Piłkarze ręczni Vive Targów Kielce trzecim zespołem Europy i świata. Podopieczni Bogdana Wenty pokonali w meczu o brązowy medal Ligi Mistrzów broniące tytułu THW Kiel 31:30 (19:12). Trofeum wzniósł HSV Hamburg z Marcinem Lijewskim w składzie. Niemiecki zespół wygrał z Barceloną 30:29.

- Europa to świat w piłce ręcznej, tego nie da się ukryć. Zespół Vive Targów na pewno będzie się liczył w przyszłym roku. Być może inni zaczną się „zbroić” jeszcze mocniej, ale z drugiej strony rynek bardzo dobrych piłkarzy ręcznych jest mocno ograniczony. Ci najlepsi są związani kontraktami i pozyskiwanie ich nie jest łatwe – mówi Filip Kliszczyk. – Jestem dumny z tego, że grałem w Vive, ale też jestem dumny z tego, że polska drużyna osiągnęła taki sukces, niewyobrażalny kilka lat temu – dodaje wielokrotny reprezentant Polski.

Sportowe Wywiady: Konsekwentna, wieloletnia praca zaowocowała.

Filip Kliszczyk: – Ogranie THW Kiel to historyczny wyczyn. Gdyby nie „gorące głowy” w półfinale, to mielibyśmy finał i pewność, że Polak wygra. Ale i tak się udało! – Szeryf mistrz! („Szeryf” – przydomek Marcina Lijewskiego, HSV Hamburg)

Gorące głowy? 

- Niewymuszone błędy, rzuty z nieprzygotowanych pozycji, może trochę za szybko… Ale takie frycowe też bym chętnie chciał zapłacić w pierwszym występie Vive w historii Final Four Ligi Mistrzów. W półfinale mogło być inaczej, podobnie jak w meczu o trzecie miejsce – też mogło być inaczej. Wygrać z THW Kiel to jest coś. To nieczęsto się zdarza, zwłaszcza, że nie mówimy o meczu towarzyskim, tylko o meczu o stawkę trzeciego miejsca w Europie. Czyli tak jak napisaliście na Twitterze – na świecie. Europa to świat w piłce ręcznej, tego nie da się ukryć.

A może THW Kiel nie miało motywacji w meczu o trzecie miejsce. Celowali w obronę tytułu. Nie udało się i już im nie zależało. 

- A czy wynik mówi, że im nie zależało? Nie zgadzam się. Wygrał po prostu lepszy i tyle. Gdyby im nie zależało, to mielibyśmy wynik końcowy inny. A tak była różnica jednej bramki. Vive stać teraz by ugryźć każdego. Chłopaki to właśnie udowodnili. To ukształtowana drużyna. Osiągnęli to, co mogli na dziś, a osiągnęli bardzo wiele. W półfinale nie wyszło, a w meczu o trzecie miejsce ograli THW Kiel. Gdybym powiedział parę miesięcy temu, że można ograć ten zespół, to ktoś mógłby pomyśleć, że jestem hura optymistą.

Czy możemy mieć nadzieję, że od tej pory nasza klubowa piłka ręczna będzie się regularnie liczyć na arenie międzynarodowej?

- Nadzieje możemy mieć zawsze, ale teraz ma ona znacznie większe podstawy. Po tym co się wydarzyło w Final Four zespół Vive Targów na pewno będzie się liczył w przyszłym roku. Przynajmniej tak mi się wydaje. Być może inni zaczną się „zbroić” jeszcze mocniej, ale z drugiej strony rynek bardzo dobrych piłkarzy ręcznych jest mocno ograniczony. Ci najlepsi są związani kontraktami i pozyskiwanie ich nie jest łatwe. Nie ma dużego wyboru.

Aż taki problem? 

- Sądzę, że tak. Może są jacyś młodzi, których nie znam. Z drugiej strony okazało się przecież, że Marcin Lijewski, już nie młodzieniaszek, potrafił być filarem drużyny i potrafił z pomocą kolegów ograć THW Kiel. Potem, w finale z Barceloną, zwłaszcza w pierwszej połowie, wspaniale rozdawał piłki i był kluczowym zawodnikiem Hamburga. Doprowadził do tego, że Polak wygrał w piłce ręcznej. Wreszcie mu się udało. Wcześniej już grał w finale (dwukrotnie w barwach Flensburga – red.), ale przegrywał. Wielki sukces, a przecież już dawno wpisał się w historię naszej piłki ręcznej. Ma najwięcej występów w naszej reprezentacji, a w dodatku poziom, który wciąż reprezentuje, jest godny pozazdroszczenia.

Wracając do Vive – kogo należy wyróżnić, ktoś zachwycił szczególnie? 

- Szczególnie zachwycił klub, czyli wszyscy, począwszy od Berta (Bertus Servaas, prezes Vive Targów – red.), poprzez cały sztab szkoleniowy, Bogdana (Wentę – red.) i zawodników. To wszystko składa się w jedną całość. To efekt właściwego planowania tych, którzy klubem rządzą. Rezultat jest taki, że na dzień dzisiejszy jesteśmy trzecim klubem na świecie. Jesteśmy… no właśnie, tak mówię, bo serce gdzieś zostało. Grałem tam kiedyś i sentyment pozostał.

Kieleccy kibice nie zawiedli i tłumnie zjawili się w Kolonii. Można chyba powiedzieć, że w tym sukcesie mieli swój udział. 

- Gdyby nie kibice, to sport by nie istniał. Dla samej rywalizacji walka traci sens. Na wszelakich arenach sportowych ważni są kibice. Nie gra się dla siebie i dla czystej rywalizacji. W większości przypadków gra się dla kibiców, dla tych, którzy cię wspierają. Chłopaki grali dla kibiców, nie tylko tych, którzy za nimi wszędzie zawsze jeżdżą, ale grali dla całej Polski. Jestem dumny z tego, że grałem w Vive, ale też jestem dumny z tego, że polska drużyna osiągnęła taki sukces, niewyobrażalny kilka lat temu.

Sportowe Wywiady

fot. Vive Targi Kielce, Tomasz Fąfara

Warto pamiętać o tej alternatywie, jeśli nie mamy dostępu do Polsatu Sport, który będzie transmitował emocjonujące wydarzenia z Final Four.

O umiejętnościach komentatorskich Marka Cendera już informowaliśmy, ale przypomnijmy raz jeszcze sympatyczną próbkę z jego relacji z ćwierćfinałowego spotkania Champions League Metalurg – Vive Targi.

Oprócz Marka Cendera przy komentatorskim mikrofonie zasiądzie Jakub Rożek. Obaj zapraszają gorąco do wysłuchania relacji na żywo.

Sobota, godzina 15:15, pierwszy półfinał Vive Targi Kielce – Barcelona. W drugiej parze zagrają niemieckie HSV Hamburg i THW Kiel.

TO PROSTE! O WŁAŚCIWEJ PORZE KLIKNIJ

Zwycięzcy półfinałów zmierzą się w niedzielę o godzinie 18:00 w walce o trofeum, przegrani będą walczyć o brąz nieco wcześniej - o godzinie 15:15.

Sportowe Wywiady

Bayern Monachium zdominował Barcelonę w pierwszym meczu półfinałowym LM gromiąc rywali 4:0. Tomasz Kłos odważnie sugerował, że Bayern jest faworytem, dlatego zwłaszcza teraz warto przypomnieć sobie co mówił o drugim półfinale Ligi Mistrzów i rywalizacji w Lidze Europy.

Wtorkowy mecz w Monachium będziemy z pewnością pamiętali m.in. ze względu na złą pracę sędziów. Nie ulega wątpliwości, że popełniali błędy i mogli nie uznać nawet trzech bramek, jak zewsząd możemy usłyszeć.

Z drugiej jednak strony spójrzmy na statystyki. Są miażdżące dla Katalończyków, choć przecież Barcelona posiadała piłkę przez 63% czasu! Po raz kolejny okazuje się, że w futbolu chodzi o skuteczność, nie finezję. Zwróćmy uwagę na pozostałe dane, które różnią się diametralnie (KLIKNIJ ZDJĘCIE). Strzały na bramkę: Bayern/Barcelona – 13/4; strzały w światło bramki 9/2; rzuty rożne 11/4. To przekonujący dowód na to, że Bayern zasłużył na zwycięstwo. Czy Barcelonę stać będzie na odrobienie strat? To raczej niemożliwe, ale w piłce słowo „niemożliwe” należy używać roztropnie. A zatem zobaczymy.

Tymczasem warto, zwłaszcza teraz, przypomnieć sobie co mówił Tomasz Kłos na temat rywalizacji w Lidze Mistrzów i Lidze Europy. Rozmawiał Adam Dutlinger.

Sportowe Wywiady: Nie ma par krajowych w ½ finału LM. „El Clásico” jest możliwe dopiero w finale 25 maja na Wembley.

Tomasz Kłos, członek Klubu Wybitnego Reprezentanta, wielokrotny mistrz Polski, gracz ligi francuskiej i niemieckiej: Bayern bardzo chciał wylosować Borussię. Prezes Uli Hoeness, widząc w jakiej formie jest jego drużyna, chciał znów utrzeć nosa rywalom z Dortmundu. Tak się nie stało, ale uważam, że Bayern jest faworytem rywalizacji z Barceloną. W meczach ćwierćfinałowych z Juventusem mistrzowie Niemiec pokazali bardzo dobrą grę w obronie, co jest szczególnie ważne przeciwko Barcelonie, a także to, że potrafią strzelać gole. Z kolei Barca nie błysnęła. Gdyby w rewanżu na Camp Nou piłkarze PSG mieli trochę szczęścia, to mogli wygrać z Barceloną. W drugiej parze szanse oceniam po równo. Młodzież z Borussii potrafi grać nieprawdopodobnie. Real pod wodzą Jose Mourinho czasami spisuje się wspaniale, ale zdarzają im się porażki. W rewanżu z Galatasaray przegrywali już 1:3 i wydawało się, że nie bardzo wiedzą co mają grać. Real dużo strzela, ale też traci sporo goli. Młodzi piłkarze Borussii grają do przodu i udowodnili w meczach grupowych, że radzą sobie z Realem. Na stadionie Santiago Bernabeu byli bliżej zwycięstwa niż gospodarze. Chciałbym żeby Ligę Mistrzów wygrała Borussia, ale będzie im ciężko. Uważam, że faworytem całych rozgrywek jest Bayern.

Kluby hiszpańskie będą gospodarzami spotkań rewanżowych.

- Jest to atut, ale niczego nie gwarantuje. Jeśli pierwszy mecz na wyjeździe przegra się 0:2 czy 0:3, to bardzo trudno jest odrobić taką stratę u siebie. Gdyby Barcelona zremisowała w Monachium, zwłaszcza bramkowo, to będzie miała pewien komfort. Oczywiście lepiej gra się rewanż u siebie, ale przy takim układzie drużyn często przychodzi martwić się o odrabianie strat. Zresztą Bayern pokazał w ćwierćfinale, że można wygrywać na wyjeździe tak samo jak u siebie. Juventus nie wykorzystał tej przewagi, bo jest gorszą drużyną od Bayernu. Najważniejszy jest poziom gry zespołów, a nie układ spotkań.

W Lidze Europy faworyzowana Chelsea trafiła na Bazyleę. W drugim półfinale Benfica zmierzy się z Fenerbahce.

- Szkoda, że Bazylea wpadła na Chelsea. Trenerem Bazylei jest Murat Yakin, z którym grałem w Kaiserslautern. Murat wykonuje tam dobrą robotę. Chciałbym, żeby Bazylea awansowała do finału. Jeśli zagra tak jak z Tottenhamem, to nie jest bez szans. Chelsea, mimo porażki w rewanżu z Rubinem Kazań, jest jednak faworytem tej konfrontacji. W drugim półfinale stawiam na Benfikę, która wspaniale gra u siebie. Oczywiście będzie im ciężko na wyjeździe w tym „tureckim piekle”, ale Benfica jest minimalnym faworytem.

Czy Chelsea jest najmocniejszym zespołem LE?

- Nie jestem tego taki pewien. Na pewno zawodnicy z Londynu mają coś do udowodnienia. Odpadli z Ligi Mistrzów, nie liczą się w grze o mistrzostwo Anglii i zrobią wszystko by zdobyć to trofeum. Po przyjściu trenera Rafaela Beniteza kibice byli wściekli, ale uspokoili się, bo już wiadomo, że Hiszpan nie zostanie. W Chelsea mieli masę problemów, ale wyszli z kryzysu i są na fali wznoszącej. Do tego Chelsea jest drużyną zahartowaną w bojach, ma duże doświadczenie w meczach o stawkę, w grze na końcowym etapie rozgrywek. Zakładam finał Chelsea-Benfica, ale nie podejmuję się wskazać zwycięzcy. Byłby to mecz wyrównany. W Lidze Europy sprawa tytułu jest otwarta.

Bayern Monachium zagra z Barceloną a Borussia Dortmund z Realem Madryt w półfinałach Ligi Mistrzów.

Pierwsze mecze odbędą się w Niemczech 23 i 24 kwietnia. Rewanże zostaną rozegrane w następnym tygodniu. Bayern (świeżo upieczony mistrz Niemiec) i Barcelona (prawie pewny mistrz Hiszpanii) zdobyły Puchar Europy po pięć razy. Z sześciu meczów z ekipą z Bawarii Barcelona przegrała połowę, a wygrała tylko jeden. Real i Borussia grały jesienią w fazie grupowej. W Madrycie był remis. W Dortmundzie gospodarze zwyciężyli i to Borussia jest jedynym niepokonanym klubem w tym sezonie Champions League. Gdy Borussia ostatni raz grała w półfinale, wyeliminował ją właśnie Real. Te kluby też wygrywały już Ligę Mistrzów. Poznaliśmy również pary półfinałowe Ligi Europy: Fenerbahce – Benfica oraz Basel – Chelsea.

Sportowe Wywiady: Nie ma par krajowych w ½ finału LM. „El Clásico” jest możliwe dopiero w finale 25 maja na Wembley.

Tomasz Kłos, członek Klubu Wybitnego Reprezentanta, wielokrotny mistrz Polski, gracz ligi francuskiej i niemieckiej: Bayern bardzo chciał wylosować Borussię. Prezes Uli Hoeness, widząc w jakiej formie jest jego drużyna, chciał znów utrzeć nosa rywalom z Dortmundu. Tak się nie stało, ale uważam, że Bayern jest faworytem rywalizacji z Barceloną. W meczach ćwierćfinałowych z Juventusem mistrzowie Niemiec pokazali bardzo dobrą grę w obronie, co jest szczególnie ważne przeciwko Barcelonie, a także to, że potrafią strzelać gole. Z kolei Barca nie błysnęła. Gdyby w rewanżu na Camp Nou piłkarze PSG mieli trochę szczęścia, to mogli wygrać z Barceloną. W drugiej parze szanse oceniam po równo. Młodzież z Borussii potrafi grać nieprawdopodobnie. Real pod wodzą Jose Mourinho czasami spisuje się wspaniale, ale zdarzają im się porażki. W rewanżu z Galatasaray przegrywali już 1:3 i wydawało się, że nie bardzo wiedzą co mają grać. Real dużo strzela, ale też traci sporo goli. Młodzi piłkarze Borussii grają do przodu i udowodnili w meczach grupowych, że radzą sobie z Realem. Na stadionie Santiago Bernabeu byli bliżej zwycięstwa niż gospodarze. Chciałbym żeby Ligę Mistrzów wygrała Borussia, ale będzie im ciężko. Uważam, że faworytem całych rozgrywek jest Bayern.

Kluby hiszpańskie będą gospodarzami spotkań rewanżowych.

- Jest to atut, ale niczego nie gwarantuje. Jeśli pierwszy mecz na wyjeździe przegra się 0:2 czy 0:3, to bardzo trudno jest odrobić taką stratę u siebie. Gdyby Barcelona zremisowała w Monachium, zwłaszcza bramkowo, to będzie miała pewien komfort. Oczywiście lepiej gra się rewanż u siebie, ale przy takim układzie drużyn często przychodzi martwić się o odrabianie strat. Zresztą Bayern pokazał w ćwierćfinale, że można wygrywać na wyjeździe tak samo jak u siebie. Juventus nie wykorzystał tej przewagi, bo jest gorszą drużyną od Bayernu. Najważniejszy jest poziom gry zespołów, a nie układ spotkań.

W Lidze Europy faworyzowana Chelsea trafiła na Bazyleę. W drugim półfinale Benfica zmierzy się z Fenerbahce.

- Szkoda, że Bazylea wpadła na Chelsea. Trenerem Bazylei jest Murat Yakin, z którym grałem w Kaiserslautern. Murat wykonuje tam dobrą robotę. Chciałbym, żeby Bazylea awansowała do finału. Jeśli zagra tak jak z Tottenhamem, to nie jest bez szans. Chelsea, mimo porażki w rewanżu z Rubinem Kazań, jest jednak faworytem tej konfrontacji. W drugim półfinale stawiam na Benfikę, która wspaniale gra u siebie. Oczywiście będzie im ciężko na wyjeździe w tym „tureckim piekle”, ale Benfica jest minimalnym faworytem.

Czy Chelsea jest najmocniejszym zespołem LE?

- Nie jestem tego taki pewien. Na pewno zawodnicy z Londynu mają coś do udowodnienia. Odpadli z Ligi Mistrzów, nie liczą się w grze o mistrzostwo Anglii i zrobią wszystko by zdobyć to trofeum. Po przyjściu trenera Rafaela Beniteza kibice byli wściekli, ale uspokoili się, bo już wiadomo, że Hiszpan nie zostanie. W Chelsea mieli masę problemów, ale wyszli z kryzysu i są na fali wznoszącej. Do tego Chelsea jest drużyną zahartowaną w bojach, ma duże doświadczenie w meczach o stawkę, w grze na końcowym etapie rozgrywek. Zakładam finał Chelsea-Benfica, ale nie podejmuję się wskazać zwycięzcy. Byłby to mecz wyrównany. W Lidze Europy sprawa tytułu jest otwarta.

Rozmawiał Adam Dutlinger

Fot. East News

Piłkarze Bayernu Monachium zdobyli historyczne mistrzostwo Niemiec. Ekipa z Bawarii wywalczyła tytuł sześć kolejek przed zakończeniem sezonu – dotychczas rekordowym wynikiem był tryumf cztery mecze przed końcem. Patrząc według kalendarza, najszybciej mistrzostwo zdobyli przed laty gracze FC Koeln – 18 kwietnia. Bayern jest lepszy o 12 dni. To 23. tytuł mistrza Niemiec dla tego klubu w ogóle, a 22. od powstania Bundesligi. Trener Jupp Heynckes wygrał Bundesligę z Bayernem po raz trzeci, ale pierwszy od 1990 roku.

Sportowe Wywiady: Bayern jest pierwszym mistrzem w Europie.

Maciej Murawski, były reprezentant Polski i gracz Bundesligi, komentator m.in. ligi niemieckiej: Bundesliga jest bardzo wyrównana, gra tam wiele dobrych zespołów, w każdym meczu jest wysokie tempo. Tym bardziej uważam, że jest to niesamowite osiągnięcie. Nie wiem czy jest jakiś zespół w innej silnej lidze w Europie, który miałby takie wyniki. Bayern w tym sezonie wyrasta ponad ligę. Widzę kilka przyczyn sukcesów klubu z Monachium. Na pewno są to trafione transfery latem zeszłego roku. Do tego przyjście Matthiasa Sammera, który wzmocnił kadrę trenerską. Sammer często krytykował zespół i w ten sposób mobilizował piłkarzy. Miał dobry wpływ na drużynę. Kolejna sprawa to te dwa znakomite sezony Borussii Dortmund, które spowodowały, że Bayern zrobił wszystko co mógł, by odzyskać tytuł. Przykład dobrego transferu to Mario Mandżukić, który po stracie piłki od razu atakuje rywali. Thomas Mueller ma wspaniały sezon, po dużo słabszym poprzednim. Zdobywa wiele bramek i ma mnóstwo asyst. Arjen Robben, który wrócił po kontuzji, musiał się dostosować i też po stracie piłki próbuje ją odebrać. W poprzednim sezonie Bayern rzadko grał pressingiem. Teraz jest inaczej i to kolejna przyczyna sukcesu. W nowoczesnym futbolu nie wystarczy utrzymywać się przy piłce, trzeba jeszcze ją odbierać po stracie. Wreszcie, Bayern ma bardzo szeroką kadrę.

Bayern zdobył mistrzostwo kraju i jest faworytem Pucharu Niemiec. Gra też w Lidze Mistrzów. W Monachium marzą o „potrójnej koronie”.

- W ostatnim meczu Champions League Juventus Turyn, świetny zespół, na tle Bayernu wyglądał mizernie. Nawet trener i piłkarze Juventusu mówili, że doceniają grę Bayernu. Sztuką jest zmusić świetnych piłkarzy do gry agresywnej i defensywnej. Wtedy powstaje wielki zespół. Tak było z Barceloną i Borussią Dortmund, tak jest teraz z Bayernem. W Lidze Mistrzów są dla mnie faworytem na równi z Barceloną i Realem Madryt. Ciekaw jestem jak zagrają, gdy trafią na któryś z hiszpańskich klubów.

Po takich sukcesach trener Jupp Heynckes odchodzi z Bayernu.

- Szkoda, bo ma fenomenalny sezon. Heynckes już rok temu powiedział, że jest to jego ostatni sezon. Wygląda, że idzie na emeryturę i już nie chce pracować. Na pewno nie przyjmie żadnej innej funkcji w Bayernie. Zastąpi go Pep Guardiola, który idealnie pasuje do Bayernu. Guardiola w Barcelonie dbał o akademię, wprowadzał wychowanków. Bayern też przykłada wagę do szkolenia młodzieży. Guardiola nie jest trenerem, który lubi sięgać po gwiazdy, jak Jose Mourinho. Chętnie postawi na wychowanków. W Monachium Guardiola nie będzie musiał wielu rzeczy zmieniać. Pasuje mu stabilizacja, cierpliwi szefowie klubu. Będzie miał duży komfort pracy i pewność, że w Niemczech będzie dominował.

Rozmawiał Adam Dutlinger

Fot. Miguel Ruiz / fcbarcelona.cat

Pep Guardiola od lipca będzie trenerem Bayernu Monachium. 42-letni Hiszpan zastąpi Juppa Heynckesa, który nie przedłużył kontraktu. Umowa Guardioli z Bayernem, która ma obowiązywać trzy lata, ucięła spekulacje o przyszłości szkoleniowca. Po zdobyciu 14 trofeów z Barceloną Guardiola zdecydował się odpocząć od futbolu przez rok.

Dla Sportowych Wywiadów wydarzenie ocenił Maciej Murawski, były reprezentant Polski, dziś komentator, a w przeszłości piłkarz m.in. Bundesligi.

SW: Było wielu chętnych na zatrudnienie Pepa Guardioli. Czym Bayern Monachium skusił najlepszego trenera 2011 roku? Chyba nie zdecydowały pieniądze? 

Maciej Murawski: Guardiola to nie tylko bardzo mądry trener, ale także mądry człowiek. W Manchesterze City czy Chelsea nie miałby gwarancji, że będzie w najlepszym zespole w lidze. Byłby w jednym z czołowych, ale nie w najlepszym. Bayern to zespół z największym budżetem w Niemczech, może pozwolić sobie na najlepszych piłkarzy. Jest też ceniony w Europie i należy od pięciu najlepszych klubów świata. Zawsze walczy o wygranie Ligi Mistrzów, na ogół zachodzi w niej wysoko. Latem Bayern kupił Javiego Martineza za 40 milionów euro i pokazał światu, że stać go na każdego i też należy do elity, obok Realu Madryt, Barcelony czy Manchesteru United. Zatrudnienie Guardioli to kolejny taki ruch, pokazanie, że jesteśmy elitą. W Monachium Guardiola na pewno ma bardzo dobry kontrakt, nie koniecznie gorszy niż dostałby w Anglii, a będzie miał spokojniejszą pracę. W Bayernie nie zwalnia się po kilku porażkach czy remisach. Mając taki potencjał, wprowadzi ten zespół na jeszcze wyższy pułap. Bayern przeszedł jak burza fazę grupową Ligi Mistrzów i jest zdecydowanym liderem Bundesligi. Co roku przynosi dochód. To być może najlepiej zarządzany klub na świecie. Gdyby Bayern grał w lidze angielskiej, należałyby do 3-4 najlepszych drużyn i co roku walczył o mistrzostwo. I jeszcze jedna szalenie ważna sporawa – w Niemczech ogromne znacznie ma szkolenie. W składzie Bayernu jest dużo wychowanków i 60-70% Niemców. Guardiola chce przygotować cały system szkolenia. Będzie mu łatwiej w Monachium niż w Chelsea czy Manchesterze City. Bayern już ma świetną akademię, a Guardiola może wprowadzić w niej takie zmiany, że będzie jakLa Masia.

Czy filozofia futbolu, którą Guardiola wyniósł z Barcelony, zda egzamin w lidze niemieckiej?

- Uważam, że Guardiola pasuje do Bundesligi i podjął dobrą decyzję. Myślę, że mniej pasowałby do Premier League. Tam potrzebowałby więcej czasu, by z angielskiego klubu „zrobić Barcelonę”. Łatwiej będzie mu wprowadzić swoją filozofię w Niemczech, a szczególnie w Bayernie. Oczywiście nie można porównywać Bayernu do Barcelony, ale jest sporo podobieństw. Ekipa z Monachium gra ofensywnie i nowocześnie, długo utrzymuje się przy piłce. Nie tak dawno pracował tam z powodzeniem Louis van Gaal, który wcześniej prowadził Barcelonę. Pod jego wodzą Bayern zaczął grać właśnie taki nowoczesny, ofensywny futbol i to dobrze funkcjonowało.

Co to oznacza dla obecnych piłkarzy Bayernu? Kto znajdzie uznanie w oczach Guardioli, a kto może obawiać się o miejsce w składzie na następny sezon?

- Za wcześnie o tym mówić ze szczegółami. W piłce wszystko toczy się bardzo szybko. Niektórzy zawodnicy do lata mogą bardzo wzmocnić albo osłabić swoją pozycję. Przez te pół roku trener Heynckes może zdobyć z Bayernem trzy trofea i Guardiola nie będzie miał łatwo. Jednak jest to fenomenalny trener i poradzi sobie w każdej sytuacji. Na pewno Franck Ribery nie musi się o nic martwić, bo jest to piłkarz świetny w grze jeden na jednego, wiele widzi, jest dynamiczny i dobry w ataku pozycyjnym. Zobaczymy co będzie z ofensywą. Barcelona nie ma środkowego napastnika, ale gra tak, bo jest Messi. Argentyńczyk był skrzydłowym, ale strzela kilkadziesiąt goli w sezonie. Trzeba było znaleźć mu miejsce, więc Messi został fałszywym napastnikiem. Jednak Guardiola nie będzie chciał kopiować Barcelony. W Bayernie może zdecydować się na grę klasyczną „9”, jeśli to będzie dobrze funkcjonowało.

Co z ewentualnymi letnimi transferami? Czy Guardiola będzie chciał ściągnąć któregoś z byłych podopiecznych z Barcelony?

- Myślę, że nie. Guardiola jest tak zakochany w Barcelonie, że nie będzie chciał jej osłabić. Z kolei gorsi piłkarze, nieprzydatni w Katalonii, nie będą wzmocnieniem dla Bayernu. Guardiola będzie szedł w innym kierunku. Chce poprawić system szkolenia i wprowadzać piłkarzy z akademii. Jego filozofia to stawianie na młodych oraz na wychowanków. Jak patrzę na piłkę europejską, to z tych wielkich klubów najbliższy Barcelonie jest właśnie Bayern Monachium – ze względu na liczbę wychowanków w składzie. Oczywiście Bayern stać na transfery. Jednak moim zdaniem Guardiolę sprowadzono do Monachium po to, aby Bayern za kilka lat miał w składzie wspaniałych wychowanków.

Rozmawiał Adam Dutlinger