Szału nie było, emocje się skończyły. Mecz Legia – Lech do chwalebnej historii nie przejdzie, ani w przyszłości nikt o nim filmu nie zrobi. Wygrali lepsi, choć sobotniego popołudnia bardzo średni.

Gdyby Legia miała w ostatnich trzech kolejkach roztrwonić pięciopunktową przewagę, to trener Jan Urban powinien nałożyć na siebie dożywotni zakaz wykonywania zawodu. Nie grozi mu to, dlatego emocje się skończyły i można się zastanawiać, kto w zdobyciu mistrza miał największy udział?

Wskazuję na Jakuba Koseckiego. Znam jego braki, też często irytują mnie jego husarskie szarże na przeważające siły wroga akurat w momencie, kiedy prosi się o prostsze rozwiązanie, też psioczę na jego wyszkolenie techniczne i elementarne błędy w tym zakresie. Złorzeczę, kiedy turla się po murawie przy byle dmuchnięciu, ale plusy zdecydowanie przesłaniają mi minusy. Rok temu był dającym mocno po oczach przykładem tego, dlaczego Maciejowi Skorży w Legii się nie udało(śmiech na sali, że przez tyle czasu stawiał na prymitywnego Manu).

Jakub Kosecki, fot. legia.com

Poprzedni szkoleniowiec nie dostrzegł w nim piłkarskiego potencjału i przede wszystkim charakteru. Charakteru chłopaka, który za Legię dałby się pokroić, nie pozwala mu się poddać, który każe otrzepać się i wstawać po licznych faulach i wreszcie każe biegać dłużej niż inni. Bo że szybciej, to już zasługa dobrych genów.

Na pewno istnieje statystyka pokazująca najczęściej faulowanego zawodnika w Ekstraklasie i takiego, na którym przeciwnicy łapią najwięcej kartek. Nie dokopałem się do niej, ale „na nos” mogę stwierdzić, że zdecydowanym liderem/poszkodowanym jest Kosecki. Z Lechem skompletował hat-trick: Ceesay, Możdżeń i Kędziora za faule na nim zapłacili żółtymi kartkami i wywalczył bonusy w postaci rzutu karnego i czerwieni dla Możdżenia. Rok temu był na wypożyczeniu w Lechii, oglądał klęskę Legii w Gdańsku z trybun. Pogrzeb tamtej Legii zbiegł się z jego narodzinami. Gdyby Legia zdobyła wtedy mistrzostwo, Skorża by został, a Kosecki nadal tułałby się po klubach będących poniżej jego umiejętności i możliwości. Dopiero z dzisiejszej perspektywy widać, że warto było zapłacić tamtą cenę. Kosecki jakby ściął głowę Skorży po raz drugi.

Tomasz Lipiński

Canal+

Fot. archiwum własne Tomasza Lipińskiego

Rzadko to robię, bo nudne i nie lubię tego robić, ale tym razem zainteresowałem się statystykami po 14. kolejce. I co się w nich odbiło? Coś być może równie unikalnego na europejską skalę jak ponad 30 procent pudeł z jedenastu metrów w całym sezonie. To mianowicie, że nasi ligowcy hołdują zasadzie minimum prób, maksimum efektu. GKS Bełchatów oddał dwa celne strzały, Pogoń trzy, Widzew dwa, Górnik trzy, Lechia trzy, Zagłębie dwa, Piast dwa, Polonia trzy. Osiem drużyn (połowa ligi), 20 strzałów, aż 14 goli i wszyscy z wymienionych jak nie trzy, to przynajmniej po jednym punkciku sobie dopisali. Brawo panowie! Para nie idzie w gwizdek. Jak już się wysilą i pocelują w bramkę, to przecież nie po to, żeby podwyższyć notę bramkarzom, tylko w sieci piłę umieścić. Nie ilość, lecz jakość – jak w manufakturze. Bo polska liga to nie angielska czy inna hiszpańska, w której wszystko się podoba jak w galerii handlowej. To ekskluzywny butik, w którym cieszą oko pojedyncze rzeczy. Wężykiem, wężykiem…

14. kolejka bardziej niż do rzeczonego butiku przeniosła mnie w czasy, kiedy biegało się po podwórkach, choć w moim przypadku bardziej po osiedlowych boiskach, które XXI wiek zamienił w Orliki, i kopało głównie piłkę, ale jak coś potoczyło się nie po myśli, to już po kostkach, piszczelach, gdzie popadnie. Na własną rękę (nogę) wymierzało się sprawiedliwość lub bezczelnie i zwyczajnie brało odwet. Komu ulotniło się z pamięci, jak to ongiś między dzieciakami bywało, niech spojrzy na niby dorosłych Tomasza Wróbla, Pawła Golańskiego, Arkadiusza Milika, Żeljko Djokicia, Inakiego Astiza i Adama Kokoszkę w akcji. Ot, panowie w krótkich majteczkach i z bardzo małym rozumkiem.

Na szczęście w gronie podwórkowych kopaczy była zazwyczaj jedna gwiazdka chroniona i szanowana. Szybszy, sprytniejszy, lepszy od całej zbieraniny, choć oczywiście nie najwyższy i najsilniejszy, być może na innych niż boisko polach traktowany normalnie, szorstko. Na boisku autorytet, pierwszy wybierany do składu. Wypisz-wymaluj Jakub Kosecki. Przed nim wszyscy na baczność, bez spocznij.

Tomasz Lipiński

Canal+

poprzednia kolejka