Siatkarze Asseco Resovii obronili mistrzowski tytuł. Zabiegi w sezonie zasadniczym, by zająć czwarte miejsce okazały się uzasadnione. Droga jaką wybrali zawodnicy do obrony tytułu nie była najprostsza, ale jak się okazało szlaki pełne zakrętów i trudnych wyzwań też mogą doprowadzić na szczyt.

Sukces smakował wyjątkowo, bowiem nie sztuką jest wygrywać kiedy wszystko się układa, ale wtedy, kiedy jest pod górkę i trzeba powstać z kolan.

Resovia po zajęciu czwartej pozycji w lidze trafiła w ćwierćfinale na Skrę. W piątym meczu decydującego piątego seta wygrała różnicą zaledwie trzech punktów.

Kolejnym rywalem, w półfinale, była Delecta. Poza pierwszym spotkaniem nad Brdą, zwycięstwo przyszło już zdecydowanie łatwiej.

Finał z ZAKSĄ był huśtawką nastrojów. Po wygraniu jednego ze spotkań w Kędzierzynie-Koźlu wydawało się, że nic już nie odbierze Asseco mistrzostwa i rzeszowianie będą fetować u siebie zdobycie tytułu mistrzowskiego. Nic bardziej mylnego. ZAKSA skutecznie powstrzymała ten scenariusz i przed decydującym spotkaniem przed własną publicznością wydawało się, że to ona może już powoli nakrywać stoły do wielkiej uczty. Tak się jednak nie stało. Ostatnie słowo należało bowiem do podopiecznych Andrzeja Kowala. Piąty mecz finału nie był może porywającym widowiskiem, ale z pewnością przejdzie do historii. Oto w jaskini lwa gościom udało się wyrwać trzy cenne sety tracąc tylko jednego. Tym samym Resovia wygrała w play-off 3:2.

Aż trudno uwierzyć, że Paweł Zagumny pozostaje więc dalej niczym świetny koszykarz NBA Reggie Miller – obaj nigdy nie byli mistrzami ligi. Ale nie tylko od Zagumnego można było wymagać więcej w finale. Lepiej mogli zagrać też Felipe Fonteles czy Michał Ruciak.

Daniel Castellani skrytykował system Challenge nazywając go „głupim”, ale gdyby ten pomógł mu wygrać mistrzostwo z pewnością byłby „mądrym”.

Za nami interesujący sezon w którym wiele się działo. Było kontrowersyjnie, było kolorowo i nieszablonowo. To był sezon, który zaskakiwał już w trakcie rundy zasadniczej i jeszcze bardziej zaskoczył w ostatniej fazie. Konia z rzędem temu, który przewidzi do kogo trafi mistrzostwo za rok.

 Resovia Pany!

Tomasz Kowalczyk

Dziennikarz Orange Sport i Polskiego Radia

Koniec pieśni! Słodka chwila przyjemności siatkarzy Delecty skończyła się w poniedziałkowy wieczór na Podpromiu. Zwycięzcy fazy zasadniczej przegrali w play-off z Asseco Resovią 1:3. Dopiero drugi raz, ale też drugi z rzędu, ekipa, która zgromadziła najwięcej punktów po 18 ligowych spotkaniach w PlusLidze nie zostanie mistrzem Polski. Powiem szczerze, że zanosiło się na to od momentu, kiedy drużyny zaczęły kombinować co tu zrobić, żeby tej fazy nie wygrać. Nikomu nie było spieszno do konfrontacji bądź to ze Skrą, bądź z Resovią już w półfinale.

Nie były to jednak łatwe mecze. Zwycięstwo trzeba było wyszarpać, wydrapać, zmierzyć się w walce o każdą piłkę, a na końcu przetrwać egipskie ciemności po awarii prądu i dobić przeciwnika. Zadanie wykonali zawodnicy Andrzeja Kowala. Piotr Makowski czuje z pewnością niedosyt, ale jemu życie może osłodzić nowa posada – selekcjonera kobiecej reprezentacji, którą już szykują dla niego działacze PZPS.

Słodko i apetycznie będzie też z pewnością w meczach finałowych PlusLigi. Szykuje się prawdziwa uczta. Spotkanie Resovii z (prawdopodobnie) ZAKSĄ będzie meczem dwóch najsilniejszych w tym momencie drużyn w kraju. Będzie to konfrontacja, w której trudno jednoznacznie wskazać faworyta. Ot, mistrz kontra pretendent. Z trzech rozegranych w tym sezonie spotkań między tymi drużynami lepiej poradziła sobie ZAKSA wygrywając dwa. Pamiętajmy jednak, że zemsta też bywa słodka.

Tomasz Kowalczyk

Dziennikarz Orange Sport i Radiowej Jedynki

Siatkarze i kibice Skry Bełchatów nucą chyba niedawny hit braci Cugowskich „Nad przepaścią”. Wicemistrzowie Polski przegrali z Asseco Resovią dwa ćwierćfinałowe mecze i nie mają już marginesu na błąd. Każdy kolejny krok do tyłu będzie oznaczał, że runą w przepaść, być może tak ogromną, z której długo się nie wygrzebią. Odpadniecie siedmiokrotnych hegemonów PlusLigi już w tej fazie będzie zapewne oznaczać pożegnanie z marzeniami o Lidze Mistrzów w przyszłym sezonie i nie pomogą ani czary mary, ani działacze Europejskiej Konfederacji Siatkówki, którzy w takiej sytuacji nie będą mieli mocy by przyznać dziką kartę. Tak szybka porażka może mieć tragiczne konsekwencje i nie mowa tu o trzęsieniu ziemi, ale o prawdziwym tsunami, którym w ostateczności może być nawet wycofanie się sponsora tytularnego.

Kibice na Podpromiu zobaczyli w niedzielę i poniedziałek dwa bardzo dobre mecze. Zobaczyli też Mariusza Wlazłego, któremu nie tylko nie służy pozycja przyjmującego, ale wciąż nie potrafi zachować zimnej krwi przy ważnych zagrywkach. Ile to już razy popularny „Szampon” trafiał w siatkę, kiedy od jego serwisu zależały losy meczu? Ostatnio z Arkasem Izmir w Lidze Mistrzów. Starał się zatem i robił co mógł Aleksandar Atanasijević. W pierwszym meczu (1:3) wychodziło mu to średnio, w drugim (2:3) już wybornie – w ostatnim secie Skra prowadziła przecież dzięki niemu 6:2 i 7:3, ale to skuteczny w stu procentach w tej partii Zbigniew Bartman spijał śmietankę. Atakujący polskiej kadry czerpał chyba inspirację z atakującego reprezentacji Włoch Iwana Zajcewa. Po meczach Ligi Mistrzów z Lube Banca Macerata zainspirował się nie tylko irokezem przeciwnika, którego przeszczepił na swoją głowę, ale przeszczepił też przymiot nieomylności w decydujących fragmentach gry. Tak więc to Bartman i spółka świętowali, a Wlazły & company płakali tak jak rok temu po decydującym meczu finałowym. Wtedy stara śpiewa kibiców „Nic się nie stało” była jak najbardziej na miejscu. W niedzielę, jeśli to Resovia znowu wygra, nastąpi prawdziwy koniec świata.

Tomasz Kowalczyk

Dziennikarz Orange Sport i Radiowej Jedynki

Fot. oficjalna strona ZAKSY Kędzierzyn-Koźle

ZAKSA Kędzierzyn-Koźle po 10 latach wystąpi w turnieju finałowym Ligi Mistrzów. Trzecia drużyna sezonu zasadniczego PlusLigi będzie jedynym polskim klubem w Final Four. ZAKSA zajęła drugie miejsce w grupie, a w play off wygrała wszystkie spotkania i wyeliminowała Noliko Maaseik oraz Arkas Izmir. W pierwszej rundzie play off odpadły dwa pozostałe zespoły z naszego kraju, finaliści ostatniego sezonu PlusLigi: Asseco Resovia i PGE Skra Bełchatów (która nie sprostała Arkasowi). Turniej finałowy Champions League odbędzie się 16 i 17 marca w Omsku. Prowadzona przez Daniela Castellaniego ZAKSA zagra w półfinale z Bre Banca Lannutti Cuneo. W drugim meczu zmierzą się reprezentanci gospodarzy: Zenit Kazań i Lokomotiw Nowosybirsk.

Sportowe Wywiady: ZAKSA odniosła największy sukces od dekady.

Witold Roman, wiceprezes PZPS, były reprezentant Polski, olimpijczyk z Atlanty, tryumfator mistrzostw i Pucharu Polski: To prawda. 10 lat temu do klubu z Kędzierzyna-Koźla weszły roczniki 1977 i ‘78, mistrzowie świata juniorów, ludzie, którzy mieli sukces międzynarodowy. Znaleźli się w reprezentacji seniorów, której stali się podporą na lata. Przyszły też sukcesy w klubie. Potem były chudsze lata. Od niedawna pojawiło się większe zaangażowanie finansowe. Do ZAKSY znów ściągnięto bardzo dobrych zawodników i są efekty. W Kędzierzynie-Koźlu mają czołowych reprezentantów Polski oraz mocnych zawodników z zagranicy. Ten międzynarodowy skład jest dobrą mieszanką. Z polskiej ligi grają najrówniej. Prezentują fajną, miłą dla oka siatkówkę. Zbudowali solidny zespół. Mają też nowego szkoleniowca, którego metody sprawdzają się w Polsce i który tchnął w ten zespół ducha. Warto podkreślić, że ZAKSA wygrała sobie ten awans na boisku. Nie weszła do finału będąc gospodarzem, co niektórzy zarzucali Skrze Bełchatów. Musiała o to walczyć.

Przed sezonem wydawało się, że większe szanse na grę w Final Four mają raczej Skra i Resovia.

- Tak to wyglądało. Skra była silna zawsze. Resovia zdetronizowała Skrę w finałach PlusLigi, co też świadczy o jej sile. Jednak po raz kolejny okazało się, że Skrze brakuje rozgrywającego na miarę Final Four. Z kolei w Resovii nie ma takiego lidera, jakim w poprzednim sezonie był Georg Grozer. W Lidze Mistrzów na sukces składa się wiele elementów. Czasami potrzeba trochę szczęścia, którego tym zespołom zabrakło. W Bełchatowie i Rzeszowie było też trochę kontuzji. Wielką sztuką dla trenerów siatkówki jest poprowadzić zespół przez cały sezon w zdrowiu.

W półfinale czeka Bre Banca Lannutti Cuneo. ZAKSA chyba nie jest na straconej pozycji?

- Myślę, że trudniej byłoby grać z drugim włoskim klubem Lube Banca Marche Macerata, który został wyeliminowany właśnie przez siatkarzy z Cuneo. Szanse oceniam po 50%. Na pewno wszyscy muszą być zdrowi, by ZAKSA mogła poważnie myśleć o zwycięstwie. Spotkają się dwaj wybitni rozgrywający, ikony ostatnich lat: Nikola Grbić i Paweł Zagumny. Bardzo ważna będzie gra środkowych. Na tej pozycji w Cuneo gra Luigi Mastrangelo, który podobno był w konflikcie z trenerem, co może mieć znaczenie. Jego rywalami będą Jurij Gładyr i Marcin Możdżonek. Składy obu ekip są więc wyrównane. Bardzo ważne jest to, że w Final Four o wszystkim decyduje jeden mecz. Włoska drużyna wie jak wygrać takie spotkanie, potrafi przygotować się na jedyną decydującą konfrontację. Doświadczenie też przemawia za zespołem z Italii. Jednak uważam, że ZAKSA może ich pokonać.

Przed nami play off PlusLigi. Czy ZAKSA okaże się rewelacją również na krajowym podwórku?

- Mam nadzieję, że ZAKSA ma potencjał, by dać sobie radę na dwóch frontach. W Lidze Mistrzów nie będzie już wielu wyjazdów, pucharowych śród. Pojadą jeszcze tylko raz, do Omska, gdzie zagrają dwa mecze. To może pomóc ustabilizować formę, wyleczyć kontuzje. Jest to bardzo mocny gracz w lidze i na pewno z aspiracjami na mistrzostwo. Spodziewam się, że ZAKSA będzie grała w finale.

Rozmawiał Adam Dutlinger

Obawiałem się niedzieli cudów, tymczasem pierwszy i jedyny cud zdarzył się już w piątek. ZAKSA Kędzierzyn-Koźle pod żadnym pozorem nie chciała zająć pierwszego miejsca na koniec rundy zasadniczej i wzięła sprawy w swoje ręce. Bojąc się, że Delecta może położyć się na boisku w sobotę i oddać palmę pierwszeństwa, zdobywcy Pucharu Polski woleli swój mecz z Effectorem na wszelki wypadek przegrać w rezerwowym składzie 2:3 i przyglądać się co stanie się w kolejnych dniach. A w kolejnych dniach wszystko potoczyło się już zgodnie z prawami natury.

Delecta, która bez gry miała zapewnione pierwsze miejsce, pewnie wygrała 3:0 z Indykpolem. Skra tradycyjnie pomęczyła się z Politechniką, ale pokonała stołeczną ekipę 3:2. Zwycięstwo odniosła też Resovia, a sezon zasadniczy zakończył się w poniedziałek kilka minut po godzinie dziewiętnastej, kiedy to Jastrzębski Węgiel rozbił Wkręt-met Częstochowa 3:0.

Dzięki tej ostatniej wygranej drużyna Lorenzo Bernardiego wskoczyła na drugie miejsce w tabeli. Oznacza to, że jeśli i jastrzębianie, i ZAKSA przebrną ćwierćfinały to zagrają ze sobą, ale przewagę własnego boiska będą mieli w Jastrzębiu. Właśnie to może najbardziej zaboleć kędzierzyńską drużynę, która grała momentami najefektowniejszą siatkówkę w sezonie. Dziwna to była runda, po której mistrzowie Polski z Rzeszowa znaleźli się dopiero na czwartej pozycji i w ćwierćfinale zmierzą się z hegemonem ostatnich lat z Bełchatowa. W nagrodę za wygraną fazę zasadniczą, Delecta prawdopodobnie zmierzy się z którymś z potentatów z zeszłego sezonu już w półfinale. Wątpliwy to prezent.

Po półfinałach będziemy mieli więc odpowiedź czy opłacało się kombinować, czy grać fair play. Daniel Castellani na mistrzostwach świata w 2010 roku przeliczył się na czystej grze naszych Orłów, szczwany lis Andrea Anastasi rok później zdobył brąz mistrzostw Europy kombinując i podkładając się po drodze Słowacji. Wygląda na to, że Argentyńczyk poszedł po rozum do głowy i postanowił pójść śladami Włocha. Pytanie tylko czy teraz nie przechytrzy go inny były reprezentant Italii, a zarazem najlepszy siatkarz XX wieku, Lorenzo Bernardi. Jeśli choć w połowie jest tak dobrym strategiem, jakim był graczem, Castellani i spółka mogą mieć problem.

Tomasz Kowalczyk

Dziennikarz Radiowej Jedynki

Ta ostatnia niedziela rundy zasadniczej, która przed nami, może zadecydować o losach rozstawienia poszczególnych drużyn w play off. Ale zamiast niedzieli z multiligą, na wzór tej piłkarskiej, możemy mieć weekend cudów.

Władze ligi nie zdecydowały się zorganizować wszystkich spotkań ostatniej serii PlusLigi w tym samym czasie. Gdyby mecze rozpoczynały się o jednej porze, nie byłoby możliwości kunktatorstwa i zastanawiania się, czy może porażka nie byłaby korzystniejsza dla danej drużyny kiedy będzie już znany wynik innego spotkania. Mecze będą jednak rozgrywane przez cztery dni od piątku do poniedziałku i w takiej sytuacji drużyny są wręcz sprowokowane do kombinowania. W nieprawdopodobny sposób nie wykorzystano też telewizyjnego potencjału, aby zapewnić widzom niespotykaną do tej pory rozrywkę. Od przeszło pięciu lat Canal Plus pokazując mecze ostatniej serii spotkań piłkarskiej ekstraklasy w specjalnym programie wzorowanym na francuskiej multilidze robi show skacząc ze stadionu na stadion i trzymając widza przed telewizorem przez prawie 5 godzin. Telewizja Polsat nie chciała jednak skorzystać z nadarzającej się okazji, a żal jest jeszcze większy, bo nieprędko zdarzy się kolejny taki sezon, kiedy do ostatniej kolejki fazy zasadniczej nic nie będzie jasne.

Jeśli chodzi o aspekt sportowy i fair play, może się okazać, że Delecta Bydgoszcz chcąc grać w play off z teoretycznie słabszym od Trefla Gdańsk Indykpolem Olsztyn zdecyduje się nie zagrać z wykorzystaniem pełni swoich możliwości właśnie z olsztyńską ekipą. Oprócz uchylenia furtki dla drużyny Radosława Panasa, możliwe są także próby uniknięcia zajęcia… pierwszego miejsca. Wszystko dlatego, że zwycięzca rundy zasadniczej już w półfinale trafi prawdopodobnie na któregoś z finalistów z poprzedniego roku – Asseco Resovię bądź Skrę Bełchatów. Wypada jednak liczyć, że spiskowa teoria dziejów to tylko wymysły i zamiast niedzieli cudów będzie cudowna niedziela z siatkówką. I też cudowny piątek, sobota i poniedziałek.

Tomasz Kowalczyk

Dziennikarz Radiowej Jedynki