tam w przyszłym tygodniu może zgarnąć 300 punktów za trzy zwycięstwa w zjazdach i supergigancie i nikt się tym specjalnie nie podekscytuje, bo robi tak już od lat z niewielkimi potknięciami. Ciekawie będzie dopiero wtedy, jeśli tegoroczny wypad do kanadyjskiego kurortu okaże się mniej udany…

Witold Domański

fot. East News

Tina Maze wygrała pierwsze w tym sezonie zawody alpejskiego Pucharu Świata. Faworytka Lindsey Vonn nie ukończyła giganta w Soelden. W niedzielę w tej samej miejscowości i w tej samej konkurencji będą rywalizować mężczyźni. O nadchodzącym sezonie pisze Witold Domański.

Trasa przygotowana, w śnieg na stoku lodowca Rettenbach powyżej austriackiego Soelden została wstrzyknięta odpowiednia porcja wody aby była twarda jak skała więc … pora zacząć kolejne ściganie o Puchar Świata!

Komu, komu Kryształowe Kule za sezon 2012/13??? U pań pewnie znowu, po raz piąty rozwódce Lindsey Vonn. U panów natomiast sprawa otwarta. Nie ma przywódcy stada, a na dodatek wielki mistrz ostatnich paru lat, Szwajcar Didier Cuche powiedział – dość. Nie ma mu się zresztą co dziwić. Latka lecą, 38 lat pokazuje nieco inną perspektywę stoku przemierzanego z szybkością 130 lub więcej km/godz. Młodość ma swoje prawa, ale wiek dojrzały (bo przecież nie starość) też.

Vonn potrafi wygrywać we wszystkich konkurencjach, w ubiegłym sezonie dodała ostatni skalp – wygrane w gigancie. Zaczynam się zastanawiać, czy próba podjęcia rywalizacji z mężczyznami nie jest w jakimś stopniu wynikiem bezproblemowego wygrywania rywalizacji z koleżankami. Vonn zaproponowała, że podjedzie do Lake Louise w Kanadzie, kiedy będą tam szaleć na trasie zjazdowej panowie i zobaczy ilu zdoła ją wyprzedzić. Warto wiedzieć, że trasa w Lake Louise, którą ujeżdżają tak panie jak i panowie (jedyny przypadek), należy do najłatwiejszych a Lindsey na ogół nie znajduje tam godnych rywalek. Złośliwcy zaprosili ją oczywiście od razu do Kitz, na Streifę, gdzie łatwo skręcić kark nawet najbardziej doświadczonym gladiatorom białego szaleństwa.

Propozycja ścigania się z mężczyznami na razie została odłożona ad acta, ale może w przyszłości? Kto wie? Na pewno byłoby ciekawie, na pewno paru zawodników byłoby potem wyśmiewanych przy piwie przez kolegów i znajomych.

Może więc ponownie Aksel Lund Svindal? Norweski olbrzym nie jest wprawdzie najzwinniejszy i w takim chociażby Adelboden, na najtrudniejszej chyba trasie gigantowej nie powalczy, ale ani siły ani umiejętności w tej konkurencji odmówić mu nie sposób.

Kiedy w ubiegłym roku zrobiło się głośno o pomyśle pana Guenthera Hujary z FIS, podniósł się szumek wśród najbardziej zainteresowanych – czyli zawodników. Nic z tego jednak nie wynikło. Ci, którzy zarabiają na narciarskiej braci i bardzo wygodnie sobie dzięki jej ryzykownym wyczynom żyją „wiedzą lepiej” a zawodniczki i zawodnicy są za słabo zintegrowani aby stanowili odpowiednią siłę. Ten coś powiedział, tamten pokrzyczał i… spokój.

Warto przypomnieć jeszcze jeden szczegół. W sezonie 2012/13 rozegrane zostaną w Schladming w Austrii mistrzostwa świata. Są tacy, dla których najważniejsze jest miejsce w Pucharze, są też specjaliści przygotowania się „na jeden strzał” i będą celować w luty 2013.

Zakończenie kolejnego sezonu w szwajcarskim kurorcie Lenzerheide między 11 a 13 marca 2012.

Witold Domański