SportoweWywiady.pl » Robert Lewandowski

Podolski, Błaszczykowski, Piszczek? – mało prawdopodobne. A szkoda!

Marek Kaleta — Sun, 02 Jun 2013 12:55:36 +0000

Pojawiają się informacje, iż Lukasem Podolskim interesuje się Dortmund (na zdjęciu Podolski w towarzystwie Roberta Lewandowskiego i Sławomira Peszki). Nośny news jako pierwszy podał brytyjski tabloid, któremu niekoniecznie należy wierzyć, choć ten sam The Sun zakomunikował, również jako pierwszy, że Mourinho podpisał kontrakt z Chelsea. Niedługo później mieliśmy tego potwierdzenie, więc teoretycznie moglibyśmy założyć, że coś może być na rzeczy. Jednak raczej nie w tym wypadku. To bardzo mało prawdopodobne.

Przejście urodzonego w Gliwicach „Poldiego” do Dortmundu w tym oknie transferowym brzmi irracjonalnie. Piłkarz rok temu trafił do Arsenalu za blisko 20 mln euro i nie zawiódł. Zdobył 16 bramek. Często podkreśla, że w nowym miejscu czuje się dobrze, a Arsenal zamierza się wzmacniać. Ma 70 mln funtów (!) do wydania.

Dodatkowo gol Podolskiego w meczu z Montpellier został uznany przez kibiców Arsenalu za gola sezonu (fot. po prawej – kliknij by powiększyć). Jest zatem ulubieńcem londyńskiej publiczności, która z pewnością nie życzy sobie, by ją opuszczał. Zobacz „gola sezonu” Lukasa Podolskiego

Dortmund jest świadomy, że Podolski to doskonały „zmiennik” Roberta Lewandowskiego. To ofensywny pomocnik będący w sile wieku (4 czerwca skończy 28 lat) - jest o 4 miesiące młodszy od Cristiano Ronaldo. Zna Bundesligę od podszewki. Tam się wychował, a w FC Koeln i Bayernie Monachium spędził łącznie 9 lat. Co do jego umiejętności strzeleckich nikt nie ma żadnych wątpliwości i wszyscy wiedzą, że stać go na bardzo wiele.

Popularność Borussii w Polsce, z marketingowego punktu widzenia, również ma znaczenie. Podolski miałby w składzie Dortmundu „rodaków”, a przynajmniej Jakuba Błaszczykowskiego, który przedłużył kontrakt z Dortmundem do 2018 roku. Co stanie się z Łukaszem Piszczkiem – nie wiadomo. Słyszeliśmy, że interesuje się nim właśnie Arsenal, potem, że Juventus Turyn. Trudno wyrokować. Faktem jest, że trio Podolski – Błaszczykowski – Piszczek brzmiałoby równie sympatycznie. Polscy kibice z pewnością ucieszyliby się z takiego rozwiązania, bo „Poldi” jest prawie jak swój. Szanse na to są jednak bardzo znikome. Bardzo.

I wreszcie czy Lukas Podolski jest osobą, której Polska jest bliska? – pytanie to zawsze można zadać i jest zasadne. Tomasz Kłos twierdzi, zresztą nie tylko on, że „blisko” mu do Polski, więc dlaczego temu nie wierzyć. Ale jeśli to nie przekonuje wówczas skorzystajmy z kolejnej wskazówki:

oficjalna strona Miroslawa Klose,

oficjalna strona Lukasa Podolskiego.

Wciąż przypomina się historia młodego chłopaka urodzonego w Gliwicach, zabranego przez emigrujących rodziców do Niemiec. Chciał grać w reprezentacji Polski, rodzice wydzwaniali do PZPN, gdzie tylko się dało, błagając wręcz o zainteresowanie świetnie zapowiadającym się synem. Niestety.

Podczas mistrzostw Europy w 2008 roku przegraliśmy mecz grupowy z Niemcami 0:2. Pogrążyli nas. Oba trafienia Łukasza – nawet nie podnosi rąk do góry, nie cieszy się, choć przecież strzelił dwa piękne gole… „samobóje”.

Sportowe Wywiady

Kłostradamus? Tomasz Kłos przewidział – Bayern Monachium triumfatorem Ligi Mistrzów

Marek Kaleta — Sat, 25 May 2013 23:02:59 +0000

Bayern Monachium zwycięzcą Ligi Mistrzów, wreszcie. W sezonie 2009/2010 lepszy okazał się Inter Mediolan. W minionym roku triumfowała Chelsea. W sobotni wieczór na Wembley ze zdobycia Pucharu Europy w końcu mógł cieszyć się Bayern Monachium. Podopieczni Juppa Heynckesa pokonali Borussię Dortmund 2:1.

Decydującą bramkę w 89 minucie zdobył Arjen Robben. Rok wcześniej, w finale z „The Blues”, Holender nie trafił z rzutu karnego i został uznany za głównego winowajcę porażki w meczu rozgrywanym na Allianz Arena.

Tomasz Kłos zna Bundesligę od podszewki. Widział się z Robertem Lewandowskim w Kolonii kilka dni przed finałem. - Robert był przekonany, że to jednak Borussia Dortmund wygra Puchar Europy. Bardzo mi się podobało to co mówi, a zwłaszcza jak mówi oraz jego pewność siebie – wspomina spotkanie z „Lewym”. Dodaje również kilka słów o rozterkach Lukasa Podolskiego, który był rozdarty i nie do końca wiedział, komu kibicować.

Bayern zasłużył na zwycięstwo, choć wszystko mogło wyglądać inaczej, gdyby Dante dostał drugą żółtą kartkę za faul w polu karnym – tak twierdzi nasz rozmówca. Przypomnijmy też, że kilka tygodni temu Kłos pewnie typował zwycięstwo Bayernu w Champions League. Poniżej dowód:

Tomasz Kłos typuje Bayern Monachium na triumfatora Ligi Mistrzów

Sportowe Wywiady: Rozmawialiśmy przed półfinałami Ligi Mistrzów. Wygra Bayern Monachium – oto co wtedy usłyszeliśmy, a przecież były jeszcze dwie potęgi z Hiszpanii – Real Madryt i Barcelona. Gratuluję wyczucia.

Tomasz Kłos: – Trudno, co zrobić… (śmiech)

Borussia miała swoje okazje, ale ich nie wykorzystała.

- Miała szanse, ale Bayern był górą. W przebiegu całego meczu Bayern był lepszy, zwłaszcza w drugiej połowie. Jeśli spojrzymy na całe rozgrywki, to Bayernowi się to należało. Dobry mecz, emocje były i to wielkie.

Nie żal Borussii?

- Szkoda zawodników z Dortmundu. Widoczny był brak Goetzego. Goetze dla BVB to jak Franck Ribery czy Arjen Robben dla Monachium. Myślę, że jego nieobecność w dużym stopniu wpłynęła na końcowy wynik, ale teraz nie ma co gdybać. W przekroju całych rozgrywek Ligi Mistrzów Bayern zasłużył na końcowy tryumf.

Czy faul Dantego w polu karnym, za który Borussia dostała jedenastkę, kwalifikował się na żółtą kartkę?

- Powiem szczerze, że nie wiem czy od razu nie na czerwoną kartkę. Na żółtą na pewno. To powinno być minimum. Czerwona, czy żółta – można dyskutować. Ale nie ma wątpliwości, że kartka powinna być.

A jednak włoski arbiter nie dał nawet żółtej. W efekcie Dante, ukarany wcześniej żółtą, musiałby opuścić boisko. Bayern powinien kupić sędziemu kwiaty.

- Za ten faul należała się minimum żółta kartka. Sędzia podjął inną decyzję. Jestem pewien, że wiele osób się zdziwiło. Finał Ligi Mistrzów to najwyższy poziom i brak jednego zawodnika znaczy bardzo wiele. To zmieniłoby sytuację na boisku.

Czy trener BVB Juergen Klopp nie czekał zbyt długo ze zmianami? W końcówce Borussia prezentowała się gorzej od Bayernu pod względem fizycznym.

- Tak, ale to są takie szachy. Myślę, że on czekał do końca i sądził, podobnie jak Jupp Heynckes, że dojdzie do dogrywki. Żaden z nich nie zmieniał piłkarzy. Dopiero w dogrywce dokonaliby roszad. Tymczasem w ostatnich sekundach regulaminowego czasu gry Bayern strzelił gola na 2:1. Wtedy wszystkie plany wzięły w łeb. (na zdjęciu poniżej winowajcy – red.)

Gratulacje dla Bayernu, ale rodzi się pytanie. Jupp Heynckes doprowadził Bayern Monachium do triumfu w Lidze Mistrzów, zdobył mistrzostwo Niemiec bijąc mnóstwo rekordów. Co więcej, Bayern w środę gra finał Pucharu Niemiec i ma szansę na kolejne trofeum. Na 99 procent je już ma. Mimo wszystko odchodzi.

- To była nie tylko decyzja Heynckesa, ale również zarządu Bayernu. Oni już pół roku temu wiedzieli, że chcą Josepa Guardiolę. Taki ruch będzie miał również wpływ na postrzeganie całej Bundesligi, która będzie uznawana za drugą najmocniejszą ligę na świecie. Nie do końca rozumiem decyzję, bo jednak wyniki broniły Heynckesa.

Takie wyniki to marzenie każdego trenera!

- Dokładnie. Niemiec może z pewnością liczyć na propozycje wielkich klubów. Mówi się przecież o Realu Madryt, jeśli Królewscy nie zdołają wykupić Carlo Ancelottiego z PSG. Są jeszcze inne opcje. Po takich osiągnięciach Heynckes na pewno nie będzie narzekał na brak ofert. Nie o wszystkim musimy wiedzieć. W Bayernie raczej nie zostanie. Otrzymał propozycję pracy na stanowisku dyrektorskim w monachijskim klubie, ale nie bardzo widzi się w tej roli. Nie ukrywa tego.

Pod ręką Guardioli Bayern może grać jeszcze lepiej?

- Nie wiem, czy może grać lepiej. Jak można zagrać lepiej? Jest mistrzostwo Niemiec wygrane w cuglach, jest wygrana w Lidze Mistrzów, a w półfinale deklasacja Barcelony. Trudno o lepsze wyniki. Jedyne, co może się zmienić na lepsze, to styl gry. Jeśli chodzi o trofea, to już nic więcej wywalczyć nie można.

Zostawmy finał Ligi Mistrzów. Co dalej z Robertem Lewandowskim?

- Na 99 procent będzie w Bayernie Monachium. Pewne rzeczy się klarują, nie wiem, czy to będzie już teraz, czy za rok (kontrakt Lewandowskiego wygasa w czerwcu 2014 r. – red.). Mats Hummels na konferencji prasowej powiedział „odchodzą od nas zawodnicy”. Wiadomo, że z zespołem pożegna się Mario Goetze, który trafi właśnie do Bayernu, a Hummels użył liczby mnogiej, więc kto jak nie Robert? Zobaczymy.

I tu rodzi się ciekawe pytanie. Lewandowski idąc po odbiór medalu, przechodząc między piłkarzami Bayernu, żadnemu z nich nie podał ręki, a robili to niemal wszyscy piłkarze Borussii. Jeśli przechodziłby do Bayernu, to raczej powinien zachować się inaczej.

- Sądzę, że to po prostu zwykła sportowa złość. Widziałem się w ostatni poniedziałek z Robertem w Kolonii, podczas meczu charytatywnego zorganizowanego przez Lukasa Podolskiego. Rozmawiałem z nim i był przekonany, że to jednak Borussia Dortmund wygra Puchar Europy. Bardzo mi się podobało to co mówi, a zwłaszcza jak mówi oraz jego pewność siebie. Wierzył w swoją drużynę. Mówił, że to jeden mecz, że to walka o coś wielkiego, o historię! To on chciał odbierać ten puchar. To dlatego zachował się w taki sposób.

Słowem… miłość do Dortmundu.

- Tak. Widzieliśmy, jak bardzo z gola dla Borussii ucieszył się siedzący na trybunach Goetze, mimo, że idzie do Bayernu. To świadczy o tym, że nadal jest związany z Dortmundem, w końcu jest wychowankiem tego klubu. Robert również pokochał Borussię. To w Dortmundzie stał się zawodnikiem wielkiego formatu. Ten klub dał mu szansę.

Kończąc, skoro wcześniej wspomnieliśmy o „naszym” Lukasie Podolskim, komu kibicował?

- Właśnie wymieniliśmy się SMS-ami. Ciężko było mu się określić i kibicować konkretnej drużynie. Robert przyjechał na jego zaproszenie (charytatywne spotkanie – red.), lubią się. Z drugiej strony Łukasz grał w Bayernie. Myślę, że jest mu bliżej do Polski.

Marek Kaleta

Sportowe Wywiady

Wielka wojna! – Tomasz Lach przed finałem Ligi Mistrzów

Marek Kaleta — Fri, 24 May 2013 09:19:35 +0000

W sobotę 25 maja Wembley skupi na sobie wzrok piłkarskiego świata. W finale Ligi Mistrzów zmierzą się Borussia Dortmund i Bayern Monachium. Oba zespoły walczyły ze sobą niedługo wcześniej w lidze – Borussia zremisowała u siebie z Bayernem 1:1. Jakub Błaszczykowski asystował przy bramce dla gospodarzy, zaś Robert Lewandowski nie wykorzystał rzutu karnego. Piszczek nie grał. Spotkanie z trybun dortmundzkiej areny oglądał Tomasz Lach, komentator Bundesligi na antenie Eurosportu 2. Oto jak je wspomina dla Sportowych Wywiadów.

Warto przypomnieć tamto wydarzenie – jest doskonałą zapowiedzią nadchodzącego finału Champions League.

Pełnokrwista bitwa

Nawet zjawiskowa „żółta ściana”, czyli dziesiątki tysięcy najbardziej zagorzałych kibiców Borussii, nie była w stanie zdeprymować Manuela Neuera, kiedy ten bronił rzut karny Roberta Lewandowskiego.

Były golkiper znienawidzonego w Dortmundzie Schalke był wygwizdywany przez cały mecz, przed rozpoczęciem 2. połowy ze słynnej północnej trybuny poleciały w jego stronę banany (ten niechlubny zwyczaj dobrze pamięta Oli Kahn, które wielokrotnie zbierał owoce we własnym polu karnym). A jednak Neuer nie pękł i ze zremisowanego niemieckiego „classico” to on i koledzy wynieśli więcej pozytywnego przed finałem Ligi Mistrzów na Wembley.

FCB nie przegrał od 23 kolejek ligowych, na stadionie jedynego w kraju rywala przetrwał pół godziny w osłabieniu. Co więcej, do momentu czerwonej kartki Rafinhi to Bayern lepiej budował akcje ofensywne i miał więcej bramkowych sytuacji. A przecież do klubowego autobusu zmierzającego do Westfalii nie wsiedli Lahm, Dante, Schweinsteiger, Robben i Ribery. Mandżukić i Martinez nie podnieśli się z ławki rezerwowych, a Mueller zagrał przez kwadrans. W meczu nieobecnych Borussia raczej nie miałaby szans, bo z sobotniego preludium finału Champions League „wyabsentowali” się tylko Goetze, Piszczek, Hummels, zaś Reus wszedł na 20 minut.

Mecz na Signal Iduna Park miał niezwykłą oprawę, wysoką temperaturę, a prawdziwe emocje eksplodowały po czerwonej kartce dla Rafinhi. Przy linii bocznej doszło do awantury, a trener Klopp i dyrektor sportowy Sammer omal nie skoczyli sobie do gardeł. Całe zajście jak szybko wybuchło, tak błyskawicznie wygasło, ale jak na spotkanie bez żadnej konkretnej stawki, to działo się bardzo dużo.

- Nasze mecze nigdy nie będą wyglądały jak mecze towarzyskie – stwierdza lapidarnie Juergen Klopp. Zniesmaczony nadmiarem złych emocji na i wokół boiska w Dortmundzie Franz Beckenbauer zaapelował na łamach prasy o spokój, większe poszanowanie dla przeciwnika i zachowanie, które nie nadwątliłoby reputacji piłki niemieckiej przed finałem Ligi Mistrzów, na który patrzył będzie cały świat. Wątpię, by ktokolwiek pamiętał o słowach „cesarza” 25 maja w Londynie.

Jeśli „classico” Bundesligi było pełnokrwistą bitwą, to finał na Wembley zapowiada się na wielką wojnę!

Tomasz Lach

Robert Lewandowski daje i odbiera! – giełda szaleje

Marek Kaleta — Mon, 29 Apr 2013 11:42:39 +0000

Robert Lewandowski to już nie tylko napastnik, to giełdowa spółka, której posiadanie ma niebagatelne znaczenie. Jej akcje sięgnęły zenitu, teraz, gdy na oczach całego piłkarskiego świata, w arcyważnym meczu z potężnym Realem Madryt, Lewandowski strzelił cztery gole niemal przesądzając o awansie Dortmundu do finału Ligi Mistrzów.

„Lewy” jest wciąż młodym snajperem. 31 sierpnia skończy 25 lat. Jest młodszy o 3 lata od Cristiano Ronaldo i o rok od Leo Messiego. W Polsce ma grono zagorzałych wielbicieli, podobnie jak Kuba Błaszczykowski, Łukasz Piszczek i cała drużyna z Dortmundu. Tyle, że Lewandowski jest frontmanem i podobnie jak rzecz ma się w muzyce, gdy wokalista zostawia zespół, zabiera ze sobą znaczną część jego popularności. W świecie dźwięków prawda okazuje się często bardziej brutalna – dobry wokalista bierze wszystko. Nie zostawia absolutnie nic poza tym, co wydarzyło się z jego udziałem.

Ewentualne przejście Roberta Lewandowskiego do Bayernu (choć Bawarczycy ponoć dementują podpisanie kontraktu z Polakiem) wpłynie w znacznym stopniu na wzrost popularności drużyny z Monachium wśród polskich kibiców. To nie jest bez znaczenia, gdyż Polska to duży kraj i istotny „rynek zbytu”, choćby dla koszulek Bayernu, które nie sprzedają się obecnie jak ciepłe bułki. Jeśli nasz reprezentacyjny napastnik pozostanie w Niemczech wówczas zmieni się niewiele. Bundesliga, która ze względu na swoją jakość z pewnością zasługuje na uwagę kibiców, utrzyma silną pozycję.

Poza mającymi się dobrze ligami hiszpańską i angielską, są jeszcze ligi włoska i francuska, a te obecnie niezwykle rzadko trafiają na czołówki wiadomości sportowych w naszym kraju. Odwrócenie tego stanu teoretycznie nie jest skomplikowane. Wyobraźmy sobie, że oto Lewandowski przechodzi do jednego z klubów Serie A? Nie tylko przykładowy Milan, czy Juventus mógłby czerpać z tego marketingowe korzyści (pomijając istotny wynik sportowy), ale całe ligowe rozgrywki. Zresztą już to przerabialiśmy. Wszak Zbigniew Boniek kierował naszą uwagę na poczynania futbolistów w gorącej Italii, tyle tylko, że parę lat już minęło. Faktem jednak jest, że tak to działa.

Podobnie jak sam jeden Robert Kubica spopularyzował w Polsce Formułę 1, tak wracając do futbolu przydałoby się jeszcze dwóch kolejnych Robertów Lewandowskich do zasilenia lig francuskiej i włoskiej. Wówczas mielibyśmy większą świadomość, lub w ogóle byśmy wiedzieli bez zasięgania informacji, że we Francji liderem jest PSG z przewagą 9 punktów nad Marsylią, a we Włoszech Juventus o 11 punktów wyprzedza Napoli i aż o 18 AC Milan. W obu ligach do końca rozgrywek pozostaje 5 kolejek. Bez gwiazdy z Polski tego typu informacje będziemy musieli raczej wyszukiwać. Ciekawe kto i kiedy to zmieni? We włoskim Udinese rośnie w siłę Piotr Zieliński, 18-letni ofensywny pomocnik pochodzący z Ząbkowic Śląskich. Poczekajmy.

Tymczasem jeszcze raz wielkie brawa dla Roberta Lewandowskiego. Pokazał na co go stać w najlepszym z możliwych momentów w dotychczasowej karierze. Jak sam mówi skromnie – dopisało szczęście. Pewnie i dopisało, musiało. We wszystkim w życiu trzeba mieć trochę szczęścia, bo bez niego ani rusz. Szczęściu trzeba również dopomóc i z tego zadania Lewandowski wywiązuje się w 100 procentach. Ciężką pracą. Otrzymał dar i go nie marnuje. Panie, Panowie, wstajemy z krzeseł – oklaski dla Roberta!

Marek Kaleta

3. kolejka Ligi Mistrzów – esencja, okiem Tomka Lacha

Jacek Kubicki — Thu, 25 Oct 2012 12:55:26 +0000

fot. East News

Na początek:

Dortmund pokonał Real Madryt 2-1!

Mieli nosa redaktorzy w TVP zapraszając Jacka Krzynówka do studia Ligi Mistrzów przed meczem Borussi z Realem. Były skrzydłowy Leverkusen mógł po raz ostatni powspominać jak to jesienią 2004-tego roku pokonał Ikera Casillasa. Po raz ostatni, bo wczoraj w jego ślady poszedł Robert Lewandowski.

Mecz – marzenie. Tempo jak w najszybszych spotkaniach Premiership. Dortmund je wytrzymał i wygrał zasłużenie. Poradził sobie nawet lepiej od Realu (gospodarze przebiegli 122 km, 9 więcej od piłkarzy Realu).
„Lewy” z zimną krwią wykorzystał swoją najlepszą sytuację. Poza tym robił to, co tak dobrze potrafi – zastawiał się, walczył twardo z Pepe, Varane czy Ramosem (od tego ostatniego oberwał najwięcej), utrzymywał się przy piłce i absorbował uwagę rywali. Łukasz Piszczek potwierdził światową klasę. Mam wrażenie, że im szybszy mecz, im trudniejszy przeciwnik, tym wychowanek Gwarka Zabrze wypada lepiej. Rajd prawą stroną, wbiegnięcie w pole karne i odegranie piłki na 16-ty metr to już znak firmowy Łukasza. Po takich akcjach Kehl czy Goetze mogli wczoraj pokonać Casillasa. Dortmund jaki oglądaliśmy w starciu z gwiazdami Jose Mourinho jest w stanie pokonać każdego, może nawet odrobić już kilkunastopunktową stratę w Bundeslidze do Bayernu.

Kolosalne wrażenie zrobił na mnie Szachtar Donieck, który jako pierwszy w tym sezonie znalazł sposób na Chelsea Londyn. O ile główni kandydaci do zwycięstwa w Champions League to wszystko zespoły z szeroko rozumianej Europy Zachodniej, o tyle na wschód od Odry drugiej drużyny klasy Szachtara nie ma. Mircea Lucescu zbudował team, który jest w stanie pokonać każdego. Imponowało to, jak Szachtar zdominował Chelsea, jak akcje budowali Mkhitarayan (trener Lucescu twierdzi, że Ormianin prezentuje klasę Kaki, ale jest od Brazylijczyka lepszy w obronie), Willian, Alex Teixeira czy Fernandinho, to, co w atakach pokazał Darijo Srna (prawy obrońca mistrza Ukrainy miał 94 kontakty z piłką i 15 dośrodkowań!), a w destrukcji Tomas Hubschman. Właściciel klubu z Donbasu Rinat Achmedov jest cierpliwy – jego drużyna niemal nie zmienia składu (przeciwko Chelsea zagrało aż ośmiu zdobywców pucharu UEFA w 2009 roku) i prezentuje się coraz lepiej. Wcale się szczególnie nie zdziwię jeśli zespół ze wschodniej Ukrainy osiągnie na przykład finał Ligi Mistrzów 2012/2013.

Z wydarzeń 3 kolejki Champions League warto zwrócić uwagę na klęskę Anglików (porażki Manchesteru City, Chelsea i Arsenalu – Kanonierzy nie zdobyli punktów u siebie po raz pierwszy od 9-ciu lat), kolejną, trzecią już wygraną debiutującej Malagi (czyżby zespół Manuela Pellegriniego miał być kolejnym ‚Villarrealem’ Ligi Mistrzów) i równo 100-tne zwycięstwo Barcelony w elitarnych rozgrywkach.

No i wreszcie uścisk dłoni, a w zasadzie ‚piątka’, jaką Marcin Wasilewski przybił z Akselem Witselem przed meczem Anderlechtu z Zenitem Petersburg. ‚Wasyl’ nie musiał witać się z człowiekiem, który po brutalnym faulu złamał mu nogę i mógł złamać całą karierę. Gdyby się nie przywitał, nikt nie miałby do niego pretensji. Pokazał jednak klasę i podał przeciwnikowi rękę. Brawo!

4 Liczba 3-ciej kolejki Ligi Mistrzów: 996

- tyle podań wymienili między sobą piłkarze Barcelony w meczu z Celtikiem Glasgow. To nowy rekord LM.

Pozdrawiam,

Tomasz Lach