fot. Sportowe Wywiady

Nie da się ukryć, że od poniedziałku świat jest jakiś inny. Nie żeby coś zmieniło się w globalnych trendach gospodarczych, czy choćby życiu Doroty Rabczewskiej, ale od Świąt niemal co dzień towarzyszyliśmy skoczkom narciarskim. Jak trenowali, kwalifikowali się (bądź nie), wreszcie, jak walczyli o zwycięstwo. Turniej Czterech Skoczni (a w sumie to jeszcze wcześniej świąteczne zawody w Wiśle i Puchar Kontynentalny) przedłużony o polski odcinek Pucharu Świata był serialem emocjonującym nie tylko ze sportowego punktu widzenia.

Przyjemność sprawiała nam rosnąca forma Polaków. No, może prawie wszystkich, bo Dawid Kubacki i zwłaszcza Klemens Murańka wyraźnie obniżyli, że się tak wyrażę, loty. Ale Kamil Stoch walczący o podium w TCS, regularnie kończący zawody w pierwszej dziesiątce Maciej Kot, Stefan Hula wyrzucający w serii KO Severina Freunda albo zdobywający w końcu – w jedenastym starcie w PŚ – punkty w Zakopanem Jan Ziobro to były miłe momenty. O walce o zwycięstwo w drużynówce nie wspominając.

Za granicą też fajnie. Słabujący okrutnie Austriacy (poza Gregorem Schlierenzauerem), Simon Ammann, który nie potrafi wejść do czołowej trzydziestki, Niemcy tacy sobie… Za to Norwegowie na fali, Słoweńcy też, Czesi mocno odbijający się od dna. Bardzo to ciekawe, zwłaszcza w kontekście przygotowań do mistrzostw świata. Czy ci słabsi teraz jeszcze się odnajdą, czy ci mocni dziś utrzymają formę do przełomu lutego i marca? No, zobaczymy.

Ale wyniki sportowe to jedno, a tak zwane okoliczności to drugie. A te były smakowite. Eksplozja formy Norwegów szybko okazała się efektem zastosowania przez nich cudownych butów. Zapewne latających. Ale same buty to za mało, więc przez kibicowskie fora przetoczyły się dyskusje, jak bardzo pomogli Schlierenzauerowi w drugim z rzędu zwycięstwie w Turnieju sędziowie. Sam Schlieri też się momentami zachowywał nie jak gwiazda sportu, tylko piłkarz, więc owe spory były tym gorętsze.

Potem główne wydania wszelkich mediów zdominowała straszliwa wieść o tym, jak to narobiliśmy sobie wstydu na cały świat okradając w Wiśle Norwegów. Dzielna policja zapewniała, że ma na oku zamaskowaną szajkę podającą się za dziennikarzy. Ta grupa przestępcza była „wyspecjalizowana”, jak dodawali za policjantami dziennikarze. Wyspecjalizowana w okradaniu skoczków? Nic dziwnego, że musieli się uwijać na robocie… Sezon mają krótki jak sprzedawcy przydymionych szkiełek na zaćmienie słońca. No ale potem pojawiły się doniesienia, że ta szajka nie była tak do końca zamaskowana, a wręcz przeciwnie. Ech, nie sposób się nudzić z tymi skokami. Dobrze, że już za kilka dni konkursy w Sapporo. Ciekawe, co się tym razem wydarzy. Na skoczni też.

Igor Błachut

Fot. Sportowe Wywiady

Sprinty atutem Kowalczyk w Tour de Ski. Nie myślmy o butach skoczków! Kombinują z butami, z rękawicami, ale nie ma co zawracać sobie tym głowy – uważa Marek Rudziński. Po pierwszych startach sezonu zimowego 2012/2013 kibice w Polsce nie mieli powodów do zadowolenia. Przetoczyła się fala krytyki, którą tonował nasz rozmówca. Czołowy dziennikarz i komentator wydarzeń sportowych wiele widział i wiele przeżył. Bronił „rozkręcającej się” Justyny Kowalczyk i Łukasza Kruczka, którego funkcja zadrżała w posadach po fatalnym początku sezonu. Stwierdził, że należy poczekać z nerwowymi decyzjami i nie pozbawiać kredytu zaufania kadry szkoleniowej pod wpływem impulsu.

- I nadal podtrzymuję to zdanie – powiedział nam Marek Rudziński. Nie było powodu by na początku sezonu robić rewolucję w sztabie szkoleniowym skoczków. Nie należy za wszystko winić trenera i od razu go wyrzucać. Było zamieszanie związane z kombinezonami. Obliczono, że po zmianie przepisów (kombinezony mają przylegać do ciała, „luz” może wynosić maksymalnie 2 cm – dopisek redakcji) zawodnicy stracili ok. 15% powierzchni nośnej. Taki stan spotęgował potrzebę działań służących zrekompensowaniu tej różnicy. Słyszymy o eksperymentach dotyczących butów. Okazuje się, że kombinuje się nie tylko z butami, ale też z rękawicami, by ich zmodyfikowana konstrukcja wpłynęła na poprawę powierzchni nośnej zawodników. Nie ma co zawracać sobie tym zbytnio głowy. Forma ma decydujące znaczenie.

Tour de Ski padnie łupem Justyny Kowalczyk?

- Sądzę, że pod nieobecność Marit Bjoergen nasza reprezentantka nie da sobie odebrać zwycięstwa. TdS, podobnie jak cały sezon, składa się z biegów długodystansowych i sprintów. Justyna w sprintach nie dominuje, ale radzi sobie znacznie lepiej od najgroźniejszej konkurentki Norweżki Johaug, dlatego jestem przekonany, że nawet nie długie dystanse, ale sprinty dają decydującą przewagę Kowalczyk nad Therese. Przecież Johaug jeszcze nie tak dawno w ogóle nie startowała w sprintach, więc nie potrafi tego robić. Doświadczenie Justyny, trener i cała ekipa nie są tu również bez znaczenia. Oczywiście to sport i wszystko może się wydarzyć, ale jestem raczej spokojny, choć z niesmakiem patrzę na zatrzymywanie się przed metą jednej z Norweżek, by wyprzedziła ją inna. FIS powinna się tym zająć.

Wracając do skoków. O butach sporo się ostatnio mówiło, ale o rękawicach raczej nie.

- Większe rękawice o zmodyfikowanej konstrukcji mogą w naturalny sposób zwiększyć powierzchnię nośną zawodnika, gdyby zrobić z nich coś na kształt… powiedzmy „płetw”. Takie kombinacje będą zawsze miały miejsce. Walka o każdy metr trwa i tak już zostanie. Ale jak mówię – to w dużym stopniu tematy zastępcze, bo albo ktoś jest w formie i skacze, albo nie. Widzimy to nieustannie. Do Adama Małysza, gdy był w formie, nikt nie był w stanie się zbliżyć, dlatego zawodnicy nie powinni zawracać sobie głowy niuansami, tylko skupić wyłącznie na doskonaleniu dyspozycji fizycznej i psychicznej.

Konkursy Turnieju Czterech Skoczni oglądamy z coraz większym zainteresowaniem.

- Polacy się rozkręcili. Kamil potrzebuje jeszcze ustabilizować formę. Cieszę się, że Maciek Kot pokazał w Ga-Pa swój potencjał i Stoch nie jest naszą jedyną nadzieją na dobry wynik. Chciałbym, by jak najszybciej nadszedł moment, w którym niemile zaskakuje nas słaby skok, a nie, tak jak obecnie – dobra próba wywołuje zachwyt. Chłopaków na to stać.

Fot. oficjalna strona Kamila Stocha

W pierwszym konkursie w Szwajcarii po raz pierwszy od dawna wszyscy Polacy byli w gronie dwudziestu zawodników otwierających zawody, co świadczyło o poziomie wcześniejszych występów. Jednak mogliśmy nacieszyć się obecnością w czołówce kilku Polaków, którzy oddali bardzo dobre skoki. Zawiódł za to lider gospodarzy Simon Ammann, który zajął 41. miejsce. Po kapitalnym skoku prowadził Kamil Stoch.

W drugiej serii Polacy też wypadli dobrze zajmując najlepsze miejsca w sezonie. Dawid Kubacki oddał nieco słabszy skok, ale utrzymał lokatę w czołowej dziesiątce. Wcześniej doszło do kontrowersyjnej sytuacji. Trener Austriaków skrócił rozbieg Andreasowi Koflerowi, który mimo to oddał najdłuższy skok konkursu. Pojawiły się opinie, że była to zagrywka wbrew zasadom fair play, a Kofler dostał punkty za nic. Moim zdaniem po prostu oddał genialny skok. Obniżenie belki zawsze zmniejsza prędkość na progu i skraca skok. Cudów nie ma, a Kofler po prostu odpalił „bombę”. Po tym skoku Austriak był liderem z ogromną przewagą. Kolejni zawodnicy lądowali, a Kofler wciąż prowadził. W końcu na belce usiadł Kamil Stoch. Oddał piękny i daleki skok, ale przegrał pierwsze miejsce o 0,1 punktu!

Niedzielne kwalifikacje pobudziły apetyt na sukces. Kubacki zajął drugie miejsce uzyskując lepszy wynik niż skoczkowie z czołowej dziesiątki. Pierwszym zawodnikiem w konkursie, który nas rozgrzał, był Maciej Kot. Poszybował pięknie ponad130 metrówi objął prowadzenie. Kolejny Polak, Kubacki wyszedł wysoko do góry. Tor jego lotu był tak wysoki, że ledwo obejmowała go kamera, ale Kota nie wyprzedził. Stoch też oddał bardzo dobry skok w nienajlepszych warunkach i zmienił Kota na prowadzeniu. Jednak na skoczni działy się coraz dziwniejsze rzeczy. Niektórym zawodnikom zaczęło podwiewać pod narty, przez co wyprzedzili Polaków. Przed próbą Jacobsena doszło do niezrozumiałej sytuacji. Zawodnik czekał kilka minut na oddanie skoku, mimo że wiatr nie był silny. Owszem, wiało pod narty, ale po to mamy system zmiany belki, by rozbieg błyskawicznie obniżyć i skakać dalej. Tymczasem najpierw mieliśmy kilka minut dumania przed obniżeniem rozbiegu, potem znowu kilka minut czekania, a następnie podnoszenie rozbiegu do góry. W tym sezonie miało nie być ustalonego korytarza wietrznego i skoczkowie mieli jechać w każdych warunkach, które nie zagrażałyby ich bezpieczeństwu. Widać, że tak nie jest. Po pierwszej serii prowadził faworyt Andreas Kofler, który wykorzystał dobre warunki.

Krzysztof Miętus, mimo obecności w drugiej serii, niestety nie zdobył punktów. Zajął 31. miejsce. Kolejny dobry skok oddał Kubacki i zameldował się w drugiej dziesiątce. Jury po serii dalekich skoków podjęło decyzję o skróceniu rozbiegu, co w połączeniu ze złymi warunkami dało słabe skoki naszych zawodników. 43. konkurs w karierze wygrał Gregor Schlierenzauer, który jest o krok od rekordu wielkiego Matti Nykaenena. Austriak został liderem Pucharu Świata.

Teraz czekamy na Turniej Czterech Skoczni. Liczę, że uda się odczarować te zawody i tym razem nasi skoczkowie wypadną zgodnie z oczekiwaniami.

Emil Dudzik, skipol.pl

fot. Sportowe Wywiady

Kamil Stoch był drugi w konkursie skoków PŚ w Engelbergu. Polak przegrał z Austriakiem Andreasem Koflerem różnicą 0,1 punktu. Trzecie miejsce zajął Gregor Schlierenzauer. Dawid Kubacki uplasował się na dziewiątym miejscu, Maciej Kot – 17., Krzysztof Miętus – 23., a Klemens Murańka – 28. Co się dzieje? Spytaliśmy o to red. Marka Rudzińskiego.

- Nie wiem z jakiego powodu w Lillehammer nasi skoczkowie wypadli tak słabo. Widocznie mieli jakiś problem w głowie. Niestety w skokach jest tak, że nikt do końca tego nie wie dlaczego ktoś nagle zaczyna skakać, albo przestaje. Była mowa również o kombinezonach. Może rzeczywiście był tam też jakiś problem. Nie jestem w stanie tego dokładnie ocenić. Wygląda na to, że potrzebny był czas żeby się przełamać. Dotyczy to zwłaszcza Kamila Stocha, bo ewidentnie był „zagotowany” na początku sezonu.

Krótka przerwa w startach zaowocowała?

- Dobrze się stało, że nie pojechał do Soczi. Odpoczął, przemyślał wszystko, potrenował i wrócił z wiarą w umiejętności, których mu nie brakuje. Wygląda na to, że będzie skakał.

Ciąży na nim duża presja.

- Tak, jest liderem zespołu i pełni przez to ważną rolę. Gdy mu nie „idzie”, może to mieć niekorzystny wpływ na postawę kolegów z drużyny, ale jeśli będzie mu szło dobrze, to i inni powinni skakać lepiej. Oby tak było, że Kamil będzie się plasował w ścisłej czołówce, a pozostali będą regularnie punktować. To byłoby osiągnięcie.

Czy była jakaś reprymenda ze strony szefa związku Apoloniusza Tajnera?

- Nie sądzę. Mówi, że stara się nie wtrącać i daje trenerom wolną rękę. Choć jeśli powiedziałby jakieś słowo, to wcale bym się nie zdziwił, bo w pewnym sensie gromy spadają również na niego.

Pojawiały się głosy krytyczne wobec Łukasza Kruczka.

- Trenera można zmienić zawsze, ale to jest proste rozwiązanie i dosyć banalne. Nadmierny pośpiech jest niewskazany. W końcu to nie trener skacze. Wydaje się, że to przełamanie przyszło w idealnym momencie. Jeśli niedzielny konkurs pójdzie równie dobrze to zawodnicy w miłej atmosferze spędzą Święta Bożego Narodzenia. Potem drużyna w dobrych nastrojach przystąpi do turnieju Czterech Skoczni, a później są przecież Wisła i Zakopane! Przed nami również mistrzostwa świata, gdzie dobrze byłoby pokazać się z dobrej strony. Oby się tylko nic z powrotem nie zepsuło. Niedzielny konkurs pokaże, czy mamy się z czego cieszyć.

mak

Fot. Sportowe Wywiady

Było to dawno temu, jeszcze w poprzednim ustroju. Pewien znany i związany z nim, ale także z Hitlerem (duchowo), reżyser filmowy przyszedł nad ranem do znanej knajpy. Nie został zbyt wylewnie przyjęty, więc oświadczył, że go tutaj nie lubią, ale to się zmieni, bo nakręci taki film, że naród klęknie na kolana. Cisza trwała krótko. Znany prześmiewca, chwiejąc się na stołku przy barze oświadczył, że jak już wstanie to da mu tak w zęby…

Ze sportem nie ma to pozornie nic wspólnego, ale jednak przypomina mi się tamta sytuacja. Oczywiście po wypowiedzi Kamila Stocha. Ogłosił on bowiem oficjalnie, że jest szantażystą i jeśli zwolnią Łukasza Kruczka, to on odejdzie ze skoków narciarskich. Jak sądzę, myślał, że naród uklęknie na kolana i będzie błagać, by zagrał drugiego Adama Małysza. A przecież grywa ogony! Panie Stoch, po pana odejściu pewnie płakać będzie tylko rodzina, bo gdzie pan tyle zarobi?

Stoch jest przykładem tego, do czego doprowadziła histeria wokół skoków narciarskich. Doskonale wiem, że Adam Małysz był wybitnym zawodnikiem, że na jego następcę będziemy czekali długo, bardzo długo. Warto jednak przez chwilę pomyśleć chłodno, a wiadomo że skoki narciarskie to nie lekka atletyka ani pływanie. Przy całym szacunku dla Małysza, jego talentu, pracowitości, podejścia do sportu, nie będzie ani Boltem ani Phelpsem. Dla większości świata nie jest znany, bo kto tam słyszał o jakichś skokach narciarskich. Paradoksalne, ale wróżę mu większą karierę w mediach jako doskonałego kierowcy…

Wracając jednak do skoków, uważam, że rozdęta do granic absurdu propaganda tej konkurencji obraca się przeciwko jej twórcom. Małysz był niepowtarzalny, a jego nieudolni następcy tylko pogłębiają stres widowni. Jak dziecię lat temu kilka przegrywali Mateja, Bachleda, Kruczek i inni, tak teraz przegrywają Stoch, Kot, Kubacki i Miętus. Tyle, że teraz nie ma kto ich zasłonić…

oficjalna strona Kamila Stocha

Ech! W tym kraju (to taki popularny zamiennik wstydliwego w niektórych kręgach terminu Polska) to nawet popsuć wszystkiego się nie da. Tak było pięknie, to znaczy niezbyt pięknie, wręcz fatalnie, ale przynajmniej było wiadomo, czego się trzymać. A tu wyskoczył taki popsuj-zabawa Dawid Kubacki i narobił zamieszania!

Bo wszystko szło zgodnie z najgorszym możliwym scenariuszem: Polacy, po mizernych występach na skoczniach w Lillehammer, mogli w Kuusamo albo winy odkupić albo stoczyć się w piekielne czeluście kibicowskiej wzgardy i taplać się w kotłach wypełnionych żalem, lekceważeniem czy wręcz nienawiścią. Szybko okazało się, że drugi wariant jest znacznie bardziej realny – typowany przed sezonem na kandydata do miejsca na podium w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Kamil Stoch wprawdzie na treningu skoczył przyzwoicie, ale się wywrócił i potem w kwalifikacjach zderzył się z bulą. Dzień później była drużynówka i ten występ pewnie zapamiętamy długo, bo przegrać z rzadziutką jak kisiel w stołówce FWP Francją to wyczyn nie lada. Kazachowie czy Koreańczycy pewnie plują sobie do teraz w brodę, że nie pojechali skakać do Finlandii, bo mieliby sporą szansę na wyprzedzenie Polaków i zajęcie PRZEDostatniego miejsca w konkursie.

Wszystko układało się w logiczną całość („jest dramatycznie, nikt nie skacze, co się dzieje?!...”), a tu taki Kubacki pierwszy raz w karierze zdobywa punkty w konkursie indywidualnym zajmując 22. miejsce. Żeby było jasne, to nie jest wyczyn na miarę skoku Wojciecha Fortuny w Sapporo, ale Dawid postrzegany był przez licznych „fanów” jako skoczek, który może co najwyżej pokazać się latem, ale zimą w żadnym wypadku, bo nie umie, nie nadaje się i w ogóle dno. No i masz, jaka konfuzja… Wszyscy nasi mają problem z prędkością najazdu – Kubacki nie odstaje od zagranicznych rywali. Na progu Polacy kiepsko się wybijają – ten idzie w górę, aż miło. Szczęście, że w locie sporo traci, bo zupełnie nie byłoby się do czego przyczepić. Ale i tak problem – gdyby nie ten występ, teza o kompletnie zawalonych przygotowaniach, beznadziejnym trenerze i pozbawionych iskry zawodnikach sprawdzałaby się w stu procentach. A tak – problem…

Pozostaje zastanowić się, wzorem wiecznie żywego Włodzimierza Iljicza, „Co robić?”… Ano może jednak posłuchać przebijających się tu i ówdzie przez chór jojczących, rozsądnych wypowiedzi: „Brakuje treningów na śniegu. Trzeba trochę czasu poskakać w tych warunkach, to jest duża szansa na poprawę” (Jan Szturc). „Nie róbcie ze Stocha Małysza, tamto był Adam, to jest Kamil” (Anders Jacobsen). „Czasem, jak nie idzie, trzeba poprosić o pomoc kogoś z boku, to wskaże, co jest nie tak” (Adam Małysz). Ale pewnie, zwolnić Kruczka łatwiej – w końcu Smuda chyba jest wolny?

Igor Błachut, Eurosport

Inne zdanie ma dziennikarz portalu skipol.pl Emil Dudzik. Sprawdź!

]]> https://sportowewywiady.pl/index.php/bez-kategorii/wiadomosci/caly-pogrzeb-na-nic-odpowiada-igor-blachut/feed/ 3