Wojciecha Kędziorę, Abdourazacka Traore i Arkadiusza Piecha połączyło to, że ich gole nie przyniosły nawet punktów. Lechia i Ruch prowadziły, ale przegrały. Kibice piłkarscy są podobni do żużlowych. Ci drudzy nie lubią, jak wyścig rozstrzyga się na pierwszym wirażu, ci pierwsi – jak o wszystkim decyduje pierwsza bramka. W tym sezonie meczów wypisz-wymaluj z książki Adama Bahdaja „Do przerwy 0:1” było co nie miara. Traore książki nie czytał i pewnie też nie wiedział, że poprzednim piłkarzem w Ekstraklasie, który strzelił dwa gole, a mimo to schodził z boiska jako pokonany też był gracz Lechii. Zwał się on Jakub Kosecki i do łez doprowadziło go 24 marca tego roku Podbeskidzie. Gdzie dziś jest Kosa, a gdzie bielszczanie? To może pocieszy Traore.

 Plusy i minusy Krzysztofa Przytuły (eksperta Canal Plus)

Plusy:

- dla Adama Nawałki i jego sztabu: za wzorową współpracę i precyzyjny podział ról.

- dla Manuela Arboledy: w Lubinie potwierdził, że jest prawdziwym dowódcą defensywy.

- dla Polonii i Ruchu: za jakość widowiska stworzonego przy ulicy Konwiktorskiej.

- dla Stanislawa Levy’ego: za charyzmę, którą emanuje i stworzenie warunków swoim zawodnikom do cieszenia się grą w piłkę.

- dla ofensywy Legii: za luz Miroslava Radovića i Daniela Ljuboi, który przekłada się na skuteczność.

- dla Macieja Mielcarza: po prostu w Widzewie nie do zastąpienia.

Minusy:

– dla Roberta Kasperczyka: za podejmowanie samych złych decyzji. Odsunięcie od składu Dariusza Łatki było niezrozumiałe, a wcześniejsza zgoda na zwolnienie swoich asystentów – niewybaczalna.

– dla Kamila Kosowskiego: za wypełnianie zadań lewego obrońcy. Widać było, że tego nie czuje.

– dla Zagłębia Lubin: za kompletny brak pomysłu na grę. Jeden Pawłowski to za mało.

– dla ofensywy Wisły: za luz Ivicy Iliewa i Maora Melikssona, który nijak nie przekłada się na bramki.

–  dla Marcina Kikuta: za zatracenie dawnych atutów.

– dla Stawarczyka: za niewyciąganie wniosków z własnych błędów, zawalił gola w Bielsku-Białej, zawalił i w Warszawie.

– dla Jagiellonii: za antyfutbol remisowy.

Tomasz Lipiński, Canal +

poprzednia kolejka

W Warszawie ci, którzy odważyli się zaparkować od strony ulicy Łazienkowskiej, tym razem po zejściu z wymiecionych trybun meczu nie zastali pisuarów na przednich siedzeniach swoich aut. Wcześniej zobaczyli pierwsze prawdziwe zwycięstwo tej jesieni młodej Kosy. Starsza wszechobecna (wiadomo wybory) ostrzy ostrze do walki na innym polu.

Tomasz Kulawik z fryzury Zagłoba, z wyglądu Pan Wołodyjowski z zawodu strażak Sam nie zawrócił kijem Wisły. Niby kapitan zmienił się na bardziej przewidywalnego i ugodowego, a jakby nadal zbyt wielu najemnych żeglarzy spod bandery Białej Gwiazdy wiosłowało pod prąd.

Nie popisała się Pogoń, która nie uszanowała urodzin. Zwyczaj nakazuje, że jak goście przychodzą do jubilata to z prezentami, nawet skromnymi. A portowcy zamiast obdarować Alexa Bruno z Widzewa, to sami zabrali się za rozpakowywanie. Z domu niedawnego lidera wynieśli trzy paczki i trzy punkty. A nie, przepraszam, jeden gość ze Szczecina wyłamał się i zachował klasę. Dokładnie dwa razy starszy Edi Andradina z ojcowską wyrozumiałością pocieszył nastoletniego rodaka swoją koszulką.

Chyba powoli warto inwestować w koszulkę Arkadiusza Milika. Na to przynajmniej stać prawie każdego, bo na jego nogi już bardzo nielicznych i trzeba by ich raczej szukać w Bundeslidze. Dzięki nowemu Lubańskiemu (a co tam, nie bójmy się wielkich nazwisk) Adam Nawałka może każdemu wypalić prosto w twarz, że wcale nie każda passa musi się kiedyś skończyć. Z Robertem Kasperczykiem nigdy nie przegrał, prawie zawsze wygrywał i znów wygrał. Chyba nawet łatwiej niż kiedykolwiek.

Śląskowi służy ruch Levystronny. Nie wiadomo jak, nie wiadomo dlaczego, ale obrońcy tytułu z czeskim kierowcą pokonują kolejne kilometry i nadrabiają dystans, choć pod silnikiem zgrzyta, choć koła niedopompowane i choć brakuje benzyny. Ale ponoć albańskie drogi wymagają jeszcze większego kunsztu. Skoro więc tam dojechał do mety przed innymi, to może wszędzie sobie poradzi?

Fot. Archiwum własne Tomasza Lipińskiego