W sobotę w Lahti rozegrane zostały biegi sprinterskie Pucharu Świata. Warto zaznaczyć, że konkurencje narciarstwa klasycznego w mieście oddalonym niespełna 100 kilometrów na północ od Helsinek są częścią słynnego Lahti Ski Games.

Na początku mogło zaskoczyć, że pewne nazwiska nie znalazły się w czołowej „30” po serii kwalifikacyjnej. Brązowa medalistka w sprincie z Val di Fiemme Maiken Caspersen Falla, Daria Gajazowa czy chociażby Mona-Liisa Malvalehto to tylko niektóre z zawodniczek, które powinny wystąpić w kolejnych etapach zmagań. Do Lahti nie przyjechała srebrna medalistka MŚ Ida Ingemarsdotter, zaś złota – Marit Bjoergen – ścigała się na wysokim poziomie. Niespodziankę sprawiła Britta Johansson Norgren, która wygrała swój ćwierćfinał. W serii półfinałowej Szwedka miała niezły czas i w efekcie ujrzeliśmy ją w finale, w którym uplasowała się na czwartym miejscu. W półfinale miała miejsce nieprzyjemna sytuacja. Charlotte Kalla ewidentnie pchnęła Ingvild Flugstad Oestberg, która nie zdołała zakwalifikować się do finału. Problemy miała także inna z Norweżek, wyśmienita Heidi Weng. Justyna Kowalczyk też z pewnością nie zaliczy pierwszej części rywalizacji w Finlandii do udanych. Na finiszowych metrach Polkę wyprzedziła Sadie Bjornsen. Młoda, wielce ambitna, a zarazem waleczna zawodniczka, bardzo mocno zaznacza swoją pozycje w kadrze Stanów Zjednoczonych. W tym momencie, obok Randall, Diggins i Stephen, jest kluczową postacią swojej drużyny.

Finał obfitował nie tylko w zażarty pojedynek, ale również w „stłuczkę” wspomnianej Kalli oraz Riikki Sarasoji – Lilji, która złamała kijek. Po słabszych występach w Davos oraz w indywidualnym sprincie w Val di Fiemme, Randall sięgnęła po wyjątkowe zwycięstwo. Na ostatnich metrach Amerykanka pokonała Bjoergen i zapewniła sobie drugą z rzędu małą kryształową kulę. Może więc śmiało mówić o wielkim sukcesie. Warto zaznaczyć, że podium uzupełniła Alena Prochazkova. Reprezentantka Słowacji ostatni raz tak dobry wynik osiągnęła w Kuusamo w 2009 roku.

W czołówce klasyfikacji sprinterskiej Kowalczyk, po dziesiątym miejscu, zachowała drugą pozycję. Reprezentantka Norwegii Celine Brun-Lie wyprzedziła Maiken Caspersen Fallę i awansowała na trzecią lokatę, a tym samym zbliżyła się znacznie do naszej biegaczki.

Piotr Walkowiak

Fot. Paweł Hajda

Justyna Kowalczyk była druga w eliminacjach sprintu. Niestety, po bardzo dobrym ćwierćfinale i półfinale, finał nie okazał się złoty. Niepotrzebna „sprzeczka” z waleczną Stiną Nilsson zaowocowała kolejnym tytułem dla Marit Bjoergen.

Finał obfitował w ogromne emocje. Na podbiegu usytuowanym w początkowej części trasy rozstrzygnęły się losy Kowalczyk, która po upadku, mimo że próbowała odrobić stracone metry, zakończyła na 6. miejscu. Wszystko wskutek kolizji z agresywnie biegającą Nilsson, która zrobiła ogromne postępy i znalazła się w finale mistrzowskiego sprintu. Przypomnę, że to obecna mistrzyni świata juniorek na tym dystansie z Liberca. Kowalczyk zaczepiła kijkiem o nartę rywalki i siłą rzeczy upadła. Nilsson uplasowała się na 5. pozycji. Czwarta finiszowała Katja Višnar. Występ słabo startującej w tym sezonie w zawodach Pucharu Świata Słowenki był sporą niespodzianką. Maiken Caspersen Falla, której idolką jest dzisiejsza mistrzyni, udowodniła, że nie rzuca słów na wiatr i dokonała tego, co zamierzała. Srebrny medal, pierwszy indywidualny w karierze, dla Idy Ingemarsdotter. Z kolei Bjoergen zatoczyła pętlę, bo jej medalowa krucjata rozpoczęła się właśnie w sprincie w Dolinie Płomieni przed dziesięcioma laty.

Kilka zawodniczek poniosło klęski w czwartkowym sprincie. Do grona przegranych zaliczyć można przede wszystkim Kikkan Randall, która problemy miała już w Davos. Trasa w Szwajcarii nie była tak wymagająca jak włoska, ale również dała się we znaki Amerykance. Ta ją przerosła, co zresztą można było wywnioskować już po rundzie kwalifikacyjnej. Norweżki: Ingvild Flugstad Oestberg, Celine Brun-Lie, Finki: Mona-Lisa Malvalehto, Anne Kyllönen czy Niemka Herrmann to biegaczki, które powinny walczyć o medale z najcenniejszego kruszcu. Z trudami oraz presją nie poradziła sobie również rewelacja ostatnich tygodni Aurore Jean.

Pierwsze koty za płoty. Myślę, że Kowalczyk już zdołała wyciągnąć wnioski z nieudanego finału i skoncentruje się przede wszystkim na biegach, które będą rozgrywane na dystansach. Pierwszym będzie 10 km techniką dowolną, gdzie szalenie niebezpieczna będzie Charlotte Kalla oraz Norweżki: Heidi Weng, Therese Johaug i Bjoergen. Do walki mogą się włączyć inne zawodniczki. Może zaskoczą nas waleczne Finki?

Piotr Walkowiak