Skutki długiej zimy odczuwamy tej wiosny na boiskach Ekstraklasy. Do takiego wniosku doszedłem oglądając od dołu do góry naszą tabelę. W kwietniu przecierałem oczy ze zdumienia patrząc na śnieżną Wielkanoc. Teraz nie dowierzam w to co widzę po 28. kolejce.

Kiedy w grudniu dobrnęliśmy do półmetka, to przecież wszystko już było rozstrzygnięte na dole. GKS Bełchatów i Podbeskidzie z dorobkiem 6 punktów w 15 meczach (bilans 1 zwycięstwo, 3 remisy i 11 porażek) nie były kandydatami, ale pewniakami do spadku. Tu sprawa wydawała się więc załatwiona. Co innego na górze. O mistrzostwo Polski miały się bić cztery zespoły, między którymi wszystko było na wyciągnięcie jednego, najwyżej dwóch zwycięstw, a przecież jeszcze piąty Śląsk nie powiedział ostatniego słowa.

Od tamtego czasu minęło tylko pięć miesięcy i trzynaście wcale nie parszywych kolejek, i wszystko stanęło na głowie. Na górze wszystko trochę niechcący się rozstrzygnęło. Słaby piątkowy remis Legii w Łodzi okazał się dzień później – po piątej u siebie (!!!) porażce Lecha – na wagę tytułu. W strefie spadkowej ciągle tkwią Bełchatów z Podbeskidziem, ale na dwie długości przed metą coraz mniej zapowiada, że tam zostaną. Uwikłanych w obronę przed degradacją jest sześć zespołów. Niby w najlepszej sytuacji jest jedenasta Jagiellonia. Jednak białostoczanie bardziej powinni liczyć na szczęśliwy układ wyników innych meczów niż na siebie. W pięciu ostatnich meczach zagrali na kompletne zero, z wyjątkiem traconych seryjnie goli, których uzbierało się piętnaście. Tym samym tak chętnie odpowiadający na każde pytanie, pewny siebie, snujący miraże o reprezentacji Polski Tomasz Hajto zamknął sobie usta i bez względu na to, czy Jaga zostanie, czy poleci odejdzie jako przegrany.

W czwartek Pogoń przyjedzie do Bielska-Białej. Jeśli nie przegra, to pogrzebie szanse Podbeskidzia i tym samym dojdzie do paradoksu na skalę europejską. Spadnie zespół z królem strzelców w składzie, a utrzyma się ten, który od początku napastnika szukał i ciągle nie znalazł.

Tomasz Lipiński

Canal+

Fot. East News

Jak chyba każdy z Was, zimowe wyczekiwanie na rundę wiosenną skracałem sobie śledzeniem newsów: transfery, wyniki sparingów, obozy, powroty. Zimą ponoć poważnie się trenuje, ale poważnie się nie gra, nie ma presji, więc z każdej strony gazet i internetu zalewała nas gigantyczna fala optymizmu. Wszyscy uśmiechnięci, bo wszytko przecież udało się zrealizować, a nawet ciut więcej. Jedni mówili, że w sparingach, do wyników których oczywiście nie przywiązywali żadnej wagi, wyglądali tak dobrze, że nawet przypadkowi goście z zagranicy chwalili. Drudzy upierali się, że nikt nie zrobił i długo nie zrobi tak dużych wzmocnień, trzeci zapewniali, że jedna gwiazda zgasła, ale nowa zabłyśnie oślepiającym światłem itp., itd.

Fot. archiwum własne Tomasza Lipińskiego

Kiedy to przepuszczałem przez siebie, przypomniał mi się skecz Janusza Gajosa „Koncert chopinowski”. Pianista wychodzi na scenę, popatrzy tu, popatrzy tam, łbem zarzuci, stołka poprawi, ogony od fraka fru na boki, szpony do góry, po mankietach spojrzy i… już wie, że tego stołka za blisko sobie przysunął… Bo najlepszen jest ten, który w ogóle nie zagra.

Skecz się nie zestarzał, inauguracja wiosny dla paru pianistów przyszła za wcześnie. Gdyby nie ona, po zimowym praniu mózgów nadal tkwilibyśmy w przekonaniu, że wszędzie jest dobrze, że każdemu się udało. Że Abdou Razacka Traore nie ma co żałować, bo Rahoui ma taki strzał jak trzech Traorów. Może i ma, ale przy swoim poprzedniku wygląda na piłkarskiego analfabetę. Że wiedza i zapał Piotra Stokowca cenniejsze będą od pieniędzy Ireneusza Króla i ambitny trener jednak bat ukręci. Po tym co zobaczyłem, to raczej wątpię. Że Ebi Smolarek po pełnym cyklu przygotowań będzie nie tym samym piłkarzem. Tymczasem jakby pozostał odporny na nauki Tomasza Hajty. Że Legia to Guliwer, który rozdepcze wszystkich na polskich trawnikach, a już liliputom z Kielc wystarczyły zaledwie trzy marne linki, żeby rzucić go na kolana.

Oczywiście byli też tacy, którym występ opinii nie zszargał i żeby ich oglądać wcale nie trzeba było mieć – kolejny cytat z Gajosa – żelazowej woli. Kasper Hamalainen podobał się i Sebastian Mila zrobił swoje, ze 200 procent normy wypracowali obrońcy. Policzyliście o ile ich goli wzbogaciła się inauguracja? Na jednej ręce nie da rady sporządzić rachunku. Siedem. Pod tym względem lepiej być już nie musi, pod kilkoma innymi mam nadzieję, że tak.

Tomasz Lipiński

Canal+

fot. East News

Tomasz Hajto (były reprezentant Polski, piłkarz m.in. Schalke, obecnie trener Jagiellonii Białystok):

- Liczę, że poprawi poziom szkolenia, że na Narodowym będzie siedziba PZPN

- Od początku popierałem kandydaturę Bońka i jestem zadowolony, że wygrał. Nie ma wątpliwości, że to postać powszechnie szanowana na świecie. Czy poprawi się poziom szkolenia? Z pewnością Boniek podejmie działania zmierzające w tym kierunku, ale niczego się nie da zrobić z dnia na dzień. Hiszpanie przez lata nie mogli odnieść sukcesów na arenie międzynarodowej i dopiero w ostatnich latach ich system przyniósł niesamowite efekty. Podobnym przykładem mogą być Niemcy, a Francuzi są w trakcie tworzenia programu, który ma przynieść wymierne korzyści. Uważam, że Bońkowi należała się ta wygrana biorąc pod uwagę, co do tej pory zrobił. Mam nadzieję, że doczekam tego, iż na Stadionie Narodowym odbędzie się finał Ligi Mistrzów. Liczę też, że na tym obiekcie znajdzie się również siedziba Polskiego Związku Piłki Nożnej.

Maciej Murawski (były reprezentant Polski, zawodnik m.in. Lecha i Legii):

Liczę, że Boniek zwróci uwagę na szkolenie. Ma charakter, ma charyzmę