Fot. Facebook

17 stycznia 2013 zapadł w pamięci wielu fanów, przede wszystkim kolarstwa, ale sportu w ogóle. Wszystko za sprawą tego, co wydarzyło się w talk show popularnej amerykańskiej prezenterki Oprah Winfrey. Podczas trwającej dwie i pół godziny rozmowy Lance Armstrong nie tylko przyznał się do stosowania niedozwolonych środków, ale również opowiedział jak to się stało, że kontrole antydopingowe nie dały pozytywnego wyniku.

W ostatnich 20 edycjach Tour de France po zwycięstwa sięgnęło 11 kolarzy, z czego sześciu było zamieszanych w doping. Spowiedź Armstronga spowodowała wznowienie dyskusji na ten temat. Jedno z pytań brzmi: „Czy doping może sprawić, że od kolarstwa odsuną się sponsorzy?”.

Decyzje UCI oraz WADA skutkują nie tylko utratą tytułów przez Armstronga. Poza skreśleniem z listy zwycięzców TdF, uszczupli się również portfel Amerykanina. Majątek byłego kolarza grupy US Postal to około 125 milionów dolarów. Jednak w kolarstwie, jak w każdym sporcie, tylko niewielka część pieniędzy pochodzi z nagród za zwycięstwa. Lwią część przychodów stanowią wpływy od sponsorów. Gratyfikacje za triumfy, które Amerykanin otrzymał od organizatorów TdF, to zaledwie 3,9 miliona dolarów.

Poza żądającymi zwrotu nagród organizatorami Touru, do Amerykanina zgłosili się niektórzy sponsorzy. Jednak szacuje się, że kwota, jaką Armstrong będzie musiał oddać sponsorom, nie przekroczy 20 milionów dolarów. Najwięcej będzie musiał zwrócić firmie, która ubezpieczyła jego grupę od wypłaty dodatkowych premii za szóste zwycięstwo z rzędu w TdF. Jest to 7,5 miliona. Kilku drobnym sponsorom będzie musiał oddać około 12 milionów.

Według adwokatów i specjalistów od prawa gospodarczego, pozostali sponsorzy nie będą sądzić się z Amerykaninem. Zanim Armstrongowi udowodniono stosowanie niedozwolonych środków, był gwiazdą największego kalibru. Dzięki temu sponsorzy zarobili krocie na wykorzystaniu jego wizerunku. Szacuje się, że amerykańska poczta US Postal dzięki Armstrongowi zyskała około 103 milionów, a wydała na to 32 miliony. Sponsorzy podpisując umowę zawsze robią bilans zysków i strat. Również w tym przypadku, mimo wpadki wspieranej postaci i poniesionych w związku z tym strat, rachunek wychodzi na plus. Specjaliści od marketingu policzyli też, że największe straty Armstrong poniesie z tytułu przepadku potencjalnych umów reklamowych. Szacuje się, że rocznie koło jego nosa może przejść 30 milionów dolarów.

Mimo problemów związanych z dopingiem, nie wydaje się, aby sponsorzy mieli odsunąć się od wspierania kolarstwa. Koniec największego kolarza w historii nie oznacza końca dyscypliny. Wszystko wskazuje na to, że doping nie zabije kolarstwa. Mimo afer, telewizja wciąż będzie pokazywać wyścigi, które będą oglądać miliony widzów na całym świecie. A skoro obraz trafi do tak licznej grupy potencjalnych klientów, nie mogą tego nie wykorzystać sponsorzy. Oni się od kolarstwa nie odwrócą.

Jakub Karbownik

fot. East News

W świecie kolarstwa nie ma miejsca dla Lance’a Armstronga – powiedział prezydent Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI) Pat McQuaid, podtrzymując decyzję amerykańskiej Agencji Antydopingowej (USADA)  o dyskwalifikacji kolarza i odebraniu mu siedmiu tytułów zwycięzcy Tour de France. Zaskoczenia nie było, UCI nie skierowała sprawy do Trybunału Arbitrażowego. McQuaid nie miał wyjścia, ogrom i waga zeznań byłych kolegów Armstronga nie pozostawiała UCI pola manewru, zwłaszcza że sama federacja, co wynika z raportu, była w sprawie „umoczona”.

Wyrok uchwalono bardzo szybko, przecież raport USADA dotarł do kolarskiej centrali całkiem niedawno. To nowość w działaniu UCI, przy wcześniejszych aferach proces podejmowania decyzji był bardziej skomplikowany, pokręcony i dłuższy. Widać, że prezydent boi się o swój stołek, zresztą podczas konferencji na genewskim lotnisku padły pytania dotyczące dymisji Irlandczyka. McQuaid stwierdził, że nie planuje odejścia, ale jednocześnie dodał, że przyszłością kolarstwa są młodzi ludzie. Moim zdaniem nie tylko na rowerach, ale również na urzędniczych posadach. Od dziś w rubryce „zwycięzca Tour de France w latach 1999-2005” widnieje puste miejsce, bo tak – mądrze – sygnalizował już wcześniej dyrektor „Wielkiej Pętli” Christian Preudhomme. Przykre, ale prawdziwe. Szkoda tych siedmiu lat.

Tomasz Jaroński

500 – amerykański kolarz twierdzi, że tyle razy przechodził badania antydopingowe. 218 testów przeprowadziła UCI, a 21 – USADA (Amerykańska Agencja Antydopingowa). Nie są to jednak jedyne organizacje, które mogą przeprowadzać tego typu badania wśród sportowców.

36 – to najlepsze miejsce Amerykanina w Tour de France. Po odebraniu mu wszystkich siedmiu tytułów, jedynym uznanym wynikiem pozostanie 36-ta lokata wywalczona przez Armstronga w 1995 roku.

26 – tyle osób zeznało przeciwko Armstrongowi twierdząc, że brał doping lub namawiał innych do zażywania niedozwolonych środków. Z tej grupy 15 osób to kolarze (w większości ścigający się z nim w tej samej grupie).

21 – mając 21 lat Lance Armstrong wywalczył tytuł mistrza świata w kolarstwie szosowym. Było to w 1992 roku.

7 – liczba zwycięstw odniesionych przez Armstronga w wyścigu Tour de France w latach 1999-2005. Wcześniej żaden inny kolarz nie mógł pochwalić się takim osiągnięciem.

4 – w ostatnich dniach cztery duże firmy zerwały współpracę z Amerykaninem: Nike (będzie kontynuować sponsorowanie na rzecz fundacji Livestrong), Oakley, Trek i Anheuser – Busch.

3 – niewiele osób o tym wie, ale Armstrong trzykrotnie nie ukończył wyścigu Tour de France. Miało to miejsce w 1993, 1994 i 1996 roku.

2 – niespełna dwa tygodnie potrzebowała UCI, by zająć stanowisko w sprawie Armstronga. Można to uznać za rekord świata, biorąc pod uwagę opieszałość Międzynarodowej Unii Kolarskiej np. w sprawie Alberto Contadora.

0 – żadne z kilkuset przeprowadzonych badań antydopingowych Armstronga nie dało wyniku pozytywnego.

Jacek Kubicki

P.S. 7 lat bez zwycięzcy Tour de France… Na szczęście takie decyzje nie powodują jeszcze wymazywania tamtych wyścigów z naszej pamięci. To było 7 lat wspaniałych emocji. Pat McQuaid powiedział na konferencji  – W świecie kolarstwa nie ma miejsca dla Lance’a Armstronga. Pozwolę sobie nie zgodzić się z tym stwierdzeniem.

Adam Probosz