Warto pamiętać o tej alternatywie, jeśli nie mamy dostępu do Polsatu Sport, który będzie transmitował emocjonujące wydarzenia z Final Four.

O umiejętnościach komentatorskich Marka Cendera już informowaliśmy, ale przypomnijmy raz jeszcze sympatyczną próbkę z jego relacji z ćwierćfinałowego spotkania Champions League Metalurg – Vive Targi.

Oprócz Marka Cendera przy komentatorskim mikrofonie zasiądzie Jakub Rożek. Obaj zapraszają gorąco do wysłuchania relacji na żywo.

Sobota, godzina 15:15, pierwszy półfinał Vive Targi Kielce – Barcelona. W drugiej parze zagrają niemieckie HSV Hamburg i THW Kiel.

TO PROSTE! O WŁAŚCIWEJ PORZE KLIKNIJ

Zwycięzcy półfinałów zmierzą się w niedzielę o godzinie 18:00 w walce o trofeum, przegrani będą walczyć o brąz nieco wcześniej - o godzinie 15:15.

Sportowe Wywiady

Przypominamy niedawną, interesującą rozmowę z Filipem Kliszczykiem. Były reprezentant Polski i zawodnik Vive Targów przekonuje, że w finałowym turnieju Ligi Mistrzów wszystko jest możliwe. 

Ćwierćfinałowe zwycięstwo piłkarzy ręcznych Vive Targów Kielce z Metalurgiem Skopje 26:15 było przepustką do gry w Final Four Ligi Mistrzów. Po raz pierwszy w historii polski zespół znalazł się w gronie czterech najlepszych drużyn w Europie, czyli na świecie.

Półfinałowym rywalem Vive jest Barcelona. W drugim półfinale grają THW Kiel i HSV Hamburg.

Sportowe Wywiady: Zwycięstwo 25:16 w rewanżowym spotkaniu Vive Targi Kielce z Metalurgiem to efektowny awans do Final Four! 

Filip Kliszczyk: – Kiedyś grałem w Vive i życzyłbym sobie bardzo, żeby być teraz w tej drużynie. Trzeba pogratulować całemu klubowi, począwszy od Berta (Bertus Servaas, właściciel klubu, prezes Vive – dop. red.), przez Bogdana (Wentę – dop. red.), a skończywszy na zawodnikach, bo jest to niewiarygodny sukces polskiej piłki ręcznej.

Jakie było wtedy Vive?

- Cóż, za moich czasów to była zupełnie inna drużyna, panowały zupełnie inne realia. Inaczej to wszystko wyglądało. Dziś Vive to klub, którego mecze są transmitowane przez szereg krajów na świecie. To jest już silna marka. Budowanie jej trwało wiele lat. Teraz możemy się spodziewać, że może już w tym roku zespół sięgnie po zwycięstwo Ligi Mistrzów!

Aż taki optymizm?

- Będziemy świadkami wspaniałych wydarzeń. Polski zespół będzie walczył o najważniejsze trofeum w Europie, a Europa w piłce ręcznej rządzi światem. Nawet jeżeli się nie uda wygrać, chociaż życzę chłopakom tryumfu z całego serca, to już sama obecność w Final Four stanowi spełnienie marzeń. To pragnienie każdej z drużyn europejskich. Co do tego nie ma żadnych wątpliwości.

Ale żeby od razu sięgnąć po mistrzostwo? Z drugiej strony Robert Lewandowski okazał się kilka dni temu znacznie skuteczniejszy od Cristiano Ronaldo i Messiego, więc…

- Więc wszystko jest możliwe. To jest sport. Każdą z drużyn można „ugryźć”, bo wiele zależy od dyspozycji dnia. Zwłaszcza w takim turnieju. Może się zdarzyć wszystko. Wiele w życiu widziałem. Vive awansowało do najlepszej czwórki w Europie. Kto by powiedział przed rewanżem, że Kielce wygrają różnicą 11 bramek? To jest prawdziwy sukces. Dyspozycja dnia zdecyduje o wszystkim. W piłce ręcznej w trzy minuty można zdobyć przewagę pięciu bramek i stracić ją w kolejnych czterech minutach. Wszystko dzieje się bardzo szybko.

70 spotkań rozegranych w reprezentacji to duże osiągnięcie, ale zapewne pozostaje pewien niedosyt.

- Na moich pozycjach grali i Damian Wleklak i Grzesiek Tkaczyk. Przyszło mi któregoś dnia usłyszeć, zresztą od Bogdana, żebym się nie wysilał, bo i tak mnie więcej nie weźmie. Zabolało. Ale tego może nie piszmy. Chociaż… czemu nie. Takie jest życie. Tak było w moim wypadku. Po prostu.

Najpierw mistrzostwo Polski ze Śląskiem, potem z Vive. Do tego dwukrotne wywalczenie Pucharu Polski z kielecką drużyną. Jest co wspominać.

- Były też mistrzostwa Europy w Szwecji w 2002 roku. Niekoniecznie udane, ale pierwsze od niepamiętnych czasów z udziałem Polski. Bardzo mile je wspominam. Do dziś pamiętam niezwykłą atmosferę podczas meczu ze Szwecją, gdy na trybunach zasiadło 12 tysięcy kibiców. I przy okazji kadry pamiętam również, że podczas zgrupowania w Izraelu miałem okazję z chłopakami być na Golgocie. To było spore przeżycie, wprawdzie nie stricte sportowe, ale skoro już mamy wspominki, to jest to coś, czego nigdy nie zapomnę.

Co dzieje się teraz?

- Obecnie jestem wypożyczony z Pogoni do Stralsunder HV. Ze szczecińską drużyną jestem związany kontraktem jeszcze przez rok i jestem do dyspozycji tej drużyny. 5 maja kończę 36 lat. Piłka ręczna wciąż sprawia mi przyjemność, więc bardzo chciałbym kontynuować grę do czterdziestki, a potem poświęcić się muzyce, którą również kocham.

Gitarzysta. Wiem.

- Lubię ten instrument i zawsze, gdy tylko miałem wolną chwilę brałem gitarę w ręce. Będę pisał piosenki! Teraz też mogę. (śmiech)

Czyli ściskamy kciuki za Vive?

- Tak, i za Bertusa. Kiedyś złapałem kontuzję kolana i on zapłacił za operację, choć wcale nie musiał. Dzięki temu do tej pory całkiem nieźle funkcjonuję.

Pomógł wielokrotnie również reprezentacji Polski, pamiętam, więc nie jestem zaskoczony. Przy okazji pozdrowienia i dla niego! Dziękuję za rozmowę. 

- Dzięki, powodzenia. Pozdrawiam.

Rozmawiał Marek Kaleta

]]> https://sportowewywiady.pl/index.php/bez-kategorii/wiadomosci/kazda-druzyne-mozna-ugryzc-filip-kliszczyk-o-szansach-vive-targow-kielce-w-lidze-mistrzow/feed/ 0 https://sportowewywiady.pl/index.php/bez-kategorii/wiadomosci/jestes-lobuzem-dziewiatka-marek-cender-jego-naprawde-warto-posluchac/ https://sportowewywiady.pl/index.php/bez-kategorii/wiadomosci/jestes-lobuzem-dziewiatka-marek-cender-jego-naprawde-warto-posluchac/#comments Sat, 27 Apr 2013 21:37:07 +0000 http://sportowewywiady.pl/?p=5730  

Rewanżowe, ćwierćfinałowe spotkanie Ligi Mistrzów piłkarzy ręcznych Vive Targi Kielce z Metalurgiem Skopje budzi nie lada emocje. I nic dziwnego. Pierwsze spotkanie na wyjeździe Polacy wygrali 27:25. Od awansu polskiej drużyny do półfinału dzieli nas tylko krok, choć to oczywiste, że nic nie jest jeszcze przesądzone.

Przed nami wybór. Możemy oglądać relację z meczu rewanżowego Vive Targi Kielce w telewizji, bądź posłuchać w radio o tym, co dzieje się na parkiecie.

Wydarzenia sportowe w Radio Kielce relacjonuje Marek Cender.

Każdy, kto go posłuchał choć raz wie, że należy on do grona kilku wyjątkowych komentatorów radiowych w Polsce. Posiada barwny język, właściwą dykcję, umiejętnie tworzy atmosferę, buduje napięcie, szczegółowo opisuje wydarzenia na boisku pozwalając słuchaczom „widzieć” rozgrywaną akcję i poczuć tak, jakby byli na trybunach. Do tego dochodzą jeszcze „fajerwerki”, które od czasu do czasu dopełniają krajobraz walki, czy to na parkiecie, czy na piłkarskim boisku (dot. spotkań Korony).

Emocje towarzyszą każdej relacji Marka Cendera, oto przykład:

Marek Cender, Radio Kielce, komentarz Metalurg – Vive Targi, ćwierćfinał LM

Niech się nie martwi nikt, kto nie będzie miał dostępu do telewizyjnej relacji na żywo z rewanżowego spotkania Vive Targi – Metalurg. 

Vive Targi Kielce – Metalurg Skopje na antenie Radia Kielce, zaprasza Marek Cender. 

Niedziela, 28 kwietnia, godz. 17.00

Kliknij, następnie kliknij POSŁUCHAJ NAS ONLINE

By zdążyć na czas proponujemy zasiąść do komputera chwilę wcześniej.

Sportowe Wywiady

W weekend polscy piłkarze ręczni wygrali z wicemistrzami olimpijskimi Szwedami 22:18 w eliminacjach mistrzostw Europy. Zwycięstwo w pełnej Ergo Arenie (10 tysięcy kibiców) tym bardziej ucieszyło fanów, że trzy dni wcześniej Polacy wyraźnie przegrali na wyjeździe 21:28. Polska objęła prowadzenie w tabeli. W czerwcu zagramy jeszcze z Holandią i Ukrainą.

Sportowe Wywiady: Po słabej grze i porażce w Malmoe mieliśmy sporo obaw przed rewanżem. Jednak Polacy pokonali w Gdańsku Szwecję.

Robert Lis, wielokrotny reprezentant Polski, były kapitan drużyny narodowej: Na pewno był to dużo lepszy mecz biało-czerwonych, przede wszystkim w obronie. Zagraliśmy twardo w porównaniu z pierwszym spotkaniem. Druga sprawa – Sławomir Szmal bronił rewelacyjnie, jak za starych dobrych lat. Miał wspaniały procent obronionych rzutów. Dzięki świetnej postawie Szmala polska obrona skoncentrowała się na rozgrywających i obrotowych. Stąd tylko 18 bramek Szwedów. Jednak nasza gra w ataku nie zmieniła się tak bardzo. Tutaj nie jest jeszcze najlepiej. Gra ofensywna to jest element, który trzeba poprawić. 22 bramki to nie jest rewelacyjny wynik. Do tego trzeba dodać, że Szwedzi grali z Kimem Anderssonem, ale tak jakby go nie było. Andersson nie oddał rzutu z drugiej linii. Widać było, że miał poważny problem z barkiem. Zwycięstwo cieszy, ale trzeba uważać i nie popadać w huraoptymizm.

Znakomicie zagrał Szmal, a także Karol Bielecki. Czy nie było tak, że zwycięstwo zawdzięczamy w dużej mierze przebłyskom geniuszu tej dwójki?

- Bielecki zagrał drugi bardzo dobry mecz w ataku. Potrafił wziąć ciężar gry na siebie. Jednak w piłce ręcznej ciężko jest coś zrobić samemu czy we dwóch. Widać było osłabienia kadrowe. Bardzo brakowało na prawym rozegraniu Krzysztofa Lijewskiego. Brakowało też Michała Jureckiego, ale jego starał się zastąpić właśnie Bielecki i zrobił to dobrze.

Czy zwycięstwo z wicemistrzami olimpijskimi mogło być przełomowe i stworzyć nowy zespół, uruchomić wreszcie „chemię” między piłkarzami a Michaelem Bieglerem?

- Ciężko to ocenić po dwóch spotkaniach. Pierwszy mecz kompletnie nie wyszedł. Drugi był już lepszy, ale jest za wcześnie, by mówić, że trener odcisnął swoje piętno na drużynie i dał jej styl. Potrzeba kilku udanych meczów z rzędu, a najlepiej dobrego turnieju, by nazywać tę reprezentację „drużyną Bieglera”.

Tym zwycięstwem raczej przypieczętowaliśmy awans do mistrzostw Europy. Co dalej?

- Właściwie awans jest pewny od zwycięstwa na Ukrainie. Z Holandią wygramy na wyjeździe, z Ukrainą u siebie pewnie też. Awans jest praktycznie przesądzony, o ile w sporcie coś może być pewne. Jeżeli będą omijać nas kontuzje – ze Szwecją brakowało trzech piłkarzy z pierwszej siódemki z mistrzostw świata – i drużyna będzie po kilku tygodniach treningów, można stworzyć z tej grupy reprezentację, która ma szansę powalczyć o czołowe miejsca w mistrzostwach Europy. Mamy bardzo mocną drugą linię z zawodnikami klasy światowej z Vive Targów Kielce. Jest Sławek Szmal. Mamy kilku młodych zawodników, którzy mogą być wzmocnieniem podstawowej siódemki. Nie wygląda to najgorzej.

A propos Vive Targów, mistrzowie Polski zmierzą się z Metalurgiem Skopje o Final Four Ligi Mistrzów. Na ogół szanse ocenia się pół na pół.

- Ja uważam, że to kurtuazja. Myślę, że szanse są znacznie większe, zwłaszcza że Vive Targi rozegrają rewanż u siebie. Z drużyn, na które mogli wpaść, ta wydaje się najłatwiejszym a na pewno najbardziej oczekiwanym przeciwnikiem. Oczywiście nie wolno lekceważyć Metalurga i mam nadzieję, że nikt ich nie zlekceważy. Metalurg to drużyna solidna, niebezpieczna, z którą trudno jest wygrać wysoko. Należy spodziewać się meczów ostrych, wręcz brutalnych. Rywale są dobrze zgrani, występują razem długo. Mecze będą ciężkie, zapowiada się walka wręcz o każdą piłkę, ale to Vive jest faworytem.

Rozmawiał Adam Dutlinger

Szwecja – Polska 28:21 w meczu eliminacji do ME w piłce ręcznej.

- Ja rozumiem, że Larholm i Andersson są znakomitymi zawodnikami, podobnie jak ich obrotowy, który nie dość, że jest dobry, to jeszcze miał „dzień konia”. Ale jak to jest możliwe, że Andersson rzuca kilka bramek z drugiej linii i ani razu nie ma w niego mocnego wejścia. Powinien wylądować na plecach czy na pośladkach – mówi rozżalony Robert Lis, wielokrotny reprezentant (128 występów), były kapitan polskiej drużyny piłkarzy ręcznych.

Sportowe Wywiady: Wynik był zaskoczeniem?

Robert Lis: – Tego meczu można się było obawiać, ale chyba trochę za dużo przegraliśmy.

Sylwester Sikora powiedział nam wprost, że w Szwecji nie mamy za bardzo czego szukać. Miał rację.

- No tak. Brak Jureckiego, Orzechowskiego, Lijewskiego czy Rosińskiego to potężne osłabienie. Orzechowski grał bardzo dobrze w mistrzostwach świata i jest świetnym rozgrywającym. Trudno go zastąpić. Z pierwszej siódemki wypada tak naprawdę trzech, którzy stanowią o sile reprezentacji. Nie mogę natomiast zrozumieć tego, co się wydarzyło z nami w grze obronnej w drugiej części meczu.

Pierwsza połowa.

- Była bardzo dobra w naszym wykonaniu, można tak śmiało powiedzieć. Nie zawodziły skrzydła. I Wiśniewski i Kuchczyński robili to, co do nich należy. Dobrze wszedł w mecz Karol Bielecki. W obronie nie było wówczas tragedii. Paweł Paczkowski, na prawym rozegraniu, jak na swój młody wiek pokazał się z dobrej strony. Sławek Szmal wybronił kilka bardzo ważnych piłek, z których poszły skuteczne kontry. Zabrakło odrobinę szczęścia, by zejść na przerwę przy remisie. Drużyna poszła do szatni z jedną bramką w plecy.

Druga połowa, jej początek i sytuacja, w której gramy z przewagą dwóch zawodników. Nie tylko nie zdobywamy bramki, ale ją tracimy.

- To był kluczowy moment i początek prawdziwych kłopotów, jak się wkrótce okazało. Szwedzi tuż po przerwie rzucają bramkę, potem my rzucamy dwie, jest po 14 i następuje ten moment, który jest wymarzoną okazją, by odskoczyć i kontrolować mecz. Koszmarny błąd w obronie Michała Kubisztala i tracimy bramkę.

To nie był jego dzień.

- To był fatalny dzień Michała i miał prawo taki być. Podobno gra z kontuzją, ale skoro wychodzi na boisko to znaczy, że jest zdrowy. Poza tym każdy zawodnik może mieć słaby dzień, nawet najlepszy. Trener widząc to, powinien takiego zawodnika zmienić. Nie pojmuję dlaczego Michał musiał grać całe spotkanie. Tym bardziej obecnie, kiedy trener ma na ławce nie dwunastu, tylko szesnastu zawodników. Potem jeszcze z obrony trener przesunął Michała na prawe rozegranie, co było już totalnym gwoździem do trumny i meczu i gry Michała. Nie rozumiem tej decyzji. Nie wiem co to miało wnieść, skoro każdy widział, że to nie jest dzień Kubisztala.

Wracając do tej sytuacji gry w przewadze. Sześciu na czterech w polu. Graliśmy wtedy w obronie 6-0. Niewyłączany był żaden Szwed. Dlaczego? Czy to lider obrony o tym decyduje, czy trener?

- Nie no… zwykle trener. To powinien być zresztą automatyzm. Realizacja elementu gry. Trener krzyczy tylko do jednego – wyjdź i ten wychodzi. Nie podejrzewam, aby na tym poziomie taka sytuacja nie była omówiona przed meczem. Moim zdaniem aż się o to prosiło, by wyłączyć na przykład Anderssona, choć obrona 6-0 jest również skuteczna pod warunkiem, że się ją wykonuje prawidłowo. Nie udało się. To był fatalny dla nas moment, który nas rozbił i uskrzydlił Szwedów.

Obrona zaczęła się rozpadać.

- Słyszymy zawsze, że trener Biegler koncentruje się na obronie i jest to jego oczko w głowie. A co widzieliśmy? Gramy bardzo pasywnie, nie ma typowego lidera, brak charyzmy, zacięcia. Ja rozumiem, że Larholm i Andersson są znakomitymi zawodnikami, podobnie jak ich obrotowy, który nie dość, że jest dobry, to jeszcze miał „dzień konia”. Ale jak to jest możliwe, że Andersson rzuca kilka bramek z drugiej linii i ani razu nie ma w niego mocnego wejścia. Powinien wylądować na plecach czy na pośladkach. Wydawało się czasem, że chłopaki nie wiedzą, co mają robić, czy wyjść, czy nie. Obrona momentami nie istniała. To przekłada się również na grę bramkarzy. Mieli niski procent skuteczności. Mecz wyglądał chwilami jak egzekucja. Żal było patrzeć.

Szwedzki sztab chyba lepiej odrobił lekcje z analizy przeciwnika.

- Zdecydowanie na to wygląda. Nasz sztab zawalił. Tak uważam. Szwedzi wykorzystywali przewagi 6/5 i widać było, że mają pomysły na różne scenariusze. Mieli to rozpracowane. Nasi grali cały czas podobnie. Za każdym razem. Brakowało ryzyka, brakowało błysku, brakowało czegoś, czym zaskoczylibyśmy przeciwnika, czym zburzylibyśmy jego pewność siebie. Mieli nas przeczytanych. Dochodzili i rzucali bramki praktycznie nietknięci.

Szwedów nie było w mistrzostwach świata.

- Ale grali w Igrzyskach i to grali podobnie, z tego co pamiętam. To samo działo się na kole – dużo piłek do Nilssona. Rozegranie Larholma i Anderssona siłą napędową. Tak przy okazji, to ostatnio była okazja by przyjrzeć się Jonasowi Larholmowi. Przecież grał dwumecz w Pick Szeged przeciwko Vive Targom. Był jak na dłoni, tak jakby sam się prosił o to, by przyjrzeć się jego grze. Nikt ze sztabu go nie widział? Można było go rozpisać na wszystkie strony. Wszystkie bramki rzucał w swoim stylu: podchodził, skradał się i albo wspinał na palce, albo rzucał z małego wyskoku. My staliśmy na szóstym metrze i próbowaliśmy łapać go na blok… A może nie rzuci… A on rzucał.

O czyjej grze warto jeszcze wspomnieć?

- Wolę się wypowiadać o drużynie. To gra drużyny decyduje o wyniku. O Michale wspominam wyłącznie dlatego, że po prostu miał słaby dzień, ten dzień, czego trener zdawał się nie zauważać. Trochę żal, że nie dał szansy niektórym zawodnikom, zmiennikom i Karola i Pawła Paczkowskiego. Nie pograł Marek Szpera, nie wyszedł Paweł Podsiadło, który został powołany, pojechał i siedział na ławce. Przeciwnicy wiedzą, czego spodziewać się po Karolu, po Pawle nie, co już jest utrudnieniem. Szkoda, że nie było większej rotacji. Dużo chłopaków nie grało. Marek Szpera mógł przecież wejść na prawe rozegranie i byłoby to lepsze niż przesunięcie tam Michała. Przynajmniej można było spróbować.

Czekamy na rewanż.

- Oj czekamy! (śmiech) Będzie lepiej.

Sportowe Wywiady

W tym tygodniu reprezentacja polskich szczypiornistów rozgrywa dwa eliminacyjne mecze ze Szwecją. Biało-czerwoni i ich obecni rywale wygrywali wcześniejsze konfrontacje z Holendrami i Ukraińcami. W przyszłorocznych mistrzostwach Europy na pewno zagrają dwie najlepsze drużyny. Mecze na szczycie grupy piątej odbędą się w czwartek w Malmoe i w niedzielę w Gdańsku. Na koniec eliminacji Polacy zmierzą się na wyjeździe z Holandią i u siebie z Ukrainą.

Sportowe Wywiady: Polska i Szwecja powinny poradzić sobie z Ukrainą i Holandią. Mecze ze Skandynawami zapowiadają się więc jako decydujące o pierwszym miejscu w grupie, które zapewni rozstawienie przed losowaniem grup mistrzostw Europy.

Sylwester Sikora, dziennikarz Przeglądu Sportowego i Eurosportu, komentator piłki ręcznej: Obawiam się, że w Szwecji nie za bardzo mamy czego szukać. Słychać głosy, by trener Michael Biegler wypróbował w tych meczach zmienników. Tylko kogo? W tej kadrze różnica miedzy podstawowymi a rezerwowymi jest rażąca. Trener nie bardzo ma z kogo wybierać. Ma siódemkę do grania, licząc z Bartłomiejem Jaszką, który dwa tygodnie temu miał operację wyrostka a ostatnio uszkodził palec na treningu. Na zdrowy rozum mecz w Malmoe przegramy, chyba że Sławomir Szmal zacznie bronić jak w transie i będzie miał 50% odbitych piłek albo Karol Bielecki rzuci 12 goli. Szwedzi to zespół chimeryczny, zdarzają im się potknięcia. Graliśmy z nimi wiele razy w eliminacjach ME i MŚ. W 2005 roku pokonaliśmy ich i pojechaliśmy na mistrzostwa Europy. To był pierwszy turniej z trenerem Bogdanem Wentą. Gracze obu reprezentacji znają się, bo sporo Szwedów występuje w Bundeslidze. Zdecydowanie łatwiej będzie wygrać u nas. Pewnie o pierwszym miejscu będzie decydować różnica bramek. Jednak ja uważam, że rozstawienie nie ma wielkiego znaczenia, bo w mistrzostwach Europy gra mało drużyn – tylko 16 – i poziom jest bardzo wyrównany.

W Malmoe nie wystąpią Michał Jurecki i Krzysztof Lijewski. To duże osłabienie?

- Jest to bardzo duże osłabienie naszej reprezentacji po prawej stronie. Mam na myśli zarówno rozgrywanie jaki i skrzydło. Bez nich nasza prawa strona jest słaba. Lijewski był najlepszym graczem meczu Ligi Mistrzów Vive Targi Kielce – Pick Szeged. To właśnie brak Lijewskiego będzie najgorszy. W obu spotkaniach 1/8 finału Ligi Mistrzów grał rewelacyjnie, nie tylko w ataku, ale też w obronie.

Skąd brać optymizm po nieudanych mistrzostwach świata, na których Polska odpadła już w 1/8 finału wysoko przegrywając z Węgrami?

- To nie była pierwsza, tylko kolejna wpadka z Węgrami. Kolejny raz przegraliśmy z nimi w bardzo ważnym spotkaniu. I to bardzo wysoko. Od 2009 roku, od brązowego medalu MŚ w Chorwacji, wszystkie kolejne imprezy były dla naszej drużyny narodowej nieudane. Mistrzostwa Europy 2010 i 2012, mistrzostwa świata 2011 i te ostatnie w styczniu, a do tego brak awansu do Igrzysk Olimpijskich w Londynie. Jeszcze niedawno lekceważyliśmy Węgrów, którzy teraz nas biją. Nie ma z czego brać optymizmu. Trener to moim zdaniem nietrafiona decyzja związku. Za Wentą piłkarze szli w ogień. Biegler nic w sobie nie ma. Poza tym to pokolenie sukcesów z lat 2007-2009 kończy się. Marcin Lijewski zrezygnował definitywnie, tak samo Grzegorz Tkaczyk i Mariusz Jurasik, Bielecki na szczęście wrócił, ale też nie jest wieczny. Do tej drużyny 2007-09 z niezłych graczy doszedł tylko Michał Kubisztal, który ma 33 lata. A powinni dochodzić zawodnicy mający niewiele ponad 20 lat. Pokolenie się kończy, a w grupach młodzieżowych nie widać następców.

Przy okazji zapytam o Ligę Mistrzów. W tym miesiącu Vive Targi Kielce zagrają o awans do Final Four. Jak oceniasz szanse mistrzów Polski na przejście Metalurga Skopje?

- Wymarzony przeciwnik, życzyli sobie Metalurga i go mają, więc wręcz nie wypada przegrać. Wylosowali najgorszą drużynę z ćwierćfinalistów, ale wcale nie będzie łatwo ich pokonać. Ciężko będzie zwłaszcza na wyjeździe. Jeśli w Macedonii przydarzy się porażka różnicą pięciu goli, to zespół z Kielc będzie mieć problem. Zapowiada się bój na śmierć i życie. Szanse mistrzów Polski oceniam na 50%.

Rozmawiał Adam Dutlinger