Fot. East News

Trzeci etap morderczego cyklu Tour de Ski, który zawitał do Val Muestair, rodzinnej miejscowości Dario Cologni, obfitował nie tylko w świetnie przygotowaną, selektywną trasę, zaciętą rywalizację i szwajcarskie dzwony. Całą otoczkę przyćmił incydent z udziałem Norwegów, którego nie omieszkam skomentować.

Trwał półfinał sprintu. Na finiszowych metrach o drugą pozycję gwarantującą awans do finału walczyły dwie Norweżki: Ingvild Flugstad Oestberg i Kristin Stoermer Steira. Ta pierwsza miała pewną przewagę nad drugą, ale przed metą zahamowała obracając głowę w tył, a zarazem przepuszczając koleżankę, która w klasyfikacji TdS znajduje się znacznie wyżej. Steira na mecie nie kryła radości i szczerze podziękowała młodszej koleżance. Ingvild fartem trafiła do finału, a następnie wywalczyła drugi stopień podium. Norweżka po zakończeniu płakała co nie miara, ale nie ze szczęścia, a w związku z zadaniem jakie powierzył jej trener, który na ostatniej prostej przypomniał podopiecznej o norweskim planie.

Taktyka norweskiego sztabu szkoleniowego nie jest godna poszanowania. Gdzie tutaj zasady fair play? Naród, który jest potęgą w wielu sportach zimowych, czepia się na około wszystkich, a sam nie należy do świętych. Bogaty Norweski Związek Narciarski najchętniej dawałby łapówki pozostałym organizacjom, by ich zawodnicy wiedli prym w każdej dziedzinie sportu. Gdzie tu szacunek dla przeciwnika i olimpijskiego ceremoniału? W jakim świetle postawili młodziutką Oestberg? Skazali ją na krytykę, która może wpłynąć na jej psychikę. Przykro mi, że biegaczka, której kibicuję prowadzona jest przez ludzi, którzy zrobią wszystko by osiągnąć swój a nie sportowców cel. Podobnie jest w męskiej ekipie, ale tam karty rozdaje Petter Northug, który przy okazji docina i poniża niemalże wszystkich swoich przeciwników zaznaczając, że jest pępkiem świata. Poczekajmy na kolejne etapy TdS. Nasuwa się jedno pytanie: czy coś jeszcze nas zaskoczy?

Piotr Walkowiak, skipol.pl

Fot. Sportowe Wywiady

Lepiej późno niż wcale! Biję się w piersi, mocno (słychać, co?), odwołuję wszystko to co dobrego mówiłem o norweskim sporcie. Ja, zapalony domorosły wprawdzie historyk, bo bez kierunkowego wykształcenia, ale który przeczytał setki książek na ten temat, trochę zapomniałem kim są Norwegowie.

Pamiętamy z historii, że naród ten w znaczącej części wielbił Adolfa Hitlera i nazizm! Byłem pod wrażeniem sukcesów sportowych tego małego, niegdyś biednego choć łupieżczego narodu. Byłem bezkrytycznym wielbicielem osiągnięć ich narciarzy, wioślarzy, kolarzy. A dziś? Chętnie sprawdziłbym z czego tak naprawdę ich sukcesy wynikały! Czy tylko z tego, że wielu z nich uprawia sport od wczesnego dzieciństwa i wybierają najtwardszych czy też… nie chce mi się postawić jednej kropki.

Twarz norweskiego sportu nie jest taka, do której chciałbym się przytulić. Nie chce mi się zagłębiać w inne dyscypliny sportu, pozostanę przy narciarstwie. Czy oskarżenia austriackich skoczków o niedozwolonej konstrukcji butów Norwegów są bezpodstawne? Mam wątpliwości, bo nagle skaczący jak połamańcy z Wisły Ustronianki zawodnicy są niedoścignieni w Turnieju Czterech Skoczni. I to w dwa tygodnie po przeciętnym występie w Pucharze Świata w Szwajcarii. Cud się stał pewnego razu… Ale cud w kraju, w którym forsy jest jak lodu a raczej jak ropy naftowej po dnem Morza Północnego, zdarzył się już nie po raz pierwszy. Nie od dziś wiadomo, że funkcjonariusze międzynarodowego  ruchu sportowego (nie wyłączając MKOl) są wyjątkowo łasi na kasę i mogą przymknąć oko na wszystko. Co jak co, ale uwielbiają pławić się w luksusach i wakacje (obrady rzekomo) na wyspach Hula-Gula to jest to czego pragną najbardziej.

Fot. East News

Norweskie podejście do sportowej rywalizacji mieliśmy, wątpliwej zresztą jakości, okazję oglądać w dzień Nowego Roku w Szwajcarii. Pani Ingvild Flugstad Oestberg zatrzymała się tuż przed metą, by do finału na pewno awansowała Kristin Stoermer Steira (na zdjęciu), jej koleżanka, która ma o wiele wyższą pozycję w klasyfikacji łącznej i może teoretycznie walczyć z Kowalczyk. Idzie przecież o to by zgodnie z teorią Quislinga Norwegia była ponad wszystkimi…

Oczywiście władze FIS nie zareagują (narty pewnie same zatrzymały się Norweżce), bo pecunia non olet, czyli pieniądze nie śmierdzą, a tych akurat Norwegom nie brakuje. Na koniec, trzymam kciuki za Justynę, bo to oczywiste, ale także za Dario Colognę lub jednego z Rosjan. Wlejcie Northugowi jak Szwedzi w półfinale sprintu (a może zostaną zdyskwalifikowani, bo przecież na szali położone zostaną petrokorony).