Fot. East News

A gdyby tak nie cztery, tylko trzydzieści razy po 0:0, to co? To GKS Bełchatów utrzymałby się w Ekstraklasie. Z 30 punktami miałby to jak w banku. W poprzednim sezonie lepszy ze spadkowiczów zdobył ich 24, dwa lata temu – 28, trzy lata temu – 27, cztery lata temu – 29 i wreszcie pięć lat temu – 26. To kolejny przykład na to, że w myśleniu o utrzymaniu na plan pierwszy musi wysunąć się koncepcja o murowaniu, a dopiero później o konstruowaniu. Trzeba mieć solidnych obrońców, paru defensywnych pomocników o charakterze zabijaków i świetnego bramkarza. Takiego jak Litwin Emilijus Zubas (na zdjęciu), który nie zmieścił się w Skarbie Kibice „Przeglądu Sportowego”. Przyszedł pięć minut przed rozpoczęciem rundy wiosennej (niestety, ciągle tylko z nazwy) i już wygrał swoje pięć minut. Teraz walczy o czas dodatkowy.

Drugim bohaterem 19. kolejki był Łukasz Gikiewicz. Sława o jego wewnętrznej emigracji, do której zmusiła go reszta drużyny, w której obronie dobrego imienia wystąpił donosząc na pijanego kolegę (uff…), a więc ta sława ogarnęła całą Polskę i także ją podzieliła. Sformułowanie o szczelności szatni jeśli jeszcze nie weszło, to powinno wejść do codziennego użytku. Gikiewicza ostatecznie stado przygarnęło, ale nadal traktuje jak czarną owcę i kazało w samotności przeżywać radość ze strzelonego gola. Zwolennicy teorii spiskowych, których jak wiadomo w naszym kraju nie brakuje, patrząc na to, co rozegrało się we Wrocławiu po 90 minucie, inaczej zinterpretują sytuację z 32. Wtedy Sebastian Mila – główny prokurator w sądzie nad Gikiewiczem – na złość i pohybel oskarżonemu nie wykorzystał rzutu karnego przez niego przecież wywalczonego.

Ze snu zimowego w ostatniej kolejce obudzili się napastnicy. W Legii aż trzech na raz, w Jagiellonii dwóch, w Wiśle zdegradowany do roli rezerwowego Bułgar, w Piaście debiutant, tylko w Zabrzu ciągle świstak nie zapowiedział wiosny. Prejuce Nakoulma przynajmniej już się przeciąga, ale Ireneusz Jeleń cały czas leży plackiem bez ruchu. Trener Adam Nawałka piekli się i ima różnych sposobów (Wojciech Łuczak na środku ataku wydaje się zły), żeby tylko wyszli z pościeli jeszcze przed Wielkanocą.

Tomasz Lipiński

Canal+

Fot. East News

Po 18. kolejce już nic w tej rundzie się nie zmieni. Nie myślę o mistrzostwie ani też o spadku, choć akurat w tym drugim temacie nie trzeba być wielkim prorokiem. Myślę o rankingach. Na koniec każdej rundy ku uciesze wszystkich tworzy się rankingi najładniejszych bramek, najefektowniejszych interwencji bramkarskich i największych kiksów. Właśnie 18. kolejka dostarczyła materiału na obsadę pierwszych miejsc w każdej z tych kategorii. Powtórzę, przyjmuję zakłady, że już nic się nie zmieni.

Zacznę od gola. Bezkonkurencyjny będzie w tej rundzie Przemysław Kaźmierczak.Dało się zauważyć w Chorzowie, że kiedyś liznął piłki podawanej na portugalskiej tacy. Początku jego akcji nie powstydziłby się Zinedine Zidane, a samego strzału? No, kto? Niech będzie, że Roberto Carlos.

Fot. archiwum własne Tomasza Lipińskiego

Teraz bramkarz. Nie miałaby Legia dwóch punktów przewagi nad Lechem, gdyby w 90 minucie nie pofrunął jak Batman i Superman w jednym Dusan Kuciak. Strzał Marko Cetkovicia mógłby nawet nieśmiało konkurować z tym, co zrobił Kaźmierczak, ale pomocnik z Czarnogóry trafił na lepszego od siebie. Na marginesie: dzień później, setki kilometrów od Bielska-Białej, 90 minuta okazała się błogosławiona dla innego legijnego bramkarza.

I jeszcze o najsilniej obsadzonej konkurencji. Po niedzielnych wydarzeniach w Zabrzu Prejuce Nakoulma (na zdjęciu) wydawał się bezkonkurencyjny na wieki. Mógł śmiało wyciągnąć rękę do Davida Beckhama lub Johna Terry’ego, którzy w równie komiczny sposób spartolili karne na Euro 2004 i w finale Ligi Mistrzów. Jednak sława kiksu napastnika Górnika nie przetrwała wieków, lecz tylko jeden skromny dzień. Bo większym wyczynem było nie trafić w piłkę i do pustej bramki jak Kamil Kuzera. Zresztą trudno sobie wyobrazić paskudniejszy pierwszy kwadrans od tego, który zaliczyła Korona w Gdańsku: 99-procentowy samobój Pavola Stano, kiks Kuzery i jeszcze czerwona kartka dla niego. Dziw brał, że kielczanie pozostali w grze do końca.

Na koniec jeszcze od siebie podsunę kategorię: największy paradoks. Ciągle nie wierzę, że napastnik tak prosty w obsłudze i wyszkoleniu jak Tomas Docekal w dwóch meczach zdobył trzy bramki. W związku z tym wnioski o naszej Ekstraklasie nasuwają się oczywiste.

Tomasz Lipiński

Canal+